vrijdag 31 mei 2013

Je ne parle pas Francais

Als een duveltje uit een doosje duiken er twee dames op als we een klein kerkje betreden.
Ze kraaien ons van harte welkom en doen meteen alle lichten aan zodat we de expositie van de plaatselijke school voor kunstnijverheid goed kunnen bekijken. Tja, dat hebben we niet verwacht achter de oude kerkdeuren. Alle klassen zijn opgetrommeld mee te doen gezien de kwaliteit van de tentoongestelde stukken. We willen niet onaardig zijn en bezichtigen een aantal kunstwerken.
De gebrandschilderde ramen van het kerkje vallen een beetje weg vanwege de aangebrachte panelen om de hedendaagse kunst te showen.
Als we het kerkje willen verlaten worden we door één van de dames staande gehouden.
Ze heeft een lijst in haar handen en wil een uitgebreide uitleg beginnen.
Ik haast me in mijn beste Frans te zeggen.
“Je ne parle pas Francais”, maar zij steekt, in nog beter Frans, van wal.
Pas als ik zeg: Je ne comprends pas, je suis de Pays-Bas.” houdt ze teleurgesteld haar mond.

Wij wensen de dames een “bon journee” en maken ons snel uit de voeten.

7 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. en die twee waren nog zoooooo blij om eindelijk bezoekers in hun netten te hebben gestrikt! ;-) Leuk verhaaltje Ferrara!
    fijn weekend, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  3. haha, ze kraaien ons welkom, dan staan ze er meteen helemaal. Leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. (Glimlach) ach die arme dametjes.........verveelden zich daar

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik herken dit hier in Zweden. Als iemand tegen me begin t te praten zeg ik gauw 'jag talar inte Svenska'- ik spreek geen Zweeds. Ze horen dan vaak 'lie Svenska' - een beetje Zweeds en steken dan van wal!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nog een geluk dat je geen bonne journée wenste.

    BeantwoordenVerwijderen