dinsdag 20 december 2011

Nummer 482 The Who

My Generation

In 1965 werd de Provobeweging opgericht.
Ik herinner me de TV-beelden van happenings rond het Lieverdje in Amsterdam.
Het was allemaal zo ver bij ons dorp vandaan, maar toch voelde je de spanning en de verandering die in de lucht hing. Ik herinner me ook dat er door de volwassenen schande van werd gesproken.
Door het witte fietsenplan werden twee klasgenoten op het idee gebracht een fiets in elkaar te knutselen. Bij één van de jongens hadden ze een rijwielhandel en dus een werkplaats om fietsen te repareren. In die werkplaats ontstond een wonderlijke fiets. Een damesmodel met een heel hoog stuur waar je onderdoor moest kijken in plaats van erover. Twee zadels achter elkaar gemonteerd en voor de duopassagier twee stepjes om de voeten op te zetten. Het geheel werd wit geverfd zoals de provobeweging dat bedacht had.
De eerste keer dat de heren met de fiets het schoolplein kwamen opfietsen was de hilariteit groot.
Hun uitvinding was een groot succes en dat de leraar wiskunde een rondje over het schoolplein fietste werkte daaraan mee. Als de heren je goed gezind waren mocht je de fiets wel eens lenen.
Beetje rondtoeren op een dergelijke fiets was in ons dorp al behoorlijk je nek uitsteken, we deden dat met groot plezier.
Zo jammer dat er toen nog geen telefoontjes waren waar je foto’s mee kon maken. De fiets is nooit op de gevoelige plaat vastgelegd.

2 opmerkingen:

  1. Hihi, jammer ja! Ik herinner me alleen maar grote mensen die met afschuw over "Bietels" spraken, alle enge jongens met lang haar. Ik droeg nog witte sokjes in sandalen.

    BeantwoordenVerwijderen