woensdag 16 maart 2016

Een kist vol knikkers

Ik zie het gele maggiblik met rode letters nog staan in de bijkeuken naast de schoenpoetsdoos. Het zit boordevol knikkers in allerlei soorten en maten. Allemaal eigendom van mijn vier jaar oudere broer, die zeer bedreven is in het knikkerspel.
Ikzelf heb een minder gelukkige hand. Mijn bescheiden voorraad zit in een gebreide knikkerzak, die voor de helft is gevuld met minder waardevol spul. Kleiknikkers en kleine mixies, een enkele stuiter, daarmee houdt het wel op. Op een dag besluit ik stiekem een greep in het maggiblik te doen. Aan een boom zo vol geladen … in dit geval een blik, ach wie mist er een handvol klein grut. Ik ben wel zo slim de grotere exemplaren en bommen ongemoeid te laten. Steevast van plan mijn schuld af te lossen, vertrek ik met een vollere knikkerzak naar school, waar ik de gejatte voorraad en nog meer verlies. De volgende dag doe ik een hernieuwde greep in het maggiblik en de dag daarop weer. Het is de laatste.
Mijn broer ontdekt dat zijn voorraad is geslonken terwijl hij de laatste dagen niet heeft geknikkerd. Meer broers en zussen dan wij twee zijn er niet dus is de dader snel gevonden. Razend, in niet mis te verstane woorden, eist hij zijn knikkers terug. Huilend biecht ik op dat ik ze allemaal heb verspeeld.
Ongevoelig voor mijn tranen veegt mijn moeder mij de kast uit. Klip-en-klaar maakt ze duidelijk dat ik ordinair heb gestolen en voor die misstap zal ik zwaar worden gestraft.
Ik moet de schuld aflossen en ervoor zorgen dat de inhoud van het maggiblik weer op het oude niveau komt.
Een onmogelijke opdracht voor iemand die niet goed kan knikkeren en bijna nooit met meer thuiskomt dan ze wegging. Het laat zich raden dat ik de schuld bij lange na niet heb afgelost.

Als ik het kistje met de voorraad knikkers, die ik ooit voor de kleinkinderen kocht, naast de knikkertegel in de schuur zie liggen, dringt deze jeugdzonde zich weer aan mij op en hoor ik mezelf roepen; ‘Drie maal op de zesde’. Wie kent die kreet nog?

foto internet

7 opmerkingen:

  1. Gossie, ik heb met je te doen. Ik was er ook zo slecht in. Die kreet ken ik niet meer, maar je verhaal is ontroerend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee echt niet, ik heb wel geknikkerd, maar ik denk dat ik er ook niet goed in was, want ik herinner me echt geen regels. Mooi verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Drie maal op de zesde. Het ging om het aantal stoeptegels tussen de knikkers/glazens, stuiters enz. en de keren dat je op dat doel mocht schieten om ze te raken. In dit geval stond je dus op de zesde stoeptegel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij knikkerden eigenlijk op het bospad met een zandputje,soort jeu de boules.Met ongeveer dezelfde regels.Dat maggi blik brengt bij mij een hele andere herinnering boven. Het stond in de kelder met knijpers er in.Wij bewaarden de knikkers in washanden met een koordje.Of ik er goed in was,geen idee.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik bedenk me tijdens het lezen van dit verhaal dat ik eigenlijk totaal geen idee heb van hoe jong jij bent... ;-)

    Dat knikkeren... zo herkenbaar... ik verloor ook altijd en had ook zo'n zak met een touwtje erdoor...

    Die jeugdzonde...ach er zijn ergere zaken toch...

    fijn weekend

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wie mikt er, vijf tegels, geen proef en geen over en geen handjerek!
    Heerlijk herkenbaar stuk! (ik had een blauwe gebreide knikkerzak en kon er ook niet veel van)

    BeantwoordenVerwijderen