woensdag 28 september 2011

Heer van Stand

Het landhuis ligt verscholen achter de bomen van de lange oprijlaan.
Voorzichtig loop ik door het hek en begin de tocht naar de voordeur.
Ik ben benieuwd wie straks de deur zal openen.
Ik verwacht een soort Joost uit de strip van Ollie B. Bommel.
Als ik voor de trap sta blijkt die minder treden te hebben dan ik dacht. De stoep is zeker geen bordes en de bel een gewone drukknop.
Naast de afgebladderde voordeur staan geen fleurige bloembakken en ik word niet begroet door een vrolijk kwispelende chique hond.
De hoge verwachtingen, die ik van deze missie heb, beginnen danig te slinken en ik vraag me af of ik niet beter rechtsomkeert kan maken.
Het idee dat ik mijn klasgenoten onder ogen moet komen met een formulier waar geen bestelling uit het geheimzinnige landhuis op prijkt, weerhoudt me.
Ik heb immers met veel bravoure aangekondigd dat ik daar naar toe zal gaan, in de verwachting er een flinke slag te slaan. Wie in een dergelijk mooi huis woont, is vast rijk.
De bel laat hetzelfde geluid horen als onze voordeurbel, daar is ook al niets deftigs aan.
Als de deur eindelijk wordt opengedaan staat daar geen Joost. Een man van stand kan ik de figuur in de deuropening ook niet vinden.
Mijn fantasie slaat nog verder op hol en ik denk dat het de tuinman is.

Op zijn norse vraag wat ik kom doen antwoord ik met een beverige stem dat ik meneer of mevrouw graag wil spreken.
“Ik ben meneer en zeg nou snel wat je wilt want je hebt me gestoord in mijn middagdutje”.
Ik slik en piep: “Wilt u kinderpostzegels kopen?”
“Heb je me daarvoor wakker gemaakt, voor kinderpostzegels? Ik verstuur al jaren geen post meer wat moet ik met die dingen. Wegwezen van mijn erf af en waag het niet me nog eens lastig te vallen met dergelijke fratsen. Kinderpostzegels, het idee alleen al.”
Met een ferme klap valt de deur voor mijn neus dicht.
Beduusd en teleurgesteld in de landadel druip ik af. De oprijlaan lijkt nu wel langer. Mijn zorgen zijn groot want hoe praat ik dit goed in de klas.

Mijn Opa brengt uitkomst. Hij plaatst een dubbele bestelling terwijl hij niet eens in een landhuis woont. Heer van Stand, mijn Opa.

3 opmerkingen:

  1. Ja het is weer kinderpostzegeltijd! Mijn neefje Tim vertelde gisteren ook op FB dat hij er in was getrapt om van een stel irritante kinderen kinderpostzegels te kopen. Mooi stukje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een lieve opa! Ik bestelde vanmiddag ook twee keer. Een keer bij de buurjongen (natuurlijk) daarna nog een keer bij een ietwat sneu jongetje. Ach gossie, ik kon hem niet weigeren, toch? Nu na het lezen van jouw verhaal ben ik blij dat ik dat ook niet gedaan heb.

    BeantwoordenVerwijderen