dinsdag 1 mei 2012

Idealen

Mevrouw Poelstra wandelt binnen voor haar dagelijkse praatje.
“Dag zuster zit je lekker in je kantoortje?”
“Bijna elke dag toch?”
“Ja, dat weet ik wel, ik kom hier wel vaker.”
“Gaat het goed met u mevrouw Poelstra?”
“Nee, ik ben ontevreden. Vanmorgen werd ik geholpen door een zuster en die gaf me een grote mond. Ik laat me niet de les lezen door zo’n leidster wat denkt ze wel. Ik ga straks naar mijn moeder, die woont in Purmerend, dan zal ik zeggen dat ik wil verhuizen. Dat zal ze wel niet goed vinden, maar ik doe het toch. Trouwens ik vind dat mijn moeder onderhand ook naar een verzorgingshuis moet. Dat wil ze niet, maar ze is er wel aan toe.”
“Waar woont u nu mevrouw Poelstra?”
“Hier op de gang dat weet je toch zuster.”
“Jawel, maar wat is dit voor een gebouw?”
“Een verzorgingshuis toch?”
“Ja, precies en als u in een dergelijk huis woont, zou het dan kunnen dat uw moeder daar ook gaat wonen?”
“Ja, hoor want ik kwam hier al wonen toen ik 51 was”
“Dat is wel jong mevrouw Poelstra.”
“Ja, maar toen kon dat nog.”
“En hoe oud bent u nu als ik vragen mag?”
“Ze hebben me ingeschat op 91 en mijn moeder leeft nog, ze vertellen me allemaal dat dat niet kan als ik zeg dat ik 91 jaar ben. Ik word een dagje ouder merk ik, soms weet ik het allemaal niet zo goed meer. Dat ga jij ook nog wel krijgen. Maar kom ik ga verder. Ik moet naar Purmerend, naar mijn moeder, ik ga zeggen dat ik wil verhuizen dat vindt ze natuurlijk niet goed, maar ik wil het toch. Dag zuster leuk je weer eens te hebben gesproken.”
“Dag mevrouw Poelstra, het beste met uw moeder.”

8 opmerkingen:

  1. Ach jeetje, wat een geweldige reactie van je. Is dit jouw werk?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb jaren in de zorg gewerkt. Ziekenhuizen, verpleeghuizen, mijn laatste baan was als zorgmanager in een verzorgingshuis. Ik maak sinds jaar en dag notities en die komen nu goed van pas. Al negen jaar uit de running.

      Verwijderen
    2. Ach natuurlijk. Ik bedoelde "was".

      Verwijderen
  2. het is dus, lijkt het, alsof de oudere die de weg in onze algemeen aanvaarde werkelijkheid wat kwijt is, hardop droomt. haar wekelijkheid lijkt op de werkelijkheid in veel van onze dromen: een beetje van dit en een beetje van dat.
    bij een dergelijk verhaal hoop ik dat er een engel, in opdracht handelend, voor haar een lijntje vasthoudt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Reflexxus, goed aangevoeld. Zo mooi kan ik het niet verwoorden

      Verwijderen
  3. sorry, wekelijkheid moet natuurlijk werkelijkheid zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi stukje weer! Uit het verzorghuis gegrepen!

    BeantwoordenVerwijderen