donderdag 4 juli 2013

Bevolkingsonderzoek

‘Ha’, zegt de buurvrouw van 19, ‘Straatfeest in de bus.’
Inderdaad is het “oudere” vrouwelijk deel van onze straat sterk vertegenwoordigd.
Alle vrouwen boven de 50 in ons postcodegebied zijn na twee jaar weer aan de beurt voor een mammografie.
Ik fiets samen met de buurvrouw van 3 naar de locatie waar de bus staat opgesteld.
Sommigen lotgenoten komen we op straat tegen, die zijn al geweest. Anderen zitten er nog of zijn binnen voor de foto.  
Voor het eerst in al die jaren, ik ben hier nu voor de zevende keer, tref ik een jonge man.
Hij verricht zijn werkzaamheden behoedzaam en doet zijn uiterste best alles goed uit te leggen.
Hij praat alsof hij weet hoe het voelt. Ik prijs mezelf gelukkig dat het altijd weer meevalt. 
Ik neem de waarschuwingen over gevoeligheid ter harte, maar heb uiteindelijk geen last van de handelingen die verricht worden.
Van mijn buurvrouwen hoor ik dat ze andere ervaringen hebben.
Dat varieert van gevoelig tot heel pijnlijk, blijkbaar beleeft iedereen dat op verschillende wijze.
Over twee weken valt de envelop met daarin de uitslag op de mat.

Nu maar hopen dat we er allemaal schoon doorheen rollen.

4 opmerkingen:

  1. Ik was vorige week ook aan de beurt voor de booby pletter. Gelukkig beschikt ons Turnhoutse ziekenhuis over gloednieuwe apparatuur. Het was veel minder pijnlijk dan de vorige keren. Ik moet alleen wel 6 weken wachten op de uitslag i.v.m. de vakantieperiode.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Booby pletter, goede benaming, nooit van gehoord.
    Ik noem het heel oneerbiedig "Tietenbus"

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het ook altijd meevallen al is leuk anders. ;-)
    Wel leuk verteld. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij gebruiken hier dezelfde benaming!
    En ik heb eigenlijk zelden pijn gehad. Bovendien is pijn een rekbaar begrip en voor iedereen verschillend!

    BeantwoordenVerwijderen