woensdag 17 oktober 2012

Afscheid

Waar zijn die twaalf jaren gebleven?
Van baby, naar peuter, naar kleuter, naar meisje, naar vroege puber.
Telkens weer een afscheid van een waardevolle periode waar ik op mocht meedraaien.
Het duurt niet lang meer dan heeft ze mij als oppas niet meer nodig. Ik functioneer nu al in de kantlijn, je moet wel thuis zijn voor het geval dat…
We hebben samen afscheid genomen van spullen uit de speelgoedkast die te kinderachtig zijn geworden. Plakplaatjes kunnen wel weg. Kralen rijgen doet ze niet meer. Ze shopt nu zelf met vriendinnen voor sieraden.
Ik neem steeds een beetje meer afscheid van het kind dat langzaam uitgroeit tot jonge meid met een eigen wil en smaak.
Ze vertrekt op haar fiets om met vriendinnen te chillen.
“Dag Oma, tot straks.”

5 opmerkingen: