vrijdag 1 april 2016

Schrijfcursus

‘Schrijver aan de rekstok’ is de titel van de schrijfcursus.
De schrijfcoach schrijft niet alleen kinderboeken, ze is ook stadsdichter.
Naast het ‘gewone’ schrijfwerk kon een poëzieopdracht dus niet uitblijven.
Uitgangspunt was het gedicht van Nikita Gill: ‘Mensen zijn geen huizen’

Vraag:
‘Wat betekenen mensen voor jou?’
Beantwoord deze vraag in een gedicht.
Poëzie is niet mijn favoriete bezigheid, bij deze opdracht hing ik echt aan de rekstok.
Hieronder het resultaat. De coach vond het sterk van inhoud, mooi van beeld en toon.
Ik was blij met haar positieve commentaar.
Nog één les te gaan. Ik denk dat ik in september toch weer aanschuif.


Mensen

Mensen geven mij de adem die hoort bij mijn bestaan
Zij bieden mij een kader waarin ik mens kan zijn
Een kleurrijk schilderij dat wisselt van tableau
Soms kleurt de hemel somber, heeft grijs de overhand
Dan spoelen kleuren uit de lijst en ziet het landschap kaal
Meest schijnt het licht met felle stralen en zijn de tinten helder
Want altijd is er weer de kwast of het verfijnd penseel
Dat leven brengt binnen het kader waarin ik mens kan zijn.

4 opmerkingen: