zaterdag 30 april 2016

Bonnetje mee?

Bij de Hema zie ik een man binnenkomen met een plastic tas in zijn hand.
Alle toeters en bellen in het controlepoortje gaan af.
Twee verkoopsters in rood poloshirt staan in een oogwenk naast hem.
‘Mag ik even in uw tas kijken?’

‘Dat mag, maar ik kom net binnen. Ik heb nog niets gekocht.’

‘Misschien zit er iets in waar ons alarm op reageert.’
De tas wordt aan een onderzoek onderworpen en de dame diept een pakje op dat blijkbaar in een andere winkel is aangeschaft.
De Hemamedewerkster vraagt of de klant een bonnetje kan overleggen van de aankoop.
De man zegt dat hij het pakje ergens anders in het winkelcentrum heeft gekocht en dat hij geen bonnetje heeft.
De medewerkster, die de controle heeft uitgevoerd, beent naar haar kantoor om een telefoontje te plegen terwijl haar collega bij de klant op post blijft, die nog maar eens herhaalt dat hij binnenkwam en niet bezig was de winkel te verlaten.
Ondertussen heb ik afgerekend en op weg naar de uitgang kan ik niet laten de man te hulp te schieten door te zeggen dat ik hem heb zien binnenkomen.
‘Dat kan zo zijn.’ zegt de waakzame Hemadame. ‘Maar er zit wel iets in de tas waar meneer geen bonnetje van heeft en dat zoeken we nu uit.’

Tot mijn verbazing wordt de man niet boos. Hij haalt zijn schouders op en wacht gelaten de uitslag van het telefoontje af. Gezien zijn houding vermoed ik dat er niets aan de hand is en dat hij gewoon domme pech heeft.
Met een gevoel van twijfel verlaat ik het Hemafiliaal. Stel dat de man bij de naastgelegen Blokker wel iets heeft gepikt. Waarom ging daar dan het alarm niet af. Of stel dat hij heeft gezegd dat hij het bonnetje niet wilde omdat hij toch niet van plan was zijn aankoop te ruilen. In het laatste geval is het te hopen dat ze zich dat bij Blokker kunnen herinneren.
Ik vraag me ook af of de dames van de Hema niet in de fout gingen met hun actie, gezien het feit dat de bewuste aankoop niet uit hun winkel kwam. Eenmaal thuis dringt tot me door dat het mij had kunnen overkomen want ik heb een aankoop van Action in mijn tas waarvan ik het bedrag niet de moeite vond om de bon aan te pakken.
Een ding weet ik zeker, voortaan zeg ik altijd ja op de vraag: ‘Bonnetje mee?’
Voor je het weet word je aangezien voor een winkeldief.

6 opmerkingen:

  1. Wat knap dat die man rustig bleef. Als het mij gebeurd was... ik zou echt ontploft zijn.
    Maar je hebt gelijk. Ik neem ook mijn bonnetje aan, voortaan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een goede tip. Ik hoop dat alles goed is afgelopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De fantasie schiet wel gelijk op hol. Misschien heeft hij wel een heel duur jack gepikt maar komen de Hema-juffen niet op het idee om ff in zijn nek of jaszak te kijken ...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nou zeg, lekker dan. Ik vind het ook bewonderswaardig dat die man zo rustig bleef... Bonnetje mee dus! Ja!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. tja we moeten dus wel de bonnetjes meenemen dames...doe ik eigenlijk altijd al. de tegenwoordige zo langzamerhandwereld zit vol achterdocht en dat vind ik niet leuk

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een leuke anecdote, waar jij een heel fijn verhaal hebt rondgebouwd!
    Een zonnig Hemelvaartweekend! Groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen