donderdag 8 augustus 2013

De woordkeus impulsief

Er zijn van die momenten dat ik de woorden, die op het puntje van mijn tong liggen, liever inslik.
Bij voorbaat wetend dat ze niet in goede aarde zullen vallen en wat heeft het voor zin om iemand jouw mening of raad op te dringen als daar niet om wordt gevraagd.
Maar wat als jezelf tot het uiterste wordt gedreven en men door draaien en liegen gelijk wil halen. Ja dan, gaat het wel eens mis. 
De laatste keer dat mij dat overkwam ligt al weer een tijdje achter me, maar de schrijfveer van vandaag wekt het gebeuren weer tot leven. Blijkbaar heeft de situatie waarin ik verzeild raakte me dieper geraakt dan ik dacht. Ik was zo boos en tot op het bot beledigd dat ik er impulsief van alles aan verwijten uitgooide.
Later toen ik was uitgeraasd en mijn gedachten en gevoelens weer onder controle had, bedacht ik dat ik me wel erg had laten gaan. Gek genoeg had ik er geen spijt van, want ik had eindelijk eens gezegd hoe ik er echt over dacht. Tussen ons is het nooit meer goed gekomen. En ook dat lucht me op.
En nog prettiger, ik hoef nooit meer aan de vergadertafel te zitten. 
Weloverwogen stopte ik met mijn vrijwilligerswerk, waar ik impulsief en met veel enthousiasme aan was begonnen.

3 opmerkingen:

  1. Het belangrijkste is dat een mens goed in zijn vel zit, toch. Als je je ergens niet lekker bij voelt kun je ook geen goede resultaten verwachten en als je iets doet, wil je het toch ook goed kunnen doen en liefst met plezier. Niemand zegt toch dat je iets tegen je zin moet doen.
    Mens ken uzelf zeg ik maar :-)
    Met plezier en vriendelijkheid in je directe omgeving aanwezig zijn is meer belangrijk en al moeilijk genoeg (en vraagt ook veel discipline en aandacht)dan met tegenzin iets doen, dat kan een averechtse uitwerking hebben.
    Wat je ook doet, doe het goed denk ik altijd. Om goed te functioneren kun je gewoon dicht bij huis blijven.
    Dit ook als opmerking bij jouw opmerking:-)


    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt een goede beslissing genomen, wellicht later dan beter was geweest maar ja... dingen lopen toch zoals ze lopen en nemen hun eigen tijd.

    Het vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend, zoals velen wel denken en zich er ook naar gedragen. De belasting is evengoed ook vele malen groter dan menigeen zich realiseert.
    En ja ik denk dat velen wel zullen kunnen beamen dat je als vrijwilliger niet altijd behandeld wordt zoals je verdient maar juist het tegenovergestelde, juist omdat je vrijwilliger bent.

    Schrijfveren kunnen altijd weer emoties naar boven halen die je dacht al weer 'kwijt' te zijn...op zich heeft dat zowel na- als voordelen.

    BeantwoordenVerwijderen