vrijdag 12 september 2014

Weeffoutje

‘Hè, hè, ik ben klaar. Even uithangen. Wat een klus. Vooral de draden die voor bevestiging van mijn behuizing moeten zorgen zijn lastig aan te brengen. De punten liggen ver uit elkaar.
Maar ik ben dik tevreden, ik kan naar alle kanten uitkijken, zelfs in de keuken achter me.
Daar gebeurt overdag niet veel, vandaag staat er een flinke afwas op het aanrecht die nog gedaan moet worden. Nou ja, is mijn zaak niet. Oeps mijn huis trilt hevig. Er staat een flinke wind, ik waai bijna van mijn plekje. Misschien doe ik er verstandig aan wat extra draden te spannen, want als de boel loslaat, heb ik meer werk. Tussen een paar rolbakken en de waslijn is plaats genoeg voor meer bedrading en die lijn naar de vensterbank kan ook nog versteviging gebruiken. Nee, de wind zal op mijn web geen vat krijgen. Hup, nog een eindje zakken aan die draad uit mijn achterlijf, beetje wiegen en plakken met dat uiteinde.
Kobus voor al uw weefdraden, daar kunnen de collega’s om me heen nog wat van leren.
De buurman heeft zijn basisdraden vastgemaakt aan de restanten in een bloembak, niet zo slim, want die hebben hun langste tijd gehad.
Wat staat dat vrouwmens achter het keukenraam nou te gluren en nee te schudden.
Ze beweegt haar mond, maar ik versta geen mensentaal. Waar bemoeit ze zich mee, laat ze haar eigen bonen doppen, te beginnen bij die afwas. Ze gaat aardappelen schillen, daar raakt het aanrecht niet leger van. Wat doet ze nu, ze komt naar buiten. Hé, mens kijk uit wat je doet. Laat dat, afblijven, niet aan die groene bak komen, dat is mijn domein. Krijg nou wat, mijn hele vangnet hangt uit het lood, alle moeite voor niets geweest. Kan ik opnieuw beginnen.
Mevrouw wordt bedankt!’

WE- 300 zie http://platoonline.wordpress.com/
thema renoveren in het stuk van 300 woorden mag het woord renoveren niet worden gebruikt.

14 opmerkingen:

  1. Hilarisch!!!
    Wat kan jij vertellen zeg, wow!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een enig verhaal. Ik heb vorige week ook per abuis een spin getraumatiseerd toen ik een uitgebloeide roos bij het hek van de veranda afknipte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. prachtige WE-300.
    erg leuk om te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha, erg leuk! Je ziet het voor je en die vrouw die daar bij dat raam staat te kijken - prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ferrara, ik lig hier blauw. Je hebt hier dezelfde leuke stijl als de Miet en Grietverhalen. Je bent een echte verhalen-aanwinst hoor. En de invulling is zo grappig. Hoe verzin je 't. Een web uit het lood, mevrouw wordt bedankt, mens ga aan je afwas.
    Dank je wel voor deze puike bijdrage.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een geinige WE. Hoe verzin je het, prachtig

    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O, wat is deze leuk en verrassend! Wat een bijzonder uitgangspunt. Een heel goed geschreven WE.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Allemaal hartelijk dank voor jullie lovende woorden.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi geschreven! Wij hadden dezer dag een enorm web op onze tuindeur. Opzoeken leerde ons, dat zo'n web maar een dag meegaat wegens verdrogen. Elke dag renoveren dus!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Geweldig!De spinnewebben zijn trouwens prachtig 's morgens met de mist en ja zo soms raakt er hier ook ééntje uit het 'lood'........

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een prachtig verhaal en wat een inlevingsvermogen heb jij :-).
    Ik zit hier heerlijk te schuddebuiken! Nou... dat wordt renoveren dan, hilarische WE300!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Die arme spin terug naar het begin. En die mevrouw en haar vaat en schillen. Mooie WE !

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Een heel originele manier van renovatie heb je geschreven! Een leuke WE.
    groetjes Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Geweldige invalshoek. Met veel plezier gelezen!

    BeantwoordenVerwijderen