dinsdag 19 februari 2013

Boeken

Ben je een muzieklezer?

Als je dat letterlijk opvat is het antwoord ‘nee’.
Noten lezen en het bespelen van een muziekinstrument is in mijn jeugd al mislukt. Ik heb ooit gitaarles gehad, maar verder dan het eerste lesboek ben ik niet gekomen.
Het was de tijd van Muziek-Expres en foto’s van popsterren op je kamer.
Nu staan in de boekenkast, XYZ van de muziek, zes delen Mozaïek der muziekgeschiedenis,
Grote muziekencyclopedie en de Encyclopedie voor de radioluisteraar. Uit echtgenoots jeugd de nodige boeken over jazz. Veel dienst doen ze niet meer want tegenwoordig kun je alles op internet vinden, hoewel het heel leuk is zo’n boek nog eens op tafel te leggen en bijvoorbeeld de samenstelling van een symfonieorkest te bestuderen.

De huidige CD-collectie is een ratjetoe en varieert van Ilse de Lange tot het Tripleconcert van Ludwig van Beethoven.
Beethoven is al sinds mijn twintigste mijn favoriete componist. Toen ik voor het eerst de Pastorale hoorde was ik verkocht. Het boek Beethoven in Wenen las ik destijds meerdere keren.
Van Enquist las ik het boek “Het geheim” dat gaat over de pianiste Wanda Wiericke die zich, geveld door reuma, in de Pyreneeën heeft teruggetrokken. Een boek om nog eens te lezen

Lezen en schrijven met achtergrondmuziek gaat me goed af, het stoort me niet, maar vind het geluid ook niet noodzakelijk.
Zodra er muziek draait waar de tekst belangrijk is, wordt het luisteren. Als ik weer eens zin heb in de liederen van Schubert, vertolkt door Herman van Veen dan zit ik ook met het tekstboekje op schoot.
Wat tekstschrijvers betreft ben ik een fan van Willem Wilmink en Ivo de Wijs.

1 opmerking:

  1. ja het geheim heb ik ook gelezen en staat me nu nog goed bij ja.

    BeantwoordenVerwijderen