woensdag 4 februari 2015

Parijs' Blauw

Van alle spulletjes op het kastje in haar slaapkamer staat het diepblauwe parfumflesje van mijn moeder mij het scherpst voor de geest. Op het flesje met een zoetig geurende inhoud stond een verbod. Aankomen was ten strengste verboden, stel je voor ik zou het in een onhandige beweging leeg kunnen gieten en zo de kostbare inhoud verspillen.
Ik mocht er alleen aan ruiken als moeder op zondag, gekleed in haar mooie jurk van gladde blauw-grijze stof, een paar drupjes achter haar oren deed. Met het donkere haar in een enorme knot op haar achterhoofd kwamen haar bruin gekleurde sieraden mooi tot zijn recht. Ze had maar één set dat ze alleen op zondag droeg en bij een enkel feest dat ons gezin te beurt viel.
Op het kastje lag ook een goudkleurige poederdoos met een zacht sponsje waar ik mijn frisse wangen wel eens mee mocht insmeren en die er dan prompt dof van gingen zien. Naast de poederdoos was er de knalrode lippenstift die ik met graagte hanteerde, hoewel dat goedje op mijn kinderlippen niet lang bleef zitten. Met de paarse bus waarin vinolia talkpoeder zat wist ik wel raad. Ik strooide er rijkelijk mee in het rond zodat het zeil op de slaapkamervloer er wit van zag. Mijn moeder had geen bezwaar tegen mijn drang tot versieren, ze liet me zoveel mogelijk mijn gang gaan. Zelf deed ze haar best er altijd verzorgd uit te zien. Zo mocht ik de oorknoppen van carneool en bijpassende hanger ook eens gebruiken. Dat ik de knoppen, door middel van een schroefdraad, in mijn oren draaide tot ze paars zagen en huilend van de pijn moeder’s hulp in riep, werkte haar op de lachspieren.
Minder gecharmeerd was ze van het feit dat ik op een dag geheel opgedoft, tegen de regels in, op haar enige paar zwarte pumps door de huiskamer wankelde. Ik reikte met mijn kleine voeten halverwege de schoenen en liep ze doormidden. Ze vergaf me de zonde want het bleek dat de schoenen tot op de draad waren versleten en dat ze er zelf ongelukkig mee had kunnen vallen.
Maar bij al haar tolerantie bleef het diepblauwe flesje taboe. Toen het leeg was kwam er geen nieuw parfum wel heeft ze het flesje nog jaren bewaard, gek genoeg heb ik nooit gevraagd waarom dat was.
Nu zestig jaar later, weet ik dat de parfum een luxe was die ze zich uit eigen zak niet kon permitteren en dus moet het een cadeautje zijn geweest dat ze in lege toestand nog lang heeft gekoesterd.
“Soir de Paris”, tot op de dag van vandaag heeft de bloemige geur iets geheimzinnigs gehouden.
Ik vermoed dat de kleur van het parfumflesje veroorzaakt heeft dat blauw één van mijn lievelingskleuren is geworden.


Schrijfcursus: opdracht schrijf een verhaal dat betrekking heeft op je lievelingskleur.

12 opmerkingen:

  1. https://drive.google.com/file/d/0B7P3XEQc72NOd3FOc1Z3OFlQdzg/view?usp=sharing
    Prachtige herinneringen. Ik heb een mooi plaatje voor je gevonden. Je kunt hem downloaden. Ik haal het dan later weer weg van de Google drive.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuk geurend verhaal Ferrara,
    Soir de Paris vind ik zelf geen fijne geur.
    Maar goed smaken verschillen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo'n klein flesje en de herinnering natuurlijk, verantwoordelijk voor je lievelingskleur.Ik houd ook erg van blauw nah dat begrijp jij wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh wat een leuk logje... ik kan me de geur op zich niet meer herinneren maar het flesje én de naam komen me heel bekend voor. Volgens mij had mijn moeder ze ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi uitgewerkte herinnering Ferrara. De spanning tussen enerzijds de tolerantie en de taboe rondom het blauw gekleurde flesje parfum is goed voelbaar. En maakt mij als lezer nieuwsgierig naar het verleden van je moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Soms blijft de herinnering voor altijd in een flesje ..... Mooi geschreven

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat leuk geschreven. Ik zie het voor me. Word nieuwsgierig naar zo'n flesje

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Even gegoogeld. Bestaat nog steeds. Prachtig diepblauw modern flesje

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een leuke reacties allemaal. Dank daarvoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. heb nu toch eens de tijd genomen om een van jouw verhalen te lezen. ik vind het echt mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Leuk die herinneringen en mooi geschreven

    BeantwoordenVerwijderen