vrijdag 20 oktober 2017

Miet en Griet

Aflevering 64: Miet en Griet jutten nieuws
Klik voor hun blog op de zandvlooien rechts op de pagina
of:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl

dinsdag 17 oktober 2017

Tegenstelling

Nabij-Ver weg
Museum More Gorssel
foto ferrara

woensdag 11 oktober 2017

Op en Rond de Deur

Haakt in op de schrijfveer van vandaag met de juwelier.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl

De schrijfveer van vandaag; "Het fonkelend spel in mijn briljanten"

Briljanten of eigenlijk diamanten, briljant geslepen, zijn in mijn sieraadkist niet te vinden. Er blinkt wat goud en zilver en er ligt een aardige collectie barnsteen, waarvan ik niets zelf heb gekocht. Vriendschapsbanden in Polen hebben deze voorraad veroorzaakt.
Veel valt in de categorie opsmuk met weinig blingbling. Mijn kracht ligt in de combinatie van kralen, spelden en oorknoppen.
Maar het mooiste en dierbaarste sieraad is de zilveren eenhoorn die meneer F. jaren geleden voor mijn verjaardag liet maken. Daar kan geen briljant geslepen diamant tegenop.

foto ferrara

dinsdag 10 oktober 2017

Tegenstelling

Op-Onder
Bremer Stadsmuzikanten
Bremen
foto ferrara

donderdag 5 oktober 2017

Schrijfcursus

Opdracht: 
Openingszin: Nadat zijn vrouw hem heeft verlaten ... schrijf een verhaal dat van impuls naar impuls loopt. Het een is het gevolg van het ander.


Noodlot

Nadat zijn vrouw de voordeur met een klap achter zich heeft dichtgetrokken en het geluid van de overvolle rolkoffer wegsterft, weet Jaap dat zijn vrouw hem heeft verlaten. Hij hoopt dat haar besluit definitief is want hij is haar tirannieke gedrag al jaren beu. Opgelucht gaat hij op zoek naar de vlag die hij voor dit heugelijke afscheid wil uitsteken. Hij stuit echter op het probleem dat zij er voor zorgde dat alles in huis háár vaste plek heeft. Nadat hij alle kasten heeft doorgespit, maar de vlag niet vindt, zet hij zijn speurtocht voort in de garage. Kijk daar hangt, in lussen aan de balken, de vlaggenstok. 
Het begin is er om deze dag te vieren. Nadat hij de stok uit de lussen heeft bevrijd, draait hij zijn fiets van het slot en fietst naar de stad om bij de winkel in feestartikelen een nieuw vlag te kopen. Dit feestje zal zijn vrouw nu eens niet bederven.

Onderweg passeert hij de winkel van Primera en zijn oog valt op het reclamebord dat op de stoep staat. De leus: ’U heeft nog één dag om een staatslot te kopen,’ schreeuwt hem tegemoet. In een impuls springt Jaap van de fiets, terwijl zijn vrouw in zijn oor dreunt: ‘Doodzonde van je goeie geld, een staatslot, je bracht er voor ons huwelijk meer geld naar toe dan er uitkwam. Neem een abonnement op de postcodeloterij dan steun je in elk geval nog goede doelen.’ Hij schudt zijn hoofd om haar zeurstem kwijt te raken. ‘Twee loten graag, eindcijfer zeven.’ Dat hem dat cijfer, na dertig jaar huwelijk, zomaar uit de mond valt, verbaast hem. Geld heeft het hem nooit opgeleverd, maar het feit dat Reina hem niet meer kan tegenhouden maakt hem al gelukkig.

Opgewekt zet hij de missie naar de stad voort en laat in de feestwinkel alle maten vlaggen de revue passeren. De verleiding om een flinke lap rood-wit-blauw te kopen is groot, maar Jaap besluit uiteindelijk met een klein formaat huiswaarts te keren. Een bescheiden vlag uitsteken is op zich al feestelijk genoeg. De buurt zal er schande van spreken. Jaap verheugt zich op de misprijzende gezichten van de buurvrouwen waar Reina haar vileine praatjes mee deelde.
Hij durft er zijn twee loten op te zetten dat ze binnen het kwartier is ingelicht over zijn publieke actie. Als hij de vlag heeft opgehangen en de loten in het brievenstandaardje naast de telefoon heeft gezet, schenkt hij zich een koel biertje in. Met de benen op de salontafel, wie zal daar nog iets van zeggen … probeert hij zich een voorstelling van de komende dagen te maken. 
Reina denkt waarschijnlijk dat hij het zonder haar niet redt en hij vermoedt dat ze binnenkort spijt komt betuigen om hem vervolgens weer fijntjes in de luren te leggen. Dat zal haar tegenvallen.
Jaap heeft schoon genoeg van zijn bedilzieke echtgenote, wat hem betreft regelen ze een flitsscheiding zodat hij snel zijn handen vrij heeft om te doen en te laten wat hem goeddunkt. Een reisje Thailand staat al jaren op zijn verlanglijst, maar Reina wilde niet verder dan de Canarische Eilanden. 
Na zijn vijfde biertje valt hij ronkend op de bank in slaap en vergeet voor zonsondergang de vlag binnen te halen.

De volgende dag staat de nieuwsgierige buurvrouw van nummer tien op de stoep. ‘Wat raar dat onder jouw omstandigheden de vlag uithangt, ik vraag me af of het wel goed met je gaat, kan ik iets voor je doen?’
‘Je zou me groot plezier doen, je vooral niet met mijn zaken te bemoeien, al laat ik die vlag tot Sint Juttemis hangen dan gaat jou dat niets aan.’
‘Nou ja’, sist de buurvrouw beledigd. ‘Reina heeft groot gelijk dat ze van je af wil.’
‘Dat vind ik ook’, zegt Jaap terwijl hij de voordeur voor haar neus dichtsmijt.
‘Zo dat is buurvrouw één die geëlimineerd is. Nu maar hopen dat ze op een draf de buurt intrekt, zodat de rest het uit het hoofd laat mij nog lastig te vallen.’ Hij zet zich, met een kop sterke koffie en de krant, aan de keukentafel. Hij kan de krant, zonder de helft af te staan, naar believen breed uitspreiden. Geen Reina aan de overkant die haar ruimte en aandacht opeist.  Wat een rust.
De rest van de dag besteedt Jaap zijn tijd om het schuurtje op te ruimen.
Fluitend zet hij een kapotte föhn en afgedankte kruimelzuiger samen met de voorraad lege weckpotten in een grote doos bij de voordeur. Die overbodige spullen brengt hij morgen naar de milieustraat. Het gerinkel van het glas klinkt hem bij voorbaat als muziek in de oren.
Zodra hij door de potten eigengemaakte jam heen is koopt hij dergelijk broodbeleg voortaan gewoon bij de supermarkt. Het eerste jaar zal het zeker geen bramenjam zijn.

Die avond bakt hij een omelet en als toetje drinkt hij een halve liter gele vla zo uit het pak, wie zal er iets van zeggen …
Tevreden met zichzelf zet Jaap zich na achten, zonder enige verwachting, achter de computer om de trekking van de staatsloterij te bekijken. 
Hij wint in elk geval € 7.50. op lotnummer AG-54587. ‘Nou daar kan ik toch een deur van intrappen’, mompelt hij sarcastisch.
Langzaam scrolt hij verder en bestudeert aandachtig alle nummers. Bij AG-41277 stokt zijn ademhaling, wat hij ziet kan niet waar zijn. € 100.007,50 staat er op zijn scherm. Drie keer vergelijkt hij de cijfers met zijn lotnummer, het staat er toch echt.
Hij wint een ton aan euro’s. Jaap springt op en juicht voor zichzelf. 
‘Thailand here I come’. Heel even vindt hij het spijtig dat hij zijn vreugde van dat moment met niemand kan delen en dan realiseert hij zich dat hij dertig jaar geleden in gemeenschap van goederen is getrouwd. Hij ploft terug in zijn stoel en mompelt: ‘Jezus, hoe moffel ik 100.000 euro weg. Als Reina daar lucht van krijgt zijn de rapen gaar, die staat hier binnen de kortste keren op de stoep om haar deel op te eisen. Dat zal me toch niet gebeuren. Ik ga morgen meteen werk maken van die flitsscheiding en over die prijs praat ik voorlopig met niemand. Ik ga ze bij Primera niet aan de neus hangen dat zij mij een winnend lot hebben verkocht want daar maken ze maar al te graag reclame voor. Ik regel mijn zaakjes rechtstreeks met de staatsloterij, ze beloven niet voor niets volledige anonimiteit.’

Hij zet de winnende loten terug in het standaardje en schenkt zich, om de winst te vieren, een biertje in. Zoals te verwachten is blijft het niet bij dat ene drankje. Deze avond kijkt Jaap wel heel erg diep in het glas, hij heeft nog net het benul zijn bed op te zoeken. Wankelend zet hij koers naar boven waar hij bovenaan de trap de laatste tree mist, hij grijpt naast de leuning en verliest zijn evenwicht. Onderaan de trap blijft hij bewegingsloos liggen. Als de buren van nummer tien drie dagen later vinden dat het vlagvertoon van Jaap wel erg lang duurt en dat ze hem al die dagen niet hebben gezien slaat de buurvrouw alarm. Ze belt Reina op haar logeeradres. 
Het eerste wat deze ziet, als ze van drie dagen kranten en reclamefolders opzij schuift, is de doos met afgedankte spullen, daarna ziet ze de levenloze Jaap liggen. ‘Wat dacht je opgeruimd staat netjes, zo letterlijk had je dan nou ook weer niet hoeven nemen.’ schampert ze cynisch. Terwijl ze de kamer inloopt om de hulpdiensten te bellen ziet ze de loten in het brievenstandaardje staan. 
Voor ze de telefoon pakt propt ze de loten in haar handtas. ‘Je weet nooit waar het goed voor is, wie weet is er een prijsje opgevallen en kan ik er zijn uitvaart van betalen.’ Daarna belt ze 112.

dinsdag 3 oktober 2017

Tegenstelling

Zwart-Wit
muziekwinkel in Zwolle
foto ferrara

zondag 1 oktober 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis


Behoedzaam

Je lichaam is oud.
Je ogen zijn waakzaam.
Ze hebben zoveel gezien.
Soms wil je ze sluiten.

De oorlog woedt voort
in je hoofd, al is het vrede.
Dreiging is overal.
Je blijft staande,
sterk en moedig.
Voorzichtig.
Niemand mag dichtbij.

In de nacht komen de dromen.
Nergens is het veilig.
Onder je kussen een wapen.
Naast je hoofd de straatkat
die je binnen hebt gelaten.

Ze blijft bij je in het donker,
verzacht je reis in de nacht.

donderdag 28 september 2017

Een monument van het verzwijgen

Twee jaar is het parmantige peutertje.
De vrolijkheid zelve, kijkt ze met grote ogen de wereld in.
Sinds kort is haar vertrouwde wereldje onrustig. Haar knuffels zijn verdeeld over twee kamertjes en haar beide oma’s passen vaker op.
Ook papa is soms een hele dag in haar buurt.
Het charmante kleintje, in haar dure merkkleding, begrijpt het allemaal nog niet.
Op haar rode laarsjes stapt ze vrolijk door de plassen, terwijl haar oma op de stoep toeziet.
Eind van de middag rent Mama snel in en uit, alsof ze niet gezien wil worden.
Ze zet haar kind gehaast in het autostoeltje.
Veilig ingesnoerd zit het meisje op de achterbank, haar vaste steun en toeverlaat stevig onder haar armpje geklemd.
Mama heeft haast om de straat uit te komen.

dinsdag 26 september 2017

Tegenstelling

Fris-Muf
Amsterdam

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

maandag 25 september 2017

Taalcuriosa

In september 2013 plaatste ik voor het laatst iets in de rubriek taalcuriosa.
Hoog tijd weer eens in mijn verzameling te bladeren.
Alles wat ik hieronder laat zien is van de periode voor ik begon met bloggen. Dat wil dus zeggen voor 2011. Het is een kleine greep uit de verzameling knipsels uit diverse kranten, tijdschriften en reclamefolders die ik nog steeds, hoewel wat minder fanatiek, in een boekje plak. Dit keer geen toepasselijke namen maar wonderlijke aanprijzingen. 
Ik heb geprobeerd de foto's zo goed mogelijk te bewerken.






donderdag 21 september 2017

Luchtfietserij


op gebakken lucht
wordt met zorgeloos fietsen
luchtkasteel bereikt

foto ferrara
windwijzer in Hellendoorn

dinsdag 19 september 2017

Tegenstelling

Hoog-Laag
Frankrijk Lann Brick 
foto ferrara

maandag 18 september 2017

Welbevinden

Elke ochtend, na een verkwikkende nachtrust, doet Saskia haar Pilates oefeningen om stramme spieren en gewrichten in shape te krijgen.
Onder de lauwwarme douche sponst ze haar huid met Sanex dermo sensitive lactoserum, waarvan het meeste schuim in het doucheputje verdwijnt.
Ze wast haar korte kapsel met Andrélon vitaliserende shampoo. 
Op de flacon staat dat ze haar hoofdhuid goed moet masseren voor een schitterend resultaat, zodat haar hoofd er voor de rest van de dag springlevend uitziet.
Terug in de slaapkamer hanteert ze de vocht inbrengende bodylotion van Nivea om haar, door Sanex verkregen, soepele huidje nog zachter te maken.
Tot slot krijgen haar wangen Oil of Olaz double action opgesmeerd.
In skinny jeans met bijpassende zijden blouse, die mooi over haar boezem valt, mag ze gezien worden. De kekke korte laarsjes met massagezooltjes van Dr. Scholl maken het geheel af. 

Vrij van stress maakt Saskia zich cafeïnevrije koffie en neemt, in verband met de darmflora, een vezelrijke boterham en spreidt de krant op tafel. 
Onlangs heeft ze zich voorgenomen haar heldere geest niet meer bloot te stellen aan de dagelijkse portie wereldleed dus bladert ze meteen door naar de puzzelpagina om haar grijze hersencellen eens flink te stimuleren. 
Ze heeft goed geluisterd naar de adviezen van Prof. Scherder die onlangs bij De Wereld Draait Door zat.
Terwijl ze zich het hoofd breekt op het cryptogram belt haar vriendin Mieke.
‘Sas zullen we eind van de middag een terrasje pakken? Niet zeuren over een aanslag op je gewicht, je bent 76, draagt maatje 36 en bent totaal in balans. Verval zal bij jou niet meer intreden. Jij zou zelfs een tijgerprintje van Action kunnen dragen. Ik zie je bij Valencia.’
‘s Middags bij een zondig, vetrijk tapasplankje en een glas droge rosé klinken de vriendinnen op een heilzaam leven.


Na een lange afwezigheid is Plato terug op het blogtoneel. 
Hij gaat meteen met een WE-300 de uitdaging aan.
Schrijf een verhaal over gezondheid in 300 woorden zonder dat woord te noemen.

donderdag 14 september 2017

Herfst

de zomer voorbij
stormenderhand verovert
herfst zich meer terrein
gevelsteen in Vlissingen
met toestemming van

Op en Rond de Deur

Kloppers in Haarlem
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

dinsdag 12 september 2017

Tegenstelling

Mooi-Lelijk
klopper in Enkhuizen
foto ferrara

donderdag 7 september 2017

Aan elkaar genaaide lapjes

De tentoonstelling van het Quiltersgilde in de Grote St. Laurenskerk in Alkmaar is een vrouwenaangelegenheid.
Zij hebben binnen de kerk duidelijk de overhand. Het prachtige gebouw leent zich uitstekend voor het showen van de handwerken. Vooral de grote stukken komen goed tot hun recht. Ik vind ze niet allemaal even mooi, maar dat is een kwestie van smaak. Ik merk het ook aan de dames om mij heen. 
Er zijn kunstukken die ruime belangstelling krijgen en waar hevig overlegd wordt over patronen, kleurcombinaties en technieken. Bij andere doeken wordt even stil gestaan en loopt men weer door.
Zelf heb ik van quilten en wat daar zoal bij komt kijken totaal geen verstand, maar dat er ongelooflijk veel tijd en liefde in een pronkstuk zit wordt me wel duidelijk.

In de buurt van het orgel stuit ik op een man met een informatietableau op schoot. Zijn blik gaat heen en weer tussen het bord en de bovenkant van het orgel. Ergens moet daar een plafondschildering zijn, maar vanuit zijn positie is er niets van te zien. Omringd door kleurrijke kunstwerken, interesseert deze bezoeker zich meer voor het interieur van de kerk. Ik help hem speuren en samen komen we tot de conclusie dat hij beter halverwege de kerk kan gaan staan om de afbeelding te kunnen zien.
De man laat weten dat zijn vrouw elders rondkijkt. ‘Ik heb het wel gezien’, zegt hij. ‘Ik zeg altijd tegen mijn vrouw dat ik de meeste quilts aan elkaar genaaide lapjes vind. Sommige vind ik knap gemaakt hoor, maar dat geldt niet voor alle werken die hier hangen.’
Ik vraag hem of hij het doolhof wel heeft bekeken, dat is toch een bewonderenswaardig staaltje van diepte aanbrengen. Hij aarzelt even en zegt dan dat hij het met me eens is. Daarna vervolgen we ieder onze weg. Ondertussen kom ik tot de slotsom dat de man met de bewuste opmerking absoluut geen recht doet aan de handwerken.

Als ik aan het eind van mijn ronde naar een quilt met een afbeelding van Escher sta te kijken vraag ik me af of hij die wel heeft gezien. 
Hier is toch echt geen sprake van aan elkaar genaaide lapjes.
De tentoonstelling is nog tot zondag te zien. Aanrader. https://www.quiltersgilde.nl/

Kom voor het kerkinterieur een andere keer nog eens terug.


dinsdag 5 september 2017

Tegenstelling

Goed-Fout
gevelsteen in Millingen aan de Rijn
foto ferrara

maandag 4 september 2017

Piece of cake

Omdat bruikbare ingrediënten voor het vervolgverhaal van de zusters zandvlo Miet en Griet niet altijd voor het oplepelen liggen, heb ik gisteren naar de eerste aflevering van “Heel Holland Bakt” gekeken.
Bij mij willen, tot groot vermaak van mijn kleindochter, de cupcakes uit het pakje van Dr. Oetker niet eens opstijven. Een beter excuus om me aan hogere bakkunsten te onttrekken is er niet te vinden.
Kijken naar die hobbybakkers is voldoende om me het klamme zweet te bezorgen.
De tent waarin de wind vrij spel heeft, een oven die je niet kent, te weinig aflegruimte en bovenal tijdsdruk. Ingezakte chocoladezoenen, romantische truffeltaart die niet wil rijzen, chocoladeschijven die aan scherven vallen. Voeg daarbij Meester Moppentapper André van Duin, die bij zijn tweede seizoen eindelijk alles uit de kast mag halen en de nachtmerrie is compleet. Sta jij met je kleverige vingers garnering op je taart te spuiten komt die grapjas je extra op de proef stellen.

Aan het eind van het (be)slagveld volgt het vorkje prikken en de beoordeling.
Alsof het om een eenvoudig rekensommetje gaat horen we Robèrt zeggen: ‘Het is plussen en minnen met deze taart.’
Janny vindt de structuur te vast of te zwaar om lekker te zijn. Ik rijm het niet met een eerder oordeel: ‘ Gewoon een heel lekkere zware taart.’
Ergens anders zit er weinig spanning in de taart. Geen spanning in de taart? Ik kan alleen maar met bewondering kijken naar die prachtige opgebouwde lagen of naar het gladde marsepein met een sierlijke roos als decoratie. 
Zit er na al die inspanning geen spanning in je taart …
Wat een beproeving, mijn maag draait ervan om.
Hoewel Miet en Griet dol op taart zijn ga ik er mijn vingers niet aan branden.

Rest de vraag. Wat is mollig beslag?

vrijdag 1 september 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Nazomer

Een donswolk in de lucht,
blote voeten in het zand.
De zee ruist een wiegelied.
Zonnestralen in september.

Stilstaan, verdergaan,
de tegenwind vergeten.
Aangespoeld geluk
verwonderd aanraken,
vast willen houden.
Huiveren, als de dood
dat het wegglipt,
als zand tussen vingers.

donderdag 31 augustus 2017

Miet en Griet

Aflevering 63: Afscheid van het zomerseizoen.
Klik voor hun blog op de zandvlooien rechts op de pagina
of:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/

woensdag 30 augustus 2017

Je stem in inkt

op scherpe toon laat
de columnist dagelijks
zijn pen het woord doen

Op rake wijze je mening geven kan niet iedereen. Soms is het prettig dat iemand het voor je doet. Ik had me zondagavond op de laatste aflevering van zomergasten verheugd en hoopte op een boeiende afsluiting van Claudia de Breij. Een dame die haar mening toch niet onder stoelen of banken steekt. Maar deze avond wilde het maar niet tot volle bloei komen. Ik bleef steken bij het woord vaag, verder kwam ik niet met mijn mening.
Spetteren deed het pas bij de aftiteling toen de dames met hun voeten in het koude water zaten.

Dinsdag viel het kwartje toen ik de recensie van Renate van der Bas in Trouw las.
Daarin werd zwart op wit mijn gevoel verwoord. Ik had het graag zelf geschreven, maar helaas ontbreekt mij daarvoor het talent. 
Blij dat er columnisten zijn.

dinsdag 29 augustus 2017

Tegenstelling

Dik-Dun
foto ferrara

Na tien fantastische dagen in De Achterhoek te hebben doorgebracht is de fa. Ferrara weer op honk. 
Gedurende uitgebreide fietstochten genoten we van afwisselend landschap. We reden door bossen, langs akkers en rivieren waaronder de Groenlose Slinge waar op de rand van een tuin deze boom stond. Te mooi om niet te gebruiken voor de tegenstelling van deze week.

dinsdag 22 augustus 2017

Tegenstelling

Hoog-Laag
Astronaut van Joseph Klibansky
Beeldentuin Museum De Fundatie
Kasteel Nijenhuis Heino/Wijhe
foto ferrara

dinsdag 15 augustus 2017

Tegenstelling

Bijna-Helemaal
Wenteltrap Vaticaans Museum
Rome
foto ferrara

zaterdag 12 augustus 2017

Op en Rond de Deur

Uithangtekens
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

vrijdag 11 augustus 2017

Woorden in de ochtend

De ochtendgroet van meneer F. ga ik hier niet verklappen. Neem van mij aan dat het lieve woorden zijn. 
Na douchen en een ontbijtje nemen we uitgebreid de krant door.
In woord en beeld komt via grote artikelen, columns, ingezonden brieven, enzovoort het nieuws tot ons. Als dit woordenritueel tot een goed einde is gebracht start ik in mijn schrijfkamertje de computer op. De dagelijkse mail van ‘Beter Spellen’ is dan al geruime tijd binnen. 
Vijf spellingsvragen op niveau F3 rollen over het scherm.
Mijn goed begonnen dag wordt nog beter als ik alle vragen goed beantwoord en de score op 100 % uitkomt. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat er dagen zijn dat ik blijf steken op een score van 75 of nog minder. 
Als het grafiekje 50% aangeeft komt het schaamrood me op de kaken. 
Zo’n dag zit er geheid een vraag bij waar een streepje of komma moet worden gezet en ik in de, voor mij, bekende valkuil ben getrapt. Is het sms-je of sms’je. Nu weet ik het, sms’je, maar als volgende week iets soortgelijks langskomt is de kans groot dat ik voor een streepje kies. 
Met d’s en t’s heb ik niet vaak moeite dat is er vroeger op school wel ingestampt. 
Het gebruik van de woorden irriteren en beseffen gaat ook probleemloos, maar met de vervoeging van bijvoorbeeld downloaden, moeten de hersentjes op volle toeren werken en gaat het niet altijd goed. Als de vragen zijn ingestuurd komt meteen de score in beeld en als het nodig is lees ik de verklaring waarom antwoorden fout zijn. Ik wil er tenslotte wel van leren.

Nu ik hier toch zit kan ik mooi een deel van de dag gebruiken om deze schrijfveer uit te werken. Een prima excuus om boodschappen en strijkgoed in de wachtrij te zetten. Huishouden, ook een moeilijk werkwoord …


Wie meer wil weten over ‘Beter Spellen’

dinsdag 8 augustus 2017

Tegenstelling

Klein-Groot
straattoneel in St. Marcel
departement Indre-Frankrijk
foto ferrara

zondag 6 augustus 2017

Miet en Griet

Aflevering 62: Twan tikt een eitje
Klik voor hun blog op de zandvlooien rechts op de pagina
of:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/

dinsdag 1 augustus 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis


Zomerzoen

Schitterend zonlicht
een strakblauwe lucht
blote voeten in het zand
schelpen langs de vloedlijn
geroezemoes en meeuwgekrijs
zout en zonnebrand
patat en witbier
een smeltend soft-ijsje
lange lome dag
zalig nietsdoen
dromen in geruis van golven
omhelsd door de branding
gekust door de zee

De avond kleurt
in zacht rood en roze
de wind fluistert
flarden van muziek
gekwaak van kikkers
de zwoele geur van kamperfoelie
pasta en wijn
rozig en voldaan
licht vervaagt
nachtvlinders ontwaken
dansen in de schemering
de maan verschijnt
wekt droom tot leven
van nieuwe dag
zonovergoten.

Tegenstelling

Mooi-Lelijk
Voor deze week verwijs ik naar de foto hieronder

zondag 30 juli 2017

Zielloze voorwerpen

stille kloostergang
wordt door opzichtig breiwerk
tot zielloos geheel


Ongelooflijk dat de leiding van de kerk Saint-Gengoult in Toul dit heeft toegestaan.
Klik op de link om te zien hoe mooi de gang is zonder ontluisterend breiwerk.

zaterdag 29 juli 2017

T-shirt met opdruk

weinig zelfrespect
met Trut in kapitalen
je boezem sieren

Naar aanleiding van een volwassen vrouw die ik vanochtend bij de supermarkt passeerde. 
Het gaat mijn begrip te boven, maar over smaak valt niet te twisten.

vrijdag 28 juli 2017

Op en Rond de Deur

Luiken in Duitsland en Frankrijk
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

dinsdag 25 juli 2017

Tegenstelling

Samen-Alleen
Musée des Beaux-Arts Dijon
foto ferrara

Graftombes van Filips de Stoute en
 Jan zonder Vrees en zijn echtgenote Margaretha van Beieren
http://www.kunsttrip.nl/steden/dijon/Beaux-Arts.htm
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_zonder_Vrees_(hertog)

donderdag 20 juli 2017

Gepimpel

‘Goedemorgen, ik ben Heinz uit München. Nadat het gerstenat tijdens het bierfeest rijkelijk had gevloeid ben ik in een reclametasje voor Bokbier naar Nederland vervoerd.
Ik ben een bierpul met deksel en van steen gemaakt, waarmee ik in deze kast enigszins uit de toon val. Zo te zien zijn jullie allemaal van glas, dat heeft meer uitstraling. Ik neem wel een onopvallend plaatsje achter in de kast.’

‘Ah, je komt uit Duitsland. Mijn naam is Heidi, ik deed in Oostenrijk dienst als schnappsglas en reisde mee naar Holland in een stinkende skischoen. 
Geen prettige reis na alle plezier die ik tijdens de après-ski heb gebracht. 
Fijn dat wij elkaar kunnen verstaan. Herzlich wilkommen.’

‘Bonjour, aangenaam. Madeleine is mijn naam, wijnglas uit de Sancerre. 
De Sauvignon blanc uit die streek is wereldberoemd.
Vanaf een zonovergoten terras ben ik, gewikkeld in een servet vuil en wel, meegesleurd in een ordinaire rugzak om in een verzameling te eindigen. 
Ik mis de Franse zon en sta hier, dof van het stof, bepaald niet voor mijn plezier. Hoe dan ook. Bienvenu.’

‘Oh Hello.  Rodney, in mijn vorig leven was ik pint glass in een Londense pub tot de verzamelaar mij als collector’s item in zijn rolkoffertje propte. De herrie van de wieltjes heeft lang nagegalmd in mijn wijde glaswerk. 
Blij je te zien, met jou erbij wordt het verblijf hier een stuk aangenamer.
Wij zijn van het eenvoudige soort en houden van hetzelfde drankje. Welcome.’

‘Ho even en ik dan? Ik mag dan als Vaasje niet zo omvangrijk zijn, maar ik kom wel uit het assortiment van de Olympische Spelen. Ik heb dienst gedaan in het Holland Heineken Huis, daar staan alleen glazen van eigen merk op de tap. Verhalen over die sportieve omgeving kan ik hier niet kwijt. Jaloezie is het glaswerk in deze kast niet vreemd.’

‘Oh dear, mister Freddy himself, altijd in voor een relletje. Doet alsof hij bevriend is met de Prins van Oranje.’

‘Prins? De Man is inmiddels Koning van ons land, mag ik daar als, eenvoudig gebleven, bierglas trots op zijn?’

‘Ach wat maakt het uit. Uiteindelijk zijn we allemaal gelijk en dienden hetzelfde doel. Pimpelen en gezelligheid bieden. Dat vreugdevolle bestaan is voorgoed voorbij. Wen er maar aan.
Jullie, als bierglazen, zullen het frisse spoelwater niet meer van je af laten glijden om schoon op de tapkast te worden bijgezet. 
Alle kans dat de frêle Madeleine maar wat graag wordt opgewreven door een zachte glazendoek, terwijl mollige Heidi naar een warm sopje verlangt.
Zelf zal ik nooit meer hoog op een dienblad staan met uitzicht op de inhoud van een dirndl en een hossende menigte in de biertent.
In plaats van, ons glazen te heffen, ondergaan we hetzelfde lot en zijn tot pronkstukken verheven.
De man die ons heeft achterover gedrukt zal ons vast bij gelegenheid tevoorschijn halen om spannende anekdotes te vertellen. Wij alleen kennen daar het waarheidsgehalte van.
Nou proost, laten we er het beste van maken en die verzamelaar zijn glorie gunnen.’

woensdag 19 juli 2017

Op en Rond de Deur

Brocantemarkt in Neuf-Brisach
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina

dinsdag 18 juli 2017

Tegenstelling

Druk-Kalm
Saarburg
foto ferrara

woensdag 12 juli 2017

Door anderen uitgestippelde wegen

Soms gaat het helemaal mis op de wegen die door anderen in kaart zijn gebracht. 
Meestal ligt het niet aan die anderen, maar aan je eigen oriëntatie of eigenwijsheid.
Tijdens de vakantie in Frankrijk hebben we voor een paar dagen ons bivak opgeslagen op de camping in Liverdun. De camping ligt pal naast de Moezel en het blijkt een prachtig fietsgebied te zijn. Het schilderachtige plaatsje zelf torent hoog boven de rivier uit, maar op gebied van boodschappen heeft het niets te bieden.
Voor de dagelijkse kost zijn we aangewezen op de supermarkten in het nabij gelegen dorp Frouard, waar achteraf gezien, de hele regio met de auto boodschappen doet.
De afstand is, voor de vakantieganger met een kleine voorraad, per fiets goed te overbruggen.

Op een bloedhete middag kiezen we, uit twee mogelijkheden, de verkeerde weg. 
We denken langs de rivier te kunnen fietsen, maar belanden in behoorlijk heuvelachtig gebied waar in geen velden of wegen een winkel te bespeuren is. Zelfs niet in het dorp dat we uiteindelijk binnenrijden. Meneer F. raadpleegt zijn telefoon met navigatie en krijgt het advies de rivier over te steken en waarachtig het ding heeft gelijk. De eerste supermarkt die aan ons oog verschijnt is een Lidl. We zijn gered. Opgewekt laden we de fietstassen vol leeftocht en begeven ons op weg naar het aangelegde fietspad (het is er dus toch) om naar de camping terug te keren.
Eerst moet in het dorp nog een colletje weggefietst worden dat, zelfs met de E-bike in de sportstand, om flinke inspanning vraagt. Op het hoogste punt aangekomen doen we weer iets fout. In plaats van door te rijden slaan we rechtsaf en suizen met flinke vaart de helling af die, tot onze schrik, eindigt op een karrespoor buiten het dorp.
Wat nu? De klim terug zien we met die zware tassen niet zitten en dus besluiten we de gok te wagen en de hobbelige weg te volgen. 
Volgens de opnieuw geraadpleegde telefoon moeten de rivier en de spoorlijn aan onze rechter hand blijven om Liverdun te bereiken. Behalve teruggaan is er geen andere mogelijkheid want links groeit manshoog, dicht struikgewas. Het met puin vol gestorte pad blijkt een aanslag op de fietsbanden. 
Wat het, onder de blakerende zon, voor het fysiek en humeur betekent moge duidelijk zijn. Terwijl het zweet zich aan alle kanten een uitweg zoekt, daalt mijn stemming ver onder nul. Zoals gewoonlijk laat meneer F. zich niet uit het veld slaan en blijft de moed erin houden. Met veel zigzaggen en stukjes lopen naast de fietsen lukt het de meeste puinbrokken te ontwijken. 
Zodoende voorkomen we dat we boel aan flarden rijden.

Aan het eind van de tocht wacht de verrassing van de dag. Even afstappen voor een hek en een verbodsbord, we zijn ook nog eens op verboden terrein, en daar ligt het glad geasfalteerde fietspad richting Liverdun uitgerold. Verderop lonkt de brug die we bij aanvang van deze survivaltocht links lieten liggen. Bekaf maken we er nu gebruik van en fietsen naar de camping, waar het koele water van het zwembad wacht.
Volgende keer nemen we de uitgestippelde weg naar de supermarkt.


Liverdun
foto vanaf de camping gemaakt

dinsdag 11 juli 2017

Tegenstelling

Warm-Koel
Dijon
foto ferrara

maandag 10 juli 2017

Op en Rond de Deur

Een fietstochtje langs het Canal de Bourgogne. Er naast stroomt de Ouche, maar die was in verband met dicht struikgewas niet te fotograferen.
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

vrijdag 7 juli 2017

Leven als God in Frankrijk


Waar deze uitdrukking precies vandaan komt is niet duidelijk. Hij staat voor een gemakkelijk onbezorgd leven. Wikipedia zegt dat de Fransen zelf het gezegde niet kennen. Hoe dan ook wij genoten zes weken van alle goeds dat Frankrijk, in dit geval de Elzas en een stukje Bourgondië, heeft te bieden. Bijgaande foto zegt genoeg.
Wil je het mooier hebben, je eigen tweepersoons terrasje voor de caravan, zicht over de rivier, een glaasje witte wijn en zo te zien aan de lege bordjes waren het stokbrood en de kaas helemaal op.
Naast dit soort rustpunten fietsten we langs kanalen en wijngaarden en snoven de nodige cultuur. De stad Dijon heeft ons hart gestolen, we bleven er een hele week plakken. Je kunt er prima fietsen, flaneren, op het terras zitten en prachtige musea bezoeken. Een aanrader.

Inmiddels neemt het leven weer zijn normale loop.
Koelkast en vriezer zijn gevuld.
De caravan is schoon en voor een aantal weken op stal gezet.
Het voor en achtertuintje zijn onkruidvrij en alle was is gestreken.
Kortom we zijn weer thuis. Ook fijn!
In Op en Rond de Deur zal ik komende tijd wat foto’s plaatsen van deze vakantie.

vrijdag 2 juni 2017

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis


Leven

Mijn woorden werden
geboren op de schoot
van mijn moeder.
Ik luisterde en zag.
Haar stem bracht leven
in de gekleurde plaatjes
van het stripverhaal.
Elke week opnieuw
dicht tegen haar aan
was ik even geborgen.

Tegenstelling

Op-Onder
beeld in Lucca
foto ferrara

dinsdag 23 mei 2017

Tegenstelling

Luidruchtig-Stil
muziekkorps Sevilla
foto ferrara

dinsdag 16 mei 2017

Tegenstelling

Anders-Hetzelfde
Delft
foto ferrara