zaterdag 10 oktober 2015

Miet en Griet 33

Keren huiswaarts

De gezusters zandvlo Miet en Griet hebben het idee opgevat terug te gaan naar hun vertrouwde zandkuil aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee.
Afgelopen voorjaar heeft de aanvaring met een hogedrukspuit op het terras van eethuis Sjans in De Koog, Miet bijna het leven gekost. Maar de intensieve revalidatie in Ecomare heeft zijn vruchten afgeworpen. Haar schildje glimt weer als vanouds. Als ze snel hipt, zie je de kras bovenop niet eens zitten. Geestelijk heeft ze onder het hele gebeuren minder geleden dan haar zuster.
Griet, altijd al de meest bedachtzame van het stel, is het ongeluk niet in de koude kleren gaan zitten. Ze mijmert over een rustige winter.
Miet echter heeft het na de maandenlange retraite op Texel met rust, reinheid en regelmaat helemaal gehad. Ze staat te trappelen van ongeduld om met Twan zeemeeuw, die hen naar huis zal vliegen, aan de sliert te gaan. Zij heeft van de crash duidelijk niets geleerd. 
Na de oversteek over het Wad broedt ze al op de onzalige gedachte een paar dagen in Den Helder te blijven. In de haven valt altijd wat te beleven.
Griet wil het plan niet eens in overweging nemen. Recht zo die gaat langs de kust naar Egmond en verder geen geintjes, dat is haar boodschap aan Twan.
Na een voorspoedige vlucht treffen de zusters hun zandkuil in ongerepte staat aan.
Nadat Griet een pot thee heeft gezet, nestelen ze zich meteen op hun terrasje met zicht op zee. Twan ziet dat het goed is en laat de zussen alleen.
Griet pinkt een traantje weg. ‘Thuis, wat heb ik dat gemist.’

 ‘Zullen we de biograaf binnenkort laten weten dat we ons beraden op nieuwe avonturen?’
 Als blikken hadden kunnen doden, had Miet alsnog het loodje gelegd.


WE-300 schrijf in 300 woorden een fictief stuk over nadenken, zonder het woord te noemen.
meer info:https://platoonline.wordpress.com/

Ondertussen dwingen Miet en Griet hun biograaf tot nadenken.
Voor de lezer die het verhaal niet helemaal begrijpt klik op het label vervolgverhaal Miet en Griet.

11 opmerkingen:

  1. Geweldig dat mijn favoriete duo weer terug is. Heerlijke meiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk vervolgverhaal Ferrara!
    groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een geweldig verhaal! Over zandvlooien :-) Uit Marja's reactie blijkt dat je vaker over dit duo schrijft. Voor mij is het nieuw en ik vind het bijzonder origineel.
    Een heel leuke WE!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mirjam, dank voor je complimenten. De zussen hebben al heel wat beleefd. Mocht je meer over ze willen weten, onder het label vervolgverhaal Miet en Griet, links op de pagina, vind je voorgaande avonturen.

      Verwijderen
  4. Gelukkig kunnen blikken niet doden ... en dat avontuur komt er vast wel, ik kijk er naar uit

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Erg leuk om te lezen ik ben benieuwd naar hun volgende avonturen

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een mooi voorlopig slot aan een mooi vervolgverhaal. En dodende blikken of niet, de zusters zullen ongetwijfeld niet lang kunnen stilzitten. Misschien gaan ze dit keer wel naar het midden-oosten of doen ze oefeningen om astro-vlo-naut te kunnen worden. Van Miet en Griet kun je alles verwachten.
    Mooi Ferrara :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik kende deze personages ook nog niet, maar volgens mij zijn het zandvlooien naar mijn hart. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ach een heerlijk verhaal. Alleen dat van dat potje thee, misschien iets te menselijks? Maar ik begrijp het kneuterige wat het weergeeft.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hanscke, niets menselijks is ze vreemd. De dames hebben in het recente verleden al heel wat capriolen uitgehaald. Je denkt één geinig verhaaltje te schrijven en vervolgens is er geen houden aan.

      Verwijderen
  9. Mijn eerste kennismaking met Miet en Griet, prachtig! Ik heb uit de voorgaande afleveringen een hap en een snap gelezen, misschien kom ik er nog eens aan toe om alles te lezen... Grappige naamkeuze ook! En ik heb al wat plaatsnamen gezien die mij zeer zeker aanspreken - in Den Helder zouden ze onze dochter kunnen ontmoeten. Het museum van Egmond was vroeger een kerk, waar mijn vader tijdens de mobilisatie vaak kwam, omdat hij daar in de buurt gelegerd was.

    BeantwoordenVerwijderen