donderdag 15 december 2011

Nummer 1795 Robert Palmer

Can we still be friends

In 1977 zegt één van mijn vriendinnen: “Ik ga nog een keer naar de kibbutz voor ik me echt ga settelen.”
We besluiten met de vaste vriendenclub afscheid van haar te nemen tijdens een weekend op Terschelling. Er komen ook vrienden van vrienden, vanuit een ander circuit, mee. We hebben fantastische dagen. Eten, drinken, wandelen en we spelen uren het kaartspelletje canasta. Ik kom tot over mijn oren verliefd van het eiland en na een poosje blijkt dat wederzijds. Wat volgt is een knipperlichtrelatie die een aantal jaren zal duren. Aan en uit, aan en uit. Aangezien we nu samen tot dezelfde vriendenkring behoren is het moeilijk elkaar te ontlopen en eigenlijk willen we dat ook helemaal niet. Uiteindelijk wordt het niets tussen ons maar “Can we still be friends”, is nog van toepassing.
Ik zei het al eerder, Groningen, ik maakte er vrienden voor het leven.
De vriendin, waar het weekend voor bedoeld was, woont nog steeds in Israël.

1 opmerking:

  1. Zo vreemd. Ik krijg ineens 3 berichtjes tegelijk binnen, terwijl je ze op heel verschillende data hebt gepost.

    Mooie herinneringen, trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen