donderdag 26 juli 2012

Zelfontplooiing

Vier jaar geleden werd ik lid van een cliëntenraad en schafte al snel een laptop aan.
De mailbox van echtgenoot liep binnen de kortste keren vol omdat ik zijn adres gebruikte en daar was hij niet blij mee.
Bijsturing was nodig om mijn verouderde kennis weer enigszins op peil te brengen.
Spottend zei ik vaak dat ik de helpdesk op fluisterafstand had en dat ik daar dankbaar gebruik van maakte. Echtgenoot had er zelf uiteraard belang bij dat ik zo snel mogelijk zelfstandig kon opereren.
Geleidelijk aan ging het werken op de computer me steeds beter af en overwon ik een enkele hindernis zonder hulp te vragen. Waar het misging moest de helpdesk kunst en vliegwerk verrichten om verloren gegane tekst terug te toveren.
“Niet kijken”, zei hij dan. “Daar raak je alleen maar van in de war”.

De aanschaf van de laptop heeft er voor gezorgd dat ik de verhaaltjes, die ik ooit in een schriftje had geschreven, digitaal ging verwerken en van het een kwam het ander.
Met hulp van een schrijfvriendin begon ik schoorvoetend een eigen blog. Doodeng vond ik het. Voor iedereen te zien en te lezen op het wereldwijde web.
Inmiddels bewerk ik foto’s, dat gaat nog niet helemaal naar mijn zin. Het kost me veel geduld en ergerenis, maar ik maak vorderingen. Plaatsen op mijn tweede blog lukt steeds beter.
Ja, inderdaad een tweede blog, noem dat maar geen zelfontplooiing.

4 opmerkingen:

  1. Van rups tot vlinder op het www. Goed zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ja, zo is het mij ook vergaan. maar mijn 'helpdesk' waren mijn zonen. vooral zoon n°3 wordt nog geregled ingeschakeld bij problemen ;o) ! fijn weeken, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen