dinsdag 11 oktober 2011

Macaroni met boterhamworst

Het is zomer 1976
Ik zit tegenover mijn vriendin aan tafel.
Haar dochtertje van twee zit naast haar in een knalgroene kinderstoel.
We eten macaroni met boterhamworst en gesmolten kaas.
We zijn druk in gesprek want we hebben elkaar een tijd niet gezien en gesproken.
Dochtertje kucht en kokhalst, ik zie dat een stukje macaroni verkeerd schiet.
Mijn vriendin blijft gewoon doorpraten en haalt, zonder naar het kind te kijken, in één beweging met haar wijsvinger het stukje macaroni uit het kinderkeeltje.
Ik verslik me bijna bij dit tafereel.
Vriendin zegt nuchter, zoals gewoonlijk, “oh dat gebeurt altijd als ze macaroni eet.”
De tranen worden van de wangetjes geveegd en wij vervolgen al kletsend onze maaltijd.

Het meisje is inmiddels een volwassen vrouw met twee kinderen die macaroni eten met gehakt en de mix die de firma Knorr heeft uitgevonden.

5 opmerkingen:

  1. hihi, wat een leuke concrete en complete herinnering!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En zonder naar het kind te kijken...? Erg leuk, dat routineuze...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oeps, leuk verhaal.
    Gelukkig hoefde je dit verhaal niet te schrijven bij de schrijfveer van vandaag:
    Dat liep verkeerd af.

    BeantwoordenVerwijderen