woensdag 21 november 2012

Nieuwerwets

Toen de zwart/wit-tv van mijn oude Oma het begaf, vonden wij kleinkinderen dat ze een kleuren-tv moest kopen.
‘Nee’, zei Oma. ‘Geen sprake van, ik koop geen kleuren-tv. Dat Opa destijds zo’n duivels machien wilde aanschaffen was mij al een doorn in het oog. Toegegeven, ik zou niet meer zonder kunnen, er moet zeker een nieuwe komen, maar ik koop weer een zwart/wit toestel. Ik moet al dat nieuwerwetse gedoe niet.’
Geen enkel argument kon haar op andere gedachten brengen.
Nieuwerwets en tegennatuurlijk vond ze.
‘Tegennatuurlijk?’ zei ik. ‘Hoe komt u daar nu bij. U ziet mij toch ook niet zwart/wit?
Goed beschouwd kijkt u uw hele leven al kleur.’
Tja, daar kon Oma niets tegenin brengen. Behalve dan dat ze over de aanschaf van zo’n nieuwerwets geval nog eens wilde nadenken. Mijn Oma gaf zich niet zomaar gewonnen.
Uiteindelijk liet ze zich door mijn broer naar de winkel vervoeren en kocht daar een prachtige TV.
Na een week gaf ze toe dat het toch wel mooier was om naar te kijken.
Oma heeft nog jaren plezier gehad van haar nieuwerwetse aanschaf.

3 opmerkingen:

  1. haha :-) ! tja, al wat nieuw is lijk je in eerste instantie niet nodig te hebben. fijn dat oma nog jaren plezier heeft gehad van haar kleurenTV! groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ja zo zijn veel oudere mensen bang voor alles wat verandert.

    BeantwoordenVerwijderen