zondag 22 juli 2012

Techniek

En dan denk je dat je het bloggen wel zo’n beetje onder de knie hebt.
Je ontwikkelt een eigen stijl, krijgt de tekst op de goede plek, het lettertype deugt en je hebt een handjevol volgers. Zelfs een linkje plaatsen gaat goed.

Na verloop van tijd zie je dat het wel een beetje saai is, alleen maar tekst. Foto’s plaatsen zou ik dat kunnen? Andere Bloggers doen het ook.
Alleh aan de slag. Na enig prutswerk en een hoop ergernis heb ik me die handeling eigen gemaakt.
Onder de bezielende leiding van echtgenoot leer ik zelfs foto’s bewerken. Toe maar, vergroten, verkleinen, bijsnijden, wat ik een raar woord vind, want je snijd iets af. Ik kopieer zelfs van internet, als ik niets in mijn eigen voorraad vind,  
Vervolgens denk je, ik ga iets meer doen met mijn andere hobby. Behalve een notitieboekje heb ik meestal ook mijn fototoestel mee als ik op pad ga. Deuren en alles wat daar op en aan zit of boven en naast hangt, boeien me enorm.
Overmoedig maak ik een nieuw blog aan, herkenbaar met hetzelfde rood als mijn schrijfblog.
De titel: “Op en Rond de Deur” Ik mail mijn volgers en nodig ze uit er regelmatig een kijkje te nemen.
Je moet maar durven…
Het lukt me niet er een beetje boeiend geheel van te maken. Een verzameling plaatjes onder elkaar verder kom ik niet.

Vandaag ben ik de hele dag bezig geweest de foto’s op een andere manier te plaatsen en de tekst op de goede plek te krijgen. Wat ik ook deed, het werd een ratjetoe. Foto’s en tekst springen speels de hele pagina over en staan net daar, waar ik ze niet wil hebben. De deurklink in Nancy is opeens naar Rostock verhuisd. En de tekst die bij Rostock hoort hangt ergens halverwege de pagina.
De deurknop in Praag blijft stug in het midden staan en die in Horf ziet alle hoeken van het scherm.
Tja, en hier is mijn particuliere heldesk even niets waard gebleken. Geen verstand van Blogger.

Voor vandaag stop ik ermee. Wie komt kijken vindt de tekst:
“Dit blog is in bewerking”. Geen idee hoe lang het gaat duren.

6 opmerkingen:

  1. en de hoedenspelden en de knopen? van borduren komt het zeker even niet(?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Borduren doe ik al jaren niet meer. Het verzamelen van hoedepinnen en knopen gaat gewoon door zodra ik iets van mijn gading vind.
    Ben wel zo af en toe met droogbloemen in de weer. Ik zal wel een keer een afbeelding plaatsen. Allemaal onschuldig vermaak.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je beschrijft het heel leuk, maar het plaatsen van foto's is zo nu en dan een echt drama. Ik stoei er ook vaak mee. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. IK BEDOELDE BORDUREN ALS GRAPJE.Die hoedenpinnen was ik destijds van onder de indruk( daar zou flink wat mee mis kunnen gaan, op t hoofd.ik bewaarde ook veel van die merkjes die bv op de dekens genaaid zaten. van Zaalberg en AaBe... of "geillustreerd" met kamperende kinderen ( als het een windjack betrof).en van alles eigenlijk...ik dacht er nog van alles mee te gaan doen eigenlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Reflexxus, ja een grapje...maar ik heb in mijn leven wat af geborduurd dus vandaar het antwoord.
    Die merkjes spreken me erg aan, mijn moeder bewaarde ze.
    Onze dochter was maar wat blij met de pennenzak van spijkerstof, die mijn moeder voor haar maakte, met de wereld aan merkjes erop genaaid.

    De hoedenpinnen, bij de verzameling zit een bekeuring van 25 gulden wegens het onbeschermd dragen van zo'n pin. Echtgenoots grootmoeder overkwam dat in de tram in Den Haag in 1915. Helaas is de bewuste pin niet in mijn bezit.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb wat op je site geplaatst! Sorry, geen foto!

    BeantwoordenVerwijderen