woensdag 6 februari 2013

Schrijfcursus

Hieronder vinden jullie het resultaat van de eerste opdracht van de schrijfcursus die ik volg.
De opdracht was: Koop een tulp en zet die zonder water op de vaas.
Kijk gedurende zeven dagen wat er gebeurt en schrijf twee regels per dag. Je mag vanuit jezelf maar ook vanuit de tulp schrijven.
Na die zeven dagen mag je schaven aan je verhaal tot je tevreden bent, maar blijf bij die veertien. regels. Dat laatste vond ik knap lastig!
Enkele dagen voor de tweede cursusmiddag moesten we onze verhalen ter beoordeling aan de schrijfcoach sturen en als je wilde ook aan de medecursisten.
Dinsdagmiddag zagen we elkaar en voor mij was de beoordeling “Goed gedaan”
De coach had enige adviezen voor me en daar was ik blij mee, want daarvoor ben ik die cursus begonnen. Bijvoorbeeld deze: Ik gebruik ongeveer halverwege het verhaal het woord martelgang en laat het daarbij.  Ze adviseert dat gegeven verder uit te werken.  Achteraf had ik er stiekem vijftien regels van moeten maken…

Stresa

‘Mijn naam is Stresa, ik behoor tot het ras van de tweekleurige tulp, vandaag sta ik met 49 roodgele soortgenoten in een emmer bij de bloemist, we zijn in de aanbieding en worden verkocht aan een mevrouw die ons, goed ingepakt tegen de kou, op de achterbank van haar auto vervoert.
Terwijl mijn vriendinnen over twee vazen zijn verdeeld en in de huiskamer staan te pronken ben ik, omdat ik korter blijk te zijn dan de andere tulpen, in een kleine witte vaas gezet en gescheiden van mijn groep sta ik nu in een werkvertrek.
Het is een rommelige plek, een tulp onwaardig.
De werkplank is bezaaid met hobbymateriaal, een laptop, pennenbakjes met schaartjes en andere scherpe voorwerpen, tijdschriften en veel doosjes met als inhoud gedroogde bloemen en daar ben je als tulp, die op een droogje is gezet, niet blij mee.
Ik vermoed dat ik meedoe aan een experiment, hoe lang kan een tulp zonder water en wat doet dat met de kleur. Hoewel een tulp weinig water nodig heeft is het, helemaal zonder een laagje vocht aan je voeten, een martelgang. Vanmorgen hing ik mijn gekleurde deel dan ook helemaal gebogen uit de vaas, zo probeerde ik de aandacht te trekken in de hoop levensonderhoud te bemachtigen, maar het leverde niets op.
Van nijd ben ik weer rechtop gaan staan, ik zal ze eens wat laten zien in dit experiment, ik laat mijn kopje niet zomaar hangen. Mijn bladeren beginnen aan de punten slijtplekken te vertonen, maar verder sta ik er nog fris en fruitig bij.
Zo lang het kan neem ik de kans waar eens goed rond te kijken in dit vertrek. Over enkele dagen is het gedaan met mijn frisheid en heldere kijk op de wereld.
Naast mijn vaas ligt een bloemenpers, ik vrees het ergste voor mijn langzaam verschrompelende schoonheid. De volgende stap in het experiment is waarschijnlijk dat het restant van mijn bloeiende leven in de pers belandt en dat ik na enige weken in één van die doosjes verdwijn om later onderdeel te worden van een bloemencollage. Ik had u graag verteld hoe mijn schoonheid daar opnieuw tot zijn recht was gekomen, maar mijn blaadjes worden momenteel afgeknipt en keurig gerangschikt in de pers gelegd, het laatste wat ik meekrijg is het vastdraaien van de schroeven.’

5 opmerkingen:

  1. Chapeau. Ik zou bijna een partij voor de tulpen oprichten. Arm ding.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. schitterend Ferrara ik heb er heerlijk van genoten zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel mooi! En die martelgang ... ik vind het duidelijk genoeg met die schroeven op het laatst. Ook iets aan de lezer overlaten, prima zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank jullie wel!

    Het verhaal is ongewijzigd opgeborgen. ;0)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Horror. Vooral dat er zelfs niet één keertje waterboarding vanaf kon.

    BeantwoordenVerwijderen