donderdag 10 mei 2012

Een geheugen van steen

Het kleine tegeltje met mijn lijfspreuk:
“Wie sturen kan, zeilt bij elke wind” hangt op ooghoogte in de kast.
Het gaat al jaren met me mee en heeft diverse plekken gekend.
Op het toilet, naast mijn bed, in mijn kantoor op het werk.
Na de laatste verhuizing belandde het in een doosje waar ik het zorgvuldig bewaarde.
Wegdoen kwam niet in me op.
Sinds ik een eigen vertrekje heb met een kastenwand en ruime plank om aan te werken hangt het tegeltje weer op een vaste plek.
Niet dat ik er de dag mee begin, maar soms zijn er omstandigheden dat een geheugensteuntje nodig is. Als je even niet weet hoe te handelen of als situaties moeilijker zijn dan je zou willen.
Ja, dan kijk ik even en meestal helpt het.
Zelfs als het windstil is.

3 opmerkingen:

  1. haha, doet me denken aan wat mijn dochter aantrof in t toilet ingetegeld van haar nieuwe huis: ""Hadden we geen boot dan waren we miljonair"".
    maar jouw tekst is beter.ik ga meteen mijn tegeltekst noteren als blogbericht.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. een heel gezonde spreuk! gezond zowel figuurlijk als letterlijk! soms zijn er van die dagen dat niets lijkt mee te zitten en toch moet je verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. mooie invulling van de schrijfveer!

    BeantwoordenVerwijderen