vrijdag 11 februari 2011

Chips

Daar staat ze, ongeveer acht jaren jong, trots achter haar poppenwagen.
Ze moet oversteken maar de automobilisten zien haar niet staan en rijden door.
Aan de andere kant van de zebra begin ik de oversteek en dwing zodoende het verkeer tot stoppen. Zij maakt daar gebruik van en dat is ook de bedoeling.
Intussen heb ik bedacht dat er een wonderschoon poppenkind in die wagen moet liggen.
Zo’n trotse moeder, kan niet anders dat moet mooi zijn. We passeren elkaar en ik zeg:
“Jij hebt vast een mooi kind in de wagen”. Met enige minachting in haar stem zegt ze: “Dat is geen kind, dat is een pop”. Zeldzaam dom voel ik me.
Ze loopt door en ik kan niet nalaten een blik in de poppenwagen te werpen.
De vermeende schoonheid ligt verstopt onder twee zakken chips die deze moeder gescoord heeft.  Het bezoek aan haar oma was duidelijk succesvol.
Een illussie armer bereik ik de overkant van de straat en kijk haar na. Ze is zich van mijn teleurstelling niet bewust en vervolgt fier haar weg .

2 opmerkingen:

  1. Echt leuk: Jouw eerste stuk op jouw eigen blog!
    Leuke anekdote!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. goed om nu jouw avatar (?) in het echt te zien, want dat leek mij eerder elders een speels- wulpse opname.
    ik wacht met volgen tot ik dat kan met een foto want anders wordt het zo'n onpersoonlijke grijze schaduw.

    zo, nu ga ik lezen.

    BeantwoordenVerwijderen