maandag 24 december 2012

Top 2000

Nummer 90 Queen
Don't stop me now
www.youtube.com/watch?v=HgzGwKwLmgM

Genot

Daar zitten ze, vier vriendinnen uit de VS. Zo te zien hebben ze alle geneugten des levens ruim aan den lijve ondervonden. Het stemgeluid op vol volume. Ik kan ze, met mijn ULO-engels, woordelijk volgen en ga er eens goed voor zitten. Dat wordt genieten achter het glaasje witte wijn terwijl wij,
net als de dames, op onze lunch wachten.
In dit Portugese stadje is het goed toeven. Je kunt er lekker eten, vooral de streekgerechten zijn een ommetje waard.
Het restaurant waar we op het terras zitten, serveert een gehaktgerecht op een rode dakpan en uit ervaring weet ik hoe smakelijk dat is. Een van de vriendinnen heeft dit gerecht besteld en is reuze benieuwd hoe het er zal uitzien en vooral hoe het zal smaken. Tijdens het wachten nemen de dames foto’s van elkaar en zoals ik wel vaker op vakanties doe, bied ik aan een foto van hun vieren te maken. “Oh, that would be nice, thank you very much.”
Het is even mikken met het toestel, maar uiteindelijk krijg ik ze allemaal vol in beeld.
Ondertussen horen we wel en wee over de cruise waarmee ze een Europatour doen.
Prachtig schip, er zijn mooie zwembaden aan boord. Je kunt er menig gokje wagen en dat doet dit groepje naar hartelust. De bediening kan hier en daar beter, maar over het algemeen is het goed toeven aan boord.
En wat ze zoal aan de wal zien, dat is met geen pen te beschrijven. Europe is spectacular.
Ik vind het zo typisch Amerikaans. Alles is so cute, so wonderfull, so nice.

En dan arriveert het eten. De ober doet zijn uiterste best het de dames naar de zin te maken en legt uit wat hij ze voorschotelt. Het ah en oh, how marvelous, schalt over het pleintje.
De dame met de dakpan voor haar neus, neemt een hapje en zegt; “This is fine, but I like some salt.”  “Zonde”, denk ik. Een van de vriendinnen raadt haar het zoutgebruik tenzeerste af, maar dat heeft met het gerecht niets te maken. “Doe nou niet dat extra zout, het is zo slecht voor je bloeddruk, dat weet je best.” “Welnee, dat valt wel mee, ik gebruik daar zoveel pillen voor, dat een beetje zout echt geen kwaad kan.”
Ze bestrooit haar eten rijkelijk en verprutst daarmee, in mijn ogen, deze heerlijke schotel.
Met een gelukzalig gezicht neemt ze een nieuwe hap en zegt; ”Oh this is so good.”
Als dat geen genieten is.

2 opmerkingen: