zaterdag 3 augustus 2013

Belgedrag

Voor mij op het fietspad fietst een jonge moeder.
Haar zoontje van een jaar of drie zit voorop in een zitje dat aan het stuur is bevestigd.
Plotseling gaat de vrouw vol in de remmen en stapt midden op het fietspad af, ze graait met één hand in haar fietstas terwijl ze met haar andere hand de fiets in evenwicht probeert te houden. Als ik haar nader zie ik dat ze een telefoontje aan haar oor houdt en als ik passeer begint ze net een poging te doen al pratend in het toestel weer op te stappen. Mijn pad vervolgend hoor ik haar nog een tijdje druk praten, het is duidelijk dat zij haar weg fietsend voortzet. Ik ben verbaasd over dergelijk gedrag.
Met een kind aan je stuur al bellend in evenwicht blijven is dan misschien een knappe prestatie, maar ik vind het ten opzichte van de peuter onverantwoord. Een ongeluk zit in een klein hoekje.
Ik zou zeggen laat rinkelen die telefoon of handel het gesprek af, staande naast je fiets.
Liefst naast het fietspad. 

1 opmerking:

  1. Soms zijn we blind voor gevaar. Gegrepen en gebonden door onzinnige gesprekken met elkaar.

    BeantwoordenVerwijderen