maandag 4 februari 2013

Kleine lieve lasten

De bejaarde dame die wekelijks van mij een beschreven kaartje krijgt heeft waarschijnlijk geen idee hoe dat werkt. Het schrijven is begonnen naar aanleiding van een opname in het ziekenhuis en daarna dacht ik er geleidelijk mee te stoppen, maar dat is geen optie meer. Elke maandag kijkt ze uit naar de prietpraat die ik stuur.
In het weekend een kaart uitzoeken of maken, liefst iets anders dan vorige week en wat zet ik er nu weer op, zonder veel in herhaling te vallen.
Ze weet als geen ander hoe het weer bij ons is en of de tuin er een beetje fier bijligt,
wat de kleinkinderen hebben uitgespookt, hoe het ze op school of tijdens het sporten vergaat.
Zelfs tijdens vakanties probeer ik het schrijven voort te zetten. Die post is minder ingewikkeld wat betreft het onderwerp. Dan verhaal ik over een fietstocht langs de rivier of vertel over een stad die we hebben bezocht. Dat die kaarten langer onderweg zijn deert haar niet, als ze maar komen.

Hoe was ook weer de slagzin?
Kaartje, kleine moeite, groot gebaar…pfff.

1 opmerking:

  1. Goh wat een leuk idee....ik heb nog een tante hmmm bedankt

    BeantwoordenVerwijderen