vrijdag 26 februari 2016

Beter Horen bij Schoonenberg

‘Dag mevrouw, wat kan ik voor u doen?’
‘Ik heb begrepen dat het vandaag een gehoortestdag is, daar wil ik graag gebruik van maken.’
‘Bent u bij ons bekend?’
‘Nee.’
‘Neemt u daar maar even plaats.’ De medewerkster wijst naar een tafel met wat stoelen er omheen. Het is opvallend rustig in de winkel. In het kamertje tegenover de wachtruimte wordt een man geholpen met het aanmeten van een gehoortoestel. Hij en ik zijn de enige klanten.
Om de tijd te doden pak ik een tijdschrift en lees dat Silvie Meis wel hele dure schoenen heeft gekocht. Patty Brard is op kraambezoek geweest bij Yolanthe, het zal je toch gebeuren.
Terwijl ik wat door het roddelblad blader, melden zich nieuwe klanten.
Een bejaarde dame met haar zoon. Ze worden vriendelijk begroet en de zoon vraagt of ze bij Schoonenberg zijn binnengestapt. Dat blijkt inderdaad het geval te zijn en hij vertelt dat het gehoorapparaat van zijn moeder niet werkt. Ik hoor de medewerkster vragen.

‘Hoe is uw naam mevrouw?’ Er volgt geen antwoord. ‘Hallo, mevrouw hoe is uw naam?’
Ik kijk op van Maxima, die heimwee schijnt te hebben.
Blijkt de dame in kwestie het tegen mij te hebben en niet tegen de mevrouw voor haar balie.

Op volle sterkte …
‘Hoe zijn uw voorletters?’
..
‘Hoe is uw achternaam?’
..
‘Wat is uw postcode?’
..
‘Uw telefoonnummer?’

‘Wilt u nog meer van me weten?’ vraag ik licht geïrriteerd.
En denk, had dat gevraagd terwijl er geen klanten aan je balie stonden. Van schrik heeft ze waarschijnlijk niet meer naar mijn e-mailadres durven vragen.
Maar goed, mijn doopceel is gelicht en de medewerkster richt zich opnieuw tot de mensen voor haar balie.
Ze bestudeert het defecte apparaat en dan blijken deze mensen toch in de verkeerde winkel te staan want het gehoorapparaat van moeder is bij een andere audicien gekocht en het is geen kwestie van even een leeg batterijtje vervangen.
Moeder en zoon keren op hun schreden terug.

Ik mag de Schoonenbergdame volgen naar een aparte ruimte.

‘Hoe was uw naam ook weer?’
..
Ze controleert mijn gegevens die ze net daarvoor heeft ingevoerd in haar computer op de balie.
Daarna neemt ze met mij de klachten door, kijkt in mij gehoorgangen of daar geen storende obstakels zijn te vinden en verwijst me naar een cabine waar ze me uitlegt hoe de test in zijn werk gaat. Die test zelf is zo gepiept …
Het grafiekje toont inderdaad op alle tonen een neergaande lijn en tot mijn verbazing is dat aan beide oren gelijk, terwijl ik denk dat vooral mijn linker oor het laat afweten. Het goede nieuws is dat de afwijking net binnen de grens van vergoeding valt. ‘Maar het hangt er maar vanaf hoeveel last u ervaart.’
Ik denk aan de toon van haar stem te horen dat ik de aanschaf van een hulpmiddel nog wel een jaartje kan uitstellen. Of is hier de wens de vader van de gedachte?
‘Het kan wel, maar beter zal het heus niet worden.’
‘Dat is een eigenschap van alle ouderdomskwalen.’ zeg ik. ‘Voorlopig zie ik het nog even aan.’

‘Sorry, mevrouw van al mijn vragen zonet, maar ik moet de gegevens toch echt weten en privacy zegt tegenwoordig niets meer. Als je iets op internet koopt weten ze ook alles van je.’

Held die ik ben, vraag niet waarom ze mij de vragen niet heeft gesteld in die aparte kamer.
Ik weet ook wel dat het allemaal geen geheimen zijn die ze van me wilde weten, maar het gemak waarmee er wordt omgesprongen stoort me.

Volgende week naar de opticien voor een nieuwe bril.

6 opmerkingen:

  1. Hmmm ja zoiets hoeft niet in bijzijn van andere mensen in de winkel. Ik ben het met je eens en mijn toestelletjes zijn vanmiddag even wat harder ingesteld Zo gepiept met de computer bij de audioloog. Let goed op bij de sterkte van de glazen meting soms gaat het zo vlug en heb je toch geen goede meting

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp wat je bedoelt. Hak al vanaf mijn 14e met die bijl, snelle jongens zijn het, maar ik laat ze rustig de glaasjes nog eens omdraaien.

      Verwijderen
  2. Niet erg subtiel om het op deze manier te doen. Ik ben het met je eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je het weer smskelijk beschreven. Op naar de cien.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ha, ik heb me ook net een nieuwe bril laten aanmeten, zou heel wat moeten schelen met lezen! (Voor de oren was uitspuiten nog genoeg ;-))

    BeantwoordenVerwijderen