dinsdag 4 augustus 2015

Tegenstelling


Fietsers nemen het blijkbaar niet zo nauw
Brutaal-Beleefd
foto ferrara

maandag 3 augustus 2015

Een prachtig lettertype

Waarschuwing: sommige zinnen in dit verhaal zijn met moeite te lezen..

Arial in tekengrootte 11 bevalt me tot nu toe het beste op mijn blog.
Batang is te dun, terwijl ik dit tik vloeien de letters al in elkaar over.
Calibri zit tussen Arial en Batang in, maar heeft niet mijn voorkeur.
David dan, nog kleiner, hier begin ik ondanks de computerbril al van voor naar achter te bewegen voor goed leesresultaat.
Fang song, neigt naar Batang, maar is ietsje kleiner, niet echt prettig.
Georgia, lekker vet, maar toch te klein.
Iskoola Pota, ik zie het verschil niet met Georgia of toch wel, tikkie kleiner, heb ook hier de neiging tot dubbelzien.
Juice ITC, dit kan ik pas lezen zonder bril en met mijn neus op het scherm, valt dus af.
Lucida Handwriting doet me denken aan het handschrift dat ik in de loop der jaren ben kwijtgeraakt, ik schrijf mijn kaarten en brieven inmiddels in rechtopstaand schrift. Of moet ik zeggen blokletters.
Times New Roman, toen ik op mijn werk voor het eerst met de computer ging werken, ben ik met dit lettertype begonnen, inmiddels een dagje ouder en een lees/computerbril rijker is dit te kriebelig geworden.
Ik heb ze allemaal op lettergrootte 14 geprobeerd en dan nog zijn sommige, zoals deze Ar Bonnie moeilijk  te lezen.
Arial komt er dan zo uit te zien, dit lettertype heeft hoe dan ook mijn voorkeur, rechttoe-rechtaan.

vrijdag 31 juli 2015

Nood breekt wet

omstandigheden
bieden gelegenheid tot
wetsovertreding

Justitia-Brugge
foto ferrara

maandag 27 juli 2015

Tegenstelling

Handig-Onhandig
Dordrecht
foto ferrara

zondag 26 juli 2015

Welke schurk zou je willen zijn


Eerlijk gezegd wil ik helemaal geen schurk zijn. Ik heb de synoniemen van het woord schurk eens op gezocht en bij dat rijtje wil je liever niet staan.
De watergeuzen worden niet genoemd terwijl dat toch geen lieverdjes zijn geweest.

De schrijfveer van vandaag brengt me opnieuw naar het voormalig eiland Wieringen waar ik afgelopen vrijdag met een aantal schrijfvriendinnen een bezoek bracht aan de MichaĆ«lskerk in Oosterland. We hebben afgesproken allemaal iets te schrijven of te dichten dat met de Waddenzee, de haven of Wieringen te maken heeft. Van te voren heb ik op internet naar de geschiedenis van dit sfeervolle kerkje gespeurd en vind het verhaal van het zwaard van Willem Bloys van Treslong. Ik vind ook de reden waarom het zwaard daar is gekomen en herschrijf in eigen woorden dat avontuur. Staande op de gaanderij van het kerkje lees ik het voor. 
Ik plaats hier een verkorte versie samen met een foto van het zwaard.

Willem Bloys van Treslong.

'Mijn naam is Willem Bloys van Treslong.
Nadat ik in 1570 de kapersbrieven van de Prins van Oranje ontvang maak ik als watergeus samen met mijn bemanning de Zuider- en Waddenzee onveilig.
Als ik in de winter van 1572 met mijn schip vast kom te zitten in het ijs voor Wieringen kunnen mijn bemanning en die van een aantal andere geuzenschepen geen kant op.
Mijn collega Pieter Simonsz Meyns plundert met zijn vaarvolk boerderijen op Wieringen.
De boeren van Wieringen pikken zulks niet en zij vallen ons watergeuzen aan.
Ik probeer te onderhandelen maar Pieter wil van geen wijken weten en opent de aanval, welke
noodlottig verloopt. Zeventien van ons laten het leven, inclusief Pieter Simonsz Meyns.
De boeren dwingen mij geen wraak te nemen en ik doe mijn belofte gestand door het zwaard dat ik draag als onderpand op Wieringen in te leveren.
Onderwijl zijn de Spanjaarden vanuit Enkhuizen onder leiding van Bossu onderweg om mij en mijn manschappen te grazen te nemen. Ik vraag de Wieringers om hulp en zij hakken mijn schip los uit het ijs terwijl mijn scheepsgeschut de eskaders uit Enkhuizen op afstand houdt. Dankzij de dappere boeren van Wieringen zie ik kans mijn schip naar veiliger oorden te laveren en het de steven te doen wenden naar het Zuiden om mij bij de Heere van Lumey aan te sluiten. Gezamenlijk zeilen wij op naar Den Briel alwaar wij de Hertog van Alva een gevoelige slag toebrengen. Misschien wel mijn beroemdste wapenfeit, al heb ik die slag zonder wapen moeten leveren, dat heb ik immers op Wieringen achter moeten laten.
Mijn zwaard houdt daar heden ten dage in de Michaƫlskerk in Oosterland de herinnering aan mij levend.'


foto ferrara

wie meer wil weten over het kerkje:

zaterdag 25 juli 2015

Code Rood

onder slagregens
en enorme windstoten
buigt de stokroos diep

geloof me gerust
om een foto te maken
is het weer te slecht

dinsdag 21 juli 2015

Tegenstelling

Jong-Oud
Uithangteken Gouda
foto ferrara