zondag 2 juni 2013

Op weg naar Santiago de Compostela

In het sanitairgebouw staat een vrouw één pannetje en één bord af te wassen. Ze ziet er moe en verwaaid uit. Ze vraagt of het hier, in de buurt van Auxerre, ook al dagen slecht weer is.
Ik beantwoord haar vraag met een bevestiging en vertel er meteen bij dat het in Verdun, onze vorige pleisterplaats, zo mogelijk nog slechter was. Daar blijkt ze alles van te weten want dat heeft ze daar zelf aan den lijve ondervonden.
Vandaag is ze uit Troyes komen fietsen. Dat verklaart haar verwaaide uiterlijk.
Voor ze het zelf zegt weet ik het al, een pelgrim op weg naar Santiago de Compostela.
Ze noemt de datum van vertrek uit Nederland en ik weet, uit ervaring, dat het daarna alleen maar slecht weer is geweest. Zelfs in onze comfortabele caravan hebben we af en toe schoon genoeg van de regen en de zompige grasveldjes.
Hoe moet dat zijn in je eentje op je fiets. Ongeveer 100 kilometer per dag maken en ‘s avonds op doorweekte grond in je kleine tentje kruipen. Waarom onderneem je zo’n expeditie en wat doet zo’n tocht met je? Natuurlijk stel ik die vragen niet in deze korte ontmoeting. 
In dat sanitairgebouw komen we niet verder dan een praatje over leuke ontmoetingen en de grote solidariteit onder pelgrims met hetzelfde einddoel.
Om 20.00uur ritst ze haar tentje dicht. Vroeg in de slaapzak om morgen fit aan een nieuwe etappe te beginnen.

Als ik de volgende morgen op weg ben naar de douche, zit zij al minstens twee uur in het zadel.
Wat de reden van een dergelijke pelgrimage ook mag zijn, ik bewonder het zeer.
Zelf zal ik er nooit aan beginnen. Zelfs met mooi weer zou ik halverwege de eerste 100 kilometer al afstappen en opgeven.
foto ferrara

5 opmerkingen:

  1. Jammer voor de mensen dat het weer slecht is, maar ik volg dit gebeuren al jaren. Een broer en schoonzus hebben het gefietst en ons via prachtige reisverhalen - inmiddels een boekje - op de hoogte gehouden over het wel en wee van de reizende gemeenschap. Een vriendin heeft het twee maal met de benenwagen gedaan. Een keer vanuit Portugal en één keer vanuit Frankrijk.
    Ik zou het wel graag een keer doen. Wandelen van uit Nederland samen met Jip. Maar dat is alleen een droom. Jip z'n pootjes zouden tot aan zijn lijfje afgesleten zijn.
    Jammer ook voor jullie dat het weer zo slecht is. Hier gaat het iets beter. Nog wel koud, maar de regen valt erg mee.
    lieve groet en poot van Jip!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De een heeft nu eenmaal meer tijd nodig dan de ander om zichzelf tegen te komen. A propos, morgen 20 graden en een zonnetje hier.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ontzettend heldhaftig. Ik doe het maar op papier ;-).
    Leuk om zo ook een beetje met jou mee te reizen!

    BeantwoordenVerwijderen