zaterdag 24 september 2011

Een lucifer afstrijken

Het zal halverwege de jaren 50 van de vorige eeuw geweest zijn dat we, wegens omstandigheden, bij mijn Opa gaan wonen.
Naast zijn huis ligt een stuk braakliggend terrein met bramen, droog gras en wat er zoal op zo’n landje wil groeien. Aan dat stuk grond kleeft een “vurige” herinnering.
Op een middag besluit ik samen met vriendin Anneke een vuurtje te stoken, kan nog net voor we “Dappere Dodo” gaan kijken.
Om het vuur in toom te houden maken we eerst een cirkeltje van water, maar al snel blijkt dat dit een zinloze handeling is met het windje dat er staat. Het vuur breidt zich snel uit en wij beginnen in paniek met emmers water het bluswerk. Helpen doet het niet en bramen en gras gaan in vlammen op.
Mijn moeder krijgt, bij het zien van de vuurzee, de slappe lach. Anneke en mij staat het huilen nader dan het lachen en we begrijpen haar reactie totaal niet. Wij zien in gedachten de brandweer al komen. Later zal blijken dat mijn moeder de bestemming van dat stukje grond kent, maar dat houdt ze wijselijk voor zich.
Met hulp van een buurjongen lukt het uiteindelijk de vlammen te doven.
Wat rest is een zwart geblakerd veld dat Opa direct zal zien als hij op zijn fiets van het station komt. Dat ik deze zonde moet opbiechten is duidelijk en met angst in de schoenen sta ik hem bij het tuinpad op te wachten. Anneke is dan al naar huis want het is inmiddels etenstijd.
Oh wonder, de man is niet eens boos bij het zien van zijn grond en het aanhoren van mijn verhaal.
Wat blijkt, Opa heeft de grond verkocht en binnenkort start de bouw van een nieuwe woning.
Anneke en ik hebben ongewild goed voorwerk verricht en mijn moeder, met haar slappe lach, heeft dat geweten.
Dappere Dodo heeft die dag twee kijkertjes minder, maar kijkcijfers zijn dan nog niet van belang.

4 opmerkingen:

  1. Beetje wel, ik "racete" vroeger op mijn doortrappertje ook altijd achter de brandweer aan. Dat kon toen nog in ons dorp.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. een leuke herinnering die mij doet glimlachen.Ach ja spannende gebeurtenissen die gelukkig goed aflopen.Daar groei je van in je kindertijd.

    BeantwoordenVerwijderen