zaterdag 31 januari 2015

Ondergronds

Schrijven, ik heb het al mijn hele leven leuk gevonden. Als kind schreef ik hele dagboekjes vol en toen ik ging werken noteerde ik de wederwaardigheden in een schriftje, maar ik hield alles voor mezelf. Ik schreef ondergronds. Dat werd anders toen ik redactielid werd van een personeelskrantje, daarin zagen mijn op schrift gestelde belevenissen voor het eerst het daglicht. Ik had in die tijd een poes en die had in dat blad een eigen rubriek met de naam ‘Kattepraat’.
Nadat ik van baan veranderde ging de schrijverij weer ondergronds, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Afgelopen maand was het vijf jaar geleden dat ik de stoute schoenen aantrok en onder de naam Ferrara een account aanmaakte bij de schrijfsite van het dagblad Trouw. Doodeng was het om via internet in de openbaarheid te treden. Tot mijn verbazing werden mijn eerste schrijfsels niet onaardig ontvangen door een aantal oudgedienden en ze schroomden niet me opbouwende kritiek te geven. Na een jaar zei ik Trouw vaarwel en deed opnieuw een avontuurlijke stap. In februari 2011 ging mijn blog Ferrara de lucht in en sindsdien ben ik voor een groot gedeelte bovengronds. Ferrara is niet meer van mijn zijde geweken en ik hoop nog lang met haar op te trekken. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik haar niet mijn hele hebben en houden toevertrouw. Veel privéaangelegenheid blijft onbeschreven. 
Neemt niet weg dat ik hier met plezier schrijf en mijn weg in de blogwereld wel heb gevonden. Met dank aan mijn vaste lezers, want inmiddels weet ik ook hoe leuk het is om gelezen te worden. Wat schrijven betreft ga ik nooit meer ondergronds. 

dinsdag 27 januari 2015

Tegenstelling

Voorlopig-Voorgoed
Casa Mateus Vila Real Portugal
het roosje hangt er tijdelijk
de ring voorgoed
foto ferrara

zondag 25 januari 2015

Miet en Griet 26

Circus Renz

Tijdens zijn wekelijks bezoek heeft Twan zeemeeuw van Griet gehoord dat de vlag erbij de zussen niet vrolijk bijhangt. Daarom vliegt hij zondagavond naar de De Cocksdorp om te zien hoe zijn vriendinnen zich vermaken met Boer zoekt Vrouw. Griet vreest dat de verhuizing naar Hoeve Vrij en Blij niet gerealiseerd gaat worden. Miet doet of ze doodgaat van de heimwee, maar Griet weet dat overdrijven haar zus niet vreemd is. Ze is niet voor niets dol op circus en theater. Miet geeft boer Jan nog het voordeel van de twijfel en is bereid aflevering twee te zien, maar enkel om Griet een plezier te doen, dat ze dat maar weet.

Vandaag is uitgerekend boer Jan uitverkoren om met zijn meiden de liefde te zoeken in Circus Renz. Met behulp van bezemstelen moeten hij en de dames bevallig over een dik koord lopen. Alleen al het woord circus bezorgt Miet de rillingen en als dan de echte koorddanseres in een rood glitterpakje in beeld komt is het met de rek in Miets breintje meteen gedaan. Het geheel herinnert te veel aan Luigi en het vlooiencircus. Ze stort zich volledig overstuur het café uit en komt hyperventilerend onder de gestapelde stoelen tot stilstand. Daar vindt Twan haar, hij probeert haar met zachte dwang te kalmeren en tot een normale ademhaling te komen. Hij heeft gedurende zijn verblijf in de vogelopvang, nadat hij verstrikt was geraakt in een verdwaald visnet, een compleet EHBO-diploma bij elkaar geleerd. ‘Bekje dicht Miet, oppervlakkig ademen en door je neus uitblazen. Als het niet lukt moet ik je even in een aangewaaid plastic zakje stoppen.  Vertel, wat heeft jou zo van streek gemaakt.’ 
Nog nahijgend doet Miet verslag van hetgeen ze heeft gezien en hoe ze daarvan overstuur is geraakt. ‘Ik begrijp niet dat Griet warmloopt voor de capriolen van die boeren. Ze heeft niet eens gemerkt dat ik ben gevlucht.’

Ondertussen zit Griet met stijgende verbazing en ergernis voor de buis te kijken hoe boer Geert zijn giebelende 60-plus vijftal loopt te bevoelen en te besnuffelen, terwijl de dames een balletje slaan op de midgetgolfbaan. Hij zou ze waarschijnlijk alle vijf graag zijn grot in sleuren.
Boer Tom blijkt op rolschaatsen opeens een stijve hark en drinkt niet enthousiast van de liefdesdrankjes die zijn vrouwen voor hem hebben gebrouwen. Hij is zeker bang deze aflevering dronken te eindigen en dan te moeten kiezen uit tien blonde vrouwen voor de logeerpartij op zijn boerderij.
Boer Theo zijn vriendinnen lijken het meest stabiel, daar gaat voeren van de zeekoeien in alle rust en harmonie. Twee vrouwen maken hun eigen keus en haken af of voordat Theo ze kan uitnodigen voor verdere escapades. Theo, toch al te lief bevonden, ondergaat het manmoedig. Wat hij echt vindt valt op zijn gezicht niet af te lezen.
Bij boer Jan komt de clownsact met de slecht geschminkte meisjes en hun geknakte roos zo onecht over dat Griet er onpasselijk van wordt. Als dan tot slot boerin Bertie als een ijskonijn met de handen in de zakken achter haar kookschort het emotionele verhaal van één van haar vijf gekozen vrouwen aanhoort dat zij verliefd is geworden op een andere vrouw en zij de biecht afdoet met de woorden: ‘Dat kan gebeuren’ is voor Griet de maat vol. Ze komt tot bezinning. 
‘Miet, wat een opgeklopte bende, zit ik te kijken naar een programma waarin ze op zoek zijn naar de ware liefde verkwansel ik ondertussen de ware zusterliefde. Ik dwing je zo’n beetje op het erf van boer Jan te gaan wonen terwijl jij bol staat van de heimwee naar Egmond. Wat ben ik toch een egoïst, het spijt me.’
Er komt geen antwoord en dan pas ontdekt Griet dat Miet niet meer voor de TV zit. In paniek rent ze het terras op waar ze door Twan wordt onderschept. ’Rustig maar Griet, Miet zit veilig onder mijn  vleugels bij te komen van alle emotie. Ik geloof niet dat zij met haar liefdesverdriet al toe is aan de liefdesperikelen van een handvol boeren. Kom ook onder mijn vleugels dan vlieg ik jullie naar de vuurtoren. Ik blijf vannacht in De Cocksdorp en dan kom ik morgenochtend ontbijten en gaan we samen nieuwe plannen maken.’
Na een pot rustgevende thee en een emotioneel gesprek gaan de zussen on der het toeziend knipperend oog van de Eierland onder zeil.

Je laatste avondmaal

Afgelopen week stond op een kwade dag mijn computerscherm op grijs. Alarm!
Afsluiten opnieuw starten en de boel draaide weer. Mijn persoonlijke helpdesk vertrouwde het niet en besloot onmiddellijk de hele inhoud van mijn laptop, naast de maadelijkse backup, nog maar eens op de losse harde schijf te zetten. Vanmorgen bleek hoe de schat het gelijk aan zijn kant had. Opnieuw alles grijs bij het opstarten en niet meer op gang te krijgen.
Blijkt dat ik gisteravond het laatste avondmaal met mijn vertrouwde laptop heb genuttigd.
Dom genoeg heb ik bij het afruimen verzuimd, ondanks de waarschuwing van bovengenoemde deskundige, het concept M&G no 26 op een memorystick op te slaan.
Inmiddels vele uren in de dag gevorderd en een nieuwe laptop rijker kan ik dit berichtje plaatsen met 1000 maal dank aan mijn geliefde helpdesk. Morgen zal ik vanaf mijn eigen harde schijf, voor zover mogelijk, M&G opdiepen.Voor vandaag stress genoeg gehad en het duurt wel even voor ik dit nieuwe machien de baas ben.


Begraafplaats Milaan
Grafmonument van Campari
er wordt verteld dat Campari zelf als Jezus staat afgebeeld
en dat Judas het gezicht van concurrent Martini heeft gekregen
foto ferrara
.

dinsdag 20 januari 2015

Tegenstelling

Ongewoon-Gewoon
Gemeenlandshuis Delft
hoofdkantoor Hoogheemraadschap Delfland
foto ferrara

zondag 18 januari 2015

Op en Rond de Deur

Sluit in alle eenvoud aan bij de Fashionweek in Amsterdam
klik voor het blog op het deurklinkje rechts op de pagina

zaterdag 17 januari 2015

Miet en Griet 25

Griet slaat de plank mis

Miet en Griet kijken in een café in De Cocksdorp naar Boer zoekt Vrouw.
‘Mooie boel’, schampert Miet. ‘Dat programma is al lang geleden opgenomen, dat zie je aan de zomerse kleding van alle deelnemers. Op die hoeve van Jan valt niets spannend te beleven op dit moment. Als hij al een boerin heeft opgeduikeld mag ze daar niet eens komen tot alle afleveringen zijn uitgezonden. Ik vind het niks, je wordt belazerd waar je bijzit.
Verwacht niet dat wij tussen de mekkerende schapen gaan zitten afwachten of Jan een vrouw heeft gescoord. Ik blijf in elk geval niet langer dan noodzakelijk op Texel.
De Halve Marathon hebben we al gemist, die is niet meer in te halen, maar ik zeg je vóór de bollen boven de grond staan ben ik terug in Egmond.’

‘Over bollen gesproken’, zegt Griet. ’Hoe vind je die boer uit Noord-Holland? Best een leuke vent toch? Dat die in zijn woonplaats geen geschikte boerin kan vinden, begrijp ik niet.’

‘Je moet de krant beter lezen, hij heeft al lang iemand aan de haak geslagen, maar dat verzwijgt hij. Tom doet alleen mee om beroemd te worden. Als die tulpenkweker één van zijn producten ‘Yvon Jaspers’ noemt ligt Nederland kwijlend aan zijn voeten. Hoe simpel kan het zijn, daar heb je zo’n versierprogramma niet voor nodig. Je ziet het aan die hond van Yvon, dat beest schijnt enorm populair te zijn sinds hij mee mag huppelen op de boerenerven.
Dat van die tulp is best een goed idee al zeg ik het zelf, ik moet denktank worden, daar kunnen wij een leuk stuivertje mee verdienen. We hadden het destijds met die soep van Sjef Kokkel ook zakelijker moeten aanpakken.’

Griet schudt haar kopje om zoveel overmoed, ‘Zet een advertentie in het Sufferdje:
Miet Zandvlo, in bezit van een fijnkorrelig brein, biedt zich aan als Denktank des Vaderlands’.

‘Kom ik na weken een beetje uit de depressie, drijf jij de spot met me. ’t Is nooit goed of het deugt niet. Ik zit hier voor jouw lol mijn avond te verdoen met die boeren en hun hunkerende vrouwen. Stank voor dank, Griet. Ik vertrek naar De Eierlander, ga je mee of blijf je hier nazeveren over boer Tom?
Het is een mens hoor, daar kunnen wij zandvlooien niets mee, behalve jeuk bezorgen.’

Griet kan zich wel voor het kopje slaan, ze beseft dat ze te ver is gegaan met haar voorstel om een advertentie te zetten. Miet haar stemming en incasseringsvermogen staan nog op een heel laag pitje. Behoedzaamheid is geboden.