zondag 10 april 2016

Rommelmarkt

Het is april en ik kan weer op herhaling met een stukje over de jaarlijkse rommelmarkt.
De vlaggetjes zijn een week geleden al opgehangen en op diverse plekken door de vuilniswagen aan flarden gereden, maar het mag de pret niet drukken.
Gisteravond hebben wij alvast de fietsen in de gang gezet want de garage, die als schuur wordt gebruikt, is vanaf 7.00 uur ’s morgens niet meer te bereiken. De auto staat vandaag om de hoek gestald. Dit jaar staat er op het pleintje voor de garageboxen een gigantisch springkussen opgesteld waar de jeugd met veel plezier gebruik van maakt. Een van de buurjongens die in zijn vrije tijd als dj bijklust heeft zijn geluidsapparatuur ernaast opgesteld. Zijn muziekkeuze valt alles mee.
De twee vrouwen voor onze deur hebben alleen hun handel meegenomen en staan van het een op het andere been te wiebelen. Tegen elven krijg ik medelijden met ze en bied twee tuinstoelen aan om de rest van de dag op door te brengen.
Als meneer F. tevoorschijn komt en de boel in ogenschouw neemt roept hij dat de dames op onze stoep hetzelfde soort tuinstoelen hebben als wij. Hij stelt voor ze te kopen want dan hebben we er zes. Terwijl ik hem zijn koffie aanreik help ik hem uit de droom.
Even later zie ik dat een voorbijganger naar de prijs van de stoelen vraagt. Gelukkig heb ik de dames op het hart gedrukt ze vooral niet te verkopen.
Om 13.00 uur zakt de handel duidelijk in, het is lunchtijd. De ervaring leert dat de markt in de middag niet echt meer op gang komt. De dames op onze stoep beginnen hun koopwaar aan andere verkopers uit te delen, zetten de geleende stoelen in ons portiek en fietsen, met wat restanten in grote Dirk van den Broek tassen, de straat uit.
Onze jonge buurvrouw kan haar overtollige kleding, maatje 38, voor het grootste gedeelte weer in de vuilniszakken stoppen. De verkoop valt zwaar tegen.
Uit de speakers schalt: ‘Only you can make my dreames come true.’ Ik heb de indruk dat op deze markt de meeste dromen niet echt worden waar gemaakt.
Hoewel … een jongeman met donkere huidskleur op een kleine bakfiets al twee keer heen en terug is geweest met de nodige huisraad. Ik vermoed dat hij ergens in de stad een kale woning toegewezen heeft gekregen en dat hij op deze markt zijn geluk niet op kan.

6 opmerkingen:

  1. Wat grappig dat je man er twee stoelen bij wilde kopen. Dat is echte humor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tjonge alweer een jaar om? Tijd gaat snel hoor..
    Die stoelen bijkopen haha... Inderdaad hilarisch..
    Nou voorlopig ben je er weer van verlost!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. leuk verslag van de rommelmarkt en ja als je met niks een nieuw leven wil opbouwen moet je vaak eerst genoegen nemen met wat anderen weg doen. Niks mis mee toch?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad niks mis mee. Als ik nog eens denk aan de eerste kamer waar ik ging wonen. Blij met alles aan afdankertjes.
      Leuk stofje en kopspijkertjes en een handige moeder deden wonderen.

      Verwijderen