dinsdag 11 februari 2014

Hij hield iets blauws in zijn handen

Overal in huis staan laatjes open.
Het betekent dat Wim iets zoekt, dat hij te goed heeft opgeborgen.
Dit keer betreft het de pukcode van de mobiele telefoon die ze alleen in vakanties gebruiken en waar een speciaal kaartje inzit. Josje zegt het niets, ze kan zich niet herinneren dat er ooit een gecodeerd formuliertje in een la is gelegd. Stiekem prijst ze zich gelukkig dat ze nergens schuld aan heeft. Na het zoveelste laatje te hebben doorgeploegd slaakt Wim een zucht en vindt dat ze binnenkort eens een opruimrondje moeten doen.
Het stikt van de gebruiksaanwijzingen, oude garantiebewijzen en verjaarde bonnetjes die je een tijdje moet bewaren. Tussen al dat fraais ligt helaas de pukcode niet.
Wel een reclamekalender die ze ooit cadeau kregen, maar niet hebben gebruikt. Er staan,
voor Josje, bruikbare foto’s op. Ze laat de zoektocht verder aan manlief over en trekt zich terug in haar hobbykamer waar ze de kalender met een beetje knip en plakwerk omzet in verjaardags en correspondentiekaarten. Jawel, zij schrijft bij gelegenheid nog met de hand in plaats van haar toevlucht tot de mail te zoeken.
Als ze bezig is met de derde kaart wordt de zoektocht op de bovenverdieping voortgezet.
En met succes! Wim houdt iets blauws in zijn handen. Een plastic hoesje met daarin de pukcode. Dat scheelt een gang naar de telefoonwinkel.

2 opmerkingen:

  1. Ja wachtwoorden, puk codes, imei nummers digiD, je zou er een punthoofd van krijgen, mooi geschreven en herkenbaar !

    Groetjes Laura

    BeantwoordenVerwijderen
  2. leuke associatie bij de bovenste zin (een schrijfveertje?)

    BeantwoordenVerwijderen