vrijdag 18 oktober 2013

Mijmeringen

Schrijfcursus 
Schrijf het verhaal dat bij je opkomt als je naar het meisje in de keuken kijkt.
Het commentaar van de schrijfcoach is geel


Daar sta ik, als oudste dochter in ons gezin, aan de zoveelste vaat van deze week.
Een heel andere dan ik gewend ben te doen in de pastorie.
Het servies in de pastorie is van fijn aardewerk en beschilderd met afbeeldingen. Mevrouw zegt dat het Wedgwood heet. Ik ben altijd bang geweest iets te breken. Hier in huis is dat niet mogelijk met alle borden en kommen van email.
Mijn vader en twee broers hebben zich na het eten terug getrokken. Denk maar niet dat ze de moeite hebben genomen hun eigen spullen naar de keuken te brengen, laat staan dat ze iets over het eten hebben gezegd. Dat doen ze alleen als het ze niet zint. Zoals vorige week toen ik raapsteeltjes had gekookt met een sausje. Dat vinden ze maar dure fratsen die ik heb overgenomen uit de pastorie en die horen hier niet thuis. Mooi!
Het lijkt of voor de mannen hier in huis het leven niet is veranderd na het overlijden van moeder.
Voor mij is het leven er niet leuker op geworden. Afgezien van het feit dat ik moeder moet missen ben ik ook mijn dienstje in de pastorie kwijtgeraakt. Vader wil dat ik het huishouden hier verzorg. Hier komt alles samen, goed gedaan!

Dominee en zijn vrouw hebben nog geprobeerd hem op andere gedachten te brengen, maar het leek wel of vader daar nog dwarser van werd. Hij is er altijd op tegen geweest omdat mevrouw mij ook andere dingen leerde dan alleen huishouden. Vader vindt dat voor vrouwen niet nodig, daar worden ze maar eigenwijs van zegt hij. Moeder was er juist blij mee, dat ik na de lagere school nog iets bij leerde. Ze vroeg me vaak haar voor te lezen uit de boeken die ik meekreeg uit de pastorie. Ze negeerde vaders commentaar en nam het voor me op. Moeder zou nooit hebben toegestaan dat ik nu voor mijn vader en broers zorg.

Vader moest eens weten dat ik elke woensdagmiddag naar de pastorie ga om aan een boek te schrijven. Mevrouw helpt me daarbij en haar neef, die uitgever is, heeft na het lezen van de eerste hoofdstukken gezegd dat hij het boek, als het klaar is, wil uitgeven.
Dat boek moet de springplank naar mijn vrijheid worden. Vader zal woedend zijn en me pas laten gaan als ik meerderjarig ben. Ik heb nog drie jaar om me voor te bereiden op een zelfstandig bestaan. Ooit zal ik voor mezelf kunnen zorgen en zal mijn droom uitkomen.
Schrijven en daarmee de kost verdienen. Desnoods betaal ik de huishoudelijke hulp, die mij moet  vervangen, uit eigen zak.
Moeder zou trots op me zijn geweest.

Je weet een sfeer te scheppen, medeleven aan de lezer te ontfutselen en een situatie haarfijn uit de doeken te doen. In een verhaal van deze omvang gaat een schrijver snel vertellen, zorg toch dat door enkele details een beeld gegeven wordt van de personen: hoe zien ze eruit? Hoe ruikt de pastorie enz. Dat geeft levensadem aan je tekst.


·       

3 opmerkingen:

  1. Wat een mooie plaat erbij en ik vind dit ook erg mooi geschreven. Ik voel de spanning van het stiekeme verzet van het meisje tegen haar vader. Schrijf je verder ik ben zo benieuwd naar het vervolg Ferrara.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oef, daar vraag je me wat. Ik heb een vervolg niet serieus overwogen.
      Daar moet ik goed over nadenken, wat wil ik met dit meisje en komt dat boek uiteindelijk af? M.a.w. heb ik een plot. Vooralsnog niet.

      Herinner jij je de avonturen van Chris nog van vorig jaar. Daar was ik wel erg onvoorbereid aan begonnen en liep af en toe behoorlijk vast.
      Dus als ik weer aan zoiets begin zal ik me zeker beter voorbereiden.

      Verwijderen