dinsdag 30 juli 2013

Een meubelstuk in de familie

Toen ik op kamers ging wonen kreeg ik de rookstoel van Opa mee.
Als die rookstoel had kunnen vertellen…

Dan zou hij verhalen over mijn Opa, die genietend van zijn sigaar, tevreden zijn voortuin bekeek.
Trots op de uitbundig bloeiende azalea waar menig voorbijganger naar wees.
De stoel zou vertellen over de zaken die Opa dreef op de beurzen van Rotterdam en Brussel. Plaatsen die hij regelmatig aandeed en waarvan hij steevast terugkwam met de De Lach in de binnenzak van zijn overjas en voor zijn kleinkinderen een plak Belgische Chocolade.
Of de rookstoel zou vertellen van die keer dat ik met de schaatsen nog aan mijn voeten van het ijs kwam. Met mijn bijna bevroren vingers wist Opa wel raad. Stromend kraanwater en daarna zijn enorme handen en warme oksels die mijn koude vingers weer opwarmden. Tranen met tuiten huilde ik van de pijn, maar het hielp wel.
De stoel zou vertellen van Opa die bij een klein krasje op zijn auto heel boos kon worden.
Maar toen zijn zonen de Opel in een slip aan gort hadden gereden en er gebroederlijk zonder kleerscheuren waren uitgekropen, zei Opa dat overleven het belangrijkste was.
Hij schafte zich prompt een Mercedes aan waarin hijzelf niet achter het stuur zat omdat hij geen rijbewijs had. Zijn zonen waren zijn chauffeurs als hij niet per trein reisde.
De rookstoel zou verhalen over het feit dat het zijn kleinkinderen aan niets ontbrak omdat hij de geldzorgen van zijn oudste dochter grootmoedig op zich nam.
De rookstoel die Opa een veilige haven bood tijdens de zorgen en het verdriet die hij had toen Oma, zijn steun en toeverlaat, ernstig ziek werd en na een heftig ziekbed overleed.
De stoel wist waarschijnlijk van de hartklachten die Opa had en waar hij nooit iets over zei.
Op een dag bleef de stoel leeg omdat Opa niet meer wakker werd uit zijn slaap.
Die rookstoel zou vertellen dat hij zijn bezetter, in zijn dreidelig pak met eeuwige sigaar, miste.

5 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig, ontroerend verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi en lief verhaal.... dat maakt 'oude' meubelstukken nog bijzonderder dan ze al zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Was (is) het =zo'n stoel, waar je de rugleuning d.m.v. een stok schuiner kon zetten? Heb ook dierbare herinneringen aan zo'n stoel, hoewel die nooit in mijn bezit kwam. Krijg bijna tranen in de ogen door je I.M.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Inderdaad, op de achterkant zat een stok waarmee je de rugleuning in verschillende standen kon zetten. Dit erfstuk is jaren met me meegegaan. Gek genoeg kan ik me niet herinneren wanneer ik hem afschafte en wat er toen mee gebeurd is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wat schrijf je lief over je opa.Ik heb het met genoegen gelezen!

    BeantwoordenVerwijderen