zaterdag 1 december 2012

Schaduw

Samen met mijn hartsvriendinnetje Anneke ben ik lid van de kindertoneelvereniging “VOKIDOI”
Oftewel “Voor kinderen door kinderen.”
Repetities en optredens zijn in een zaal van het enige hotel dat ons dorp rijk is.
Soms gaan we per fiets op tournee naar omliggende dorpen om voor leeftijdsgenootjes op te treden.
De attributen die nodig zijn vervoeren we op de bagagedrager. Voor mij is dat op zeker moment een bos takken want ik heb een rol als sprokkelvrouwtje. Zoals gewoonlijk sta ik weer eens in de schaduw van vriendin Anneke die altijd de rollen in mooie kleding heeft. Zij speelt de koningin of deftige dame. Ik ben daar echt jaloers op.
De inhoud van de rol ben ik totaal vergeten, maar ik weet nog wel dat ik er niet blij mee ben, te weinig glamour. Hoewel ik dat woord toen nog niet kende. Mijn moeder weet overal een draai aan te geven en zegt dat het een karakterrol is. Zal best, maar ik sta toch liever in een mooie jurk of als prinses op het toneel.
Als ik in een ander stuk de rol van Repelsteeltje krijg toebedeeld dringt niet eens tot me door dat ik de hoofdrol heb. Wat wil een mens nog meer. Nou glamour dus en niet een kabouterpak met baard en een enorme neus met een elastiek om je hoofd. Nee, ik zie vooral Anneke als Koningin in een prachtige jurk. Haar schaduw lijkt steeds groter te worden.
Je lijdt wat af als kind, behalve Anneke dan.
Toch blijven we jaren dikke vriendinnen en nu nog is er af en toe contact.

Als ik volwassen ben krijg ik van mijn moeder een kleine potloodtekening van een sprokkelvrouwtje met een bos takken op haar rug. Ik bewaar dat prentje met zorg.

5 opmerkingen:

  1. Wat leuk zeg kan je moeder goed tekenen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn moeder had heel wat creativiteit in zich, maar tekenen uit de vrije hand kon ze absoluut niet.
      Ze zou op jouw vraag in de lach zijn geschoten. Ze kocht het prentje voor me.

      Verwijderen

  2. Dat je ooit het kind van die potloodtekening was is als dierbare herinnering veel sterker dan de schaduw van Anneke in de mooie kleren. Tenminste dat is wat er voor mij uit dit lieve verhaaltje naar voren komt.

    BeantwoordenVerwijderen