woensdag 12 december 2012

Top 2000


Nummer 524 John Hiatt
Have a little faith in me
www.youtube.com/watch?v=-RWEseP-ouk

Misdaad en Straf
hoe zul je straffen wier berouw reeds groter is dan de overtreding

De volgende dag staat de zon al vroeg aan de hemel.
Chris komt tot de ontdekking dat het in maart en april heel wat koeler is dan in juni.
Om in dit klimaat te kunnen werken en wonen, verdient zijn garderobe de nodige aandacht.
Jacintha adviseert hem katoenen broeken en hemden te kopen en vooral hoofdbedekking voor als hij straks in de wijngaard aan de slag gaat. Natuurlijk gaat de renovatie van de boerderij voor alles, maar hoofdbedekking is op hun leeftijd in dit land van belang.
Op de markt in Barcelos heeft Chris stapels zonnehoeden zien liggen en aangezien hij daar met veel plezier heeft rond gekeken besluit hij er een deel van zijn inkopen te gaan doen.
Jacintha slaat de uitnodiging om mee te gaan af. Chris vermoedt dat ze niet in opspraak wil raken.
Om meteen de eerste dag al met hem op pad te gaan zou ook hier de dorpsroddel wel eens kunnen voeden.

Chris reist af in zijn Berlingo en dwaalt uren over de markt. Dat is wel even iets anders dan de markten in Nederland. Hier liggen de kippen aan een touwtje op een nieuwe eigenaar te wachten. De Partij voor de Dieren zou er onmiddellijk werk van maken. De Portugees doet er niet moeilijk over.  En zo’n tafel vol stokvis zou de keuringsdienst in Nederland nooit toestaan. Hier is dat allemaal heel gewoon.
Chris koopt voor zichzelf twee strohoeden en een paar klompen. Voor kleding trekt hij toch liever het stadje in. Een winkel met een paskamer lijkt hem wel zo prettig. Hij eindigt op een terras dicht bij de kerk van Barcelos en wat hij thuis nooit deed, hij wandelt even naar binnen want hij heeft wel begrepen dat de kerk een belangrijk onderdeel is in het Portugese bestaan. Niet dat hij van plan is zich te bekeren, maar de sfeer proeven kan geen kwaad. Veel
kooplieden van de markt komen een kaarsje branden of gaan even in gebed.

Bepakt en bezakt, keert Chris huiswaarts. Onderweg besluit hij Nico en Carla te vertellen dat hij definitief gearriveerd is. Ze heten hem van harte welkom op Portugese bodem en zeggen alle hulp toe die hij denkt nodig te hebben. Met Nico spreekt hij af dat deze contact zal zoeken met Stef, de advocaat en dat ze dan gezamenlijk de zakelijke kant zullen regelen om uiteindelijk samen met Jacintha naar de notaris in Porto te reizen. Ondertussen kan Chris de renovatie op gang helpen.
Carla waarschuwt hem voor de dorpsroddel die er ongetwijfeld zal komen. Ongehuwden onder één dak zelfs op deze leeftijd, kan eigenlijk niet. Chris vertelt op zijn beurt dat hij Jacintha heeft gevraagd mee te gaan naar de markt, maar dat ze niet wilde.
“Je moet niet te snel willen, jongen”, zegt Carla.
“Ik wil helemaal niks, wat steekt daar nou voor kwaad in. Samen naar de markt? Dat is toch geen misdaad?"
“Op dit moment kan dat nog niet. Ga daar nou eerst maar eens wonen en win het vertrouwen van Jacintha, haar knechten en het dorp. Neem van mij dat het goed komt, maar je moet ze wel de tijd geven. En wees niet verbaasd als meneer Pastoor binnenkort verschijnt om eens poolshoogte te nemen. Die laat je maar aan Jacintha over dat is haar wel toevertrouwd.
Wacht, ik geef je wat schoolboeken van mezelf mee, zodat je de taal nog sneller onder de knie krijgt.
Vasco, een van de knechten spreekt redelijk Duits. Hij heeft een paar jaar in een ijssalon in Berlijn gewerkt. Hij kan voor je tolken als dat nodig is en met hulp van handen en voeten moeten jullie daar in Pinão een heel eind komen. En verder kun je op ons rekenen.”
Als Chris achter het stuur van zijn Berlingo kruipt zegt Nico;
“Staat je goed die strohoed, je begint al aardig op een Portugees te lijken.”

2 opmerkingen:

  1. Goedemorgen, ik heb er nog wat schoonheidsfoutjes uitgehaald.

    BeantwoordenVerwijderen