vrijdag 20 april 2012

Rommelmarkt

Op tweede Paasdag is door het buurtcomité in onze straat de jaarlijkse rommelmarkt georganiseerd. Om het geheel iets feestelijks te geven zijn er plastic vlaggetjes gespannen. Ze wapperen er lustig op los want er staat een stevige wind.
Zolders en schuurtjes zijn leeggehaald om weer zolders en schuurtjes te vullen.
Bij gebrek aan een zolder en rommel is het voor ons zinloos aan de markt mee te doen.
Vanaf mijn plekje achter de vitrage aanschouw ik het gebeuren voor onze deur.
Er schijnt een compleet rommelmarktencircuit te zijn. De handelaren lezen in de buurtkrantjes van een markt en schrijven zich in.
Het hondje, dat noodgedwongen mee moet, is aan een boom vastgezet. Het beest verveelt zich uitbundig. Baasje brengt haar handel luidruchtig aan de man: “Alles op dit kleed twee euro, uitzoeken maar.”  Ik zal haar lokroep gedurende de komende uren regelmatig horen, maar geef er geen gehoor aan. De snuisterijen vallen allemaal in de categorie zware kitsch en de kleding ligt op een onoverzichtelijke berg. Juist die berg heeft op veel marktgangers aantrekkingskracht.
Vestjes worden opgehouden en kritisch bekeken. Geen gaten, alle knopen nog aanwezig, nee toch maar niet. De witte blouse, van doorzichtige stof met een kanten ruche, wordt door menig vrouwelijke klant gewikt en gewogen en weer op de stapel gelegd. Te klein voor de meesten. Ik moet er niet aan denken, uit een dergelijke berg kleding, iets van mijn gading te vissen. Verderop in de straat heeft een buurvrouw de moeite genomen de kleding op een rek te hangen, dat oogt al een stuk beter.

Ik verbaas me over de verscheidenheid aan kleurige plastic - en kunststof draagtassen.
Heel de commerciële wereld trekt voorbij op deze dag. En dan praat ik niet eens over onze, minstens zo, kleurrijk gehoofddoekte bevolking. Ook het rokend deel van de natie is sterk vertegenwoordigd.
Tegen tweeën begint iedereen de overgebleven handel in te pakken en luwt het bezoekersaantal. Tegenwoordig kan bijna iedereen buienradar raadplegen en dus ben je in staat je handel droog in te pakken. Voor de bui losbarst ben je op weg naar huis.
Om drie uur is de straat leeg. We zetten onze auto’s weer voor onze eigen deur en dat was dat.
Alleen de vlaggetjes knisperen nog na in wind en regen.

5 opmerkingen:

  1. Je klinkt niet erg enthousiast. Was je blij dat voorbij was?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In het buitenland zijn brocantemarkten vaak leuk om te struinen, maar dit was hoofdzakelijk echte rommel. Ik heb me wel vermaakt hoor in mijn observatiepost, maar dat heb ik blijkbaar niet voldoende overgebracht.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het heeft wel iets droevigs ja, al die overbodige zooi die van schuurtje naar schuurtje verkast. Het woord "rommel" zegt al genoeg. Maar soms scoor je toch een mooi fifties-vaasje!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ja rommelmarkten hebben zijn bekoring voor mij al verloren.Ik wil er met geen tienpaarden meer naar toe en op de fiets ook niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Toch een mooie gedachte dat met Pasen al die ouwe troep weer aan een nieuw leven mag beginnen.

    BeantwoordenVerwijderen