zondag 24 februari 2013

Boeken

Lees je alleen in het Nederlands?

Kijk daar is ie dan, de vraag die ik al gevreesd had.
Lees je alleen in het Nederlands?  Het antwoord is ja.
Waarom die vraag gevreesd?  Tja, het lijkt extra intelligent als je kunt zeggen dat je in meerdere talen boeken tot je neemt. Belachelijk natuurlijk, maar zo voelt het toch. 
Ik red me prima in de Engelse en Duitse conversatie en op TV lees ik bij deze twee talen de ondertitels vaak niet eens mee omdat ik het zonder wel kan volgen.
Een boek lezen zou met enige inspanning wel lukken, maar ik kies er niet voor.
Lezen is voor mij ontspanning en dat gaat me in mijn moerstaal toch het makkelijkst af.
Naar aanleiding van wat Novelle hierover schrijft komt onderstaande anekdote in me boven.

Ooit was ik in internationaal gezelschap de enige Nederlandse en de enige die voor een Duitse reisgenote kon vertalen wat de engelstalige gids in de stad Quebec allemaal te vertellen had.
Ik sprak die dag dus geen Nederlands en las ook nog de nodige Franse opschriften.
Terug op de hotelkamer was ik de klik even helemaal kwijt en sprak mijn echtgenoot in het dialect van mijn geboortestreek toe. Na twee zinnen was het over, maar ik heb nooit begrepen waarom ik de “taalknop” niet kon vinden.

Lezen in Gronings, Drents, Sallands,Twents en Achterhoeks kost me geen moeite.
Komt me heel goed van pas als vrijwilliger bij het Meertensinstituut, waar ik help de handgeschreven onderzoekslijsten digitaal om te zetten.

4 opmerkingen: