zaterdag 10 november 2012

Drama

Onze nicht heeft een hondje, een dwergpincher met de naam Markus.
Als hij niet vrij rondloopt, is zijn verblijf een houten theekist waar hij met donkere kraaloogjes tussen de planken doorgluurt.
Wij, mijn broer en ik, kunnen mijn tante niet meer op de kast krijgen door een vals gezang aan te heffen. Markus kan daar absoluut niet tegen en joelt ons en haar luidruchtig de oren van het hoofd.
Op een dag willen wij Markus, naast zijn zangkwaliteiten, de beginselen van het apporteren bijbrengen. In zijn enthousiasme raakt hij, al springend achter het balletje, te water.
Juist op de splitsing waar twee kanalen samenkomen.
Voor een dergelijk hondje is dat een enorme plas. Markus zwemt zich een slag in de rondte en raakt totaal van streek. Onze nichtje ook, staand op de walkant jammert ze het halve dorp bij elkaar.
De publieke belangstelling langs het kanaal neemt snel toe. Geruchten over hondsdolheid doen de ronde. Wij weten wel beter, maar durven dat niet meer te zeggen.
Aan de overkant staat een buurtbewoner het drama aan te zien. Een oom van ons staat klaar met een jutezak. Dappere Markus bereikt, met het schuim op zijn bek, de overkant. De buurman stapt pardoes te water, grijpt het hondje in zijn nekvel en deponeert hem met een grote zwaai in de zak.
Oom voert Markus af naar de dierenarts. De toeschouwers gaan uiteen en wij vergezellen ons nichtje, dat totaal van streek is, naar huis. 
Daar wachten we af wat er gaat gebeuren met het hondje.
In het ergste geval zal de dierenarts een eind aan Markus’ bestaan maken.
Dit drama speelt zich namelijk af in een tijd dat met hondsdolheid korte metten wordt gemaakt.

Gelukkig valt het mee. Onze oom brengt Markus, nabibberend van de zwempartij, weer thuis.
Nichtje blij, wij blij.
Apporteren heeft Markus daarna nooit geleerd.

4 opmerkingen:

  1. Ja zo ga je toch niet met honden om hé! Laat Jip het maar niet horen en hij heeft ook niet leren apporteren. Ik moet de bal altijd zelf ophalen als ik het wel eens probeer!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt honden met karakter. Ik mag dat wel.

    BeantwoordenVerwijderen