zaterdag 14 januari 2017

Hopeloos verouderd

Wanneer is iets of iemand hopeloos verouderd en wie bepaalt dat?
Als ik mijn (klein)kinderen moet geloven is mijn mobiele telefoon niet meer van deze tijd. Het is inderdaad geen modern exemplaar. Ik ben er bereikbaar mee en kan sms’jes versturen en ontvangen. Zelf vind ik het voldoende, maar de buitenwacht denkt er anders over. De kinderen en hun kroost vinden het antiek en vriendinnen vinden het jammer dat ik niet kan en wil meedoen in het WhatsApp-circuit. Eerlijk gezegd heb ik geen enkele behoefte om berichtjes en foto’s van uitjes, verjaardagen en ander soortig vermaak via de iPhone of GalaxyS8 te delen.
Liever klets ik gezellig bij, maar ja het duurt vaak wat langer voor je tot een afspraak bent gekomen.
Het moge duidelijk zijn dat ik geen twitter account heb en het account voor facebook dat ik ooit aanmaakte voor een besloten groep doet zelfs voor die groep nog amper dienst.  De rest van de leden zit ook publiekelijk op facebook dus wat moet je dan nog in die groep delen.

De elektrische fietsen zijn vier jaar oud en als ik de reclames moet geloven, fietsen we ver achter bij de nieuwste ontwikkelingen. Dat geldt ook voor de auto en de caravan. De middelen die meneer F. en mij een hoop vreugde en vrijheid bezorgen zijn niet van het nieuwste model. Ons deert het niet. Zolang we de boel goed onderhouden en alles naar tevredenheid functioneert, is er niets aan de hand. Dat we de krant tijdens vakanties digitaal kunnen lezen vind zelfs ik een fantastische uitvinding.
Thuis geef ik nog altijd de voorkeur aan de papieren uitgave.

De televisie heeft dan wel een plat scherm, maar de afmetingen zijn van dien aard dat, als we niet kijken, het geheel achter kastdeurtjes past. 
In huize F. geen kamerbreed scherm. Gelukkig lenen de wanden zich niet voor dergelijk behang dus daarover hoeven we niet na te denken. 
Lastiger wordt het als we aan vernieuwing toe zijn en de kleinere schermen blijken niet meer te koop, hebben we toch een probleem, maar voorlopig is het niet aan de orde.

Binnenkort verlopen mijn rijbewijs en paspoort. Na vijf jaar is de foto verouderd vindt de wetgever. Als je goed naar het plaatje tuurt zie je inderdaad dat ik een nieuwe bril heb aangeschaft (dat dan wel), maar verder zie je weinig verschil.
Op die kleine foto zie je een rimpel meer of minder niet, toch?
Toegegeven er zijn momenten waarop ik wel degelijk zie en ervaar dat de veroudering steeds meer intreedt.
Het past bij mijn leeftijd. Hopeloos zou ik het niet willen noemen.

6 opmerkingen:

  1. De enige die dat bepaalt, ben je zelf!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mee eens. Ook hier moeten niet per se nieuwe dingen worden aangeschaft. Wij verouderen gezellig mee met onze spullen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja smssen doen we als de kinderen in het buitenland vertoeven .Bellen doen we nog altijd via de vaste telefoon en ja een klein goedkoop mobieltje hebben we als we op vakantie zijn of Neerlands wegen rijden en bi eventuele pech de ANWB kunnen in schakelen en ouderwets noem ik niet hopeloos maar bewust en duurzaam Ferrara!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Niks aantrekken van wat andere mensen zeggen en willen. Als je tevreden bent met wat je hebt, heb je toch niks anders nodig? En als het echt vervangen moet worden is het vroeg genoeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ferrara,

    Ik heb ook lang een oud model telefoon gehad waarmee ik alleen maar af en toe belde. Ik heb nu een modernere versie met een klein abonnementje, waarmee ik ook op internet kan. Ik gebruik het selectief, maar ik moet eerlijk bekennen, dat het vaak wel makkelijk is. Wanneer ik b.v. in de trein zit en er valt weer eens een verbinding uit of ik moet even een adres opzoeken.
    Volgens mijn kleinkinderen is bellen echter ouderwets, want de jeugd doet aan "snapchatten" en Whats-appen Uit onderzoek blijkt dat: een kwart van de Nederlandse jongeren (13 tot en met 19 jaar) belt vrijwel nooit meer.
    In de rest van jouw verhaal kan ik mij goed vinden.

    Groetjes,

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo te lezen ben ik nog niet de laatste der Mohikanen ;0))
    En ik met toegeven dat ik nogal wat gemak heb van meneer F. die wat technische snufjes betreft anders in het leven staat.
    Met hem op reis is verdwalen niet meer mogelijk, hij weet ons altijd via zijn telefoon op het juiste te pad te houden. Downloaden van kaarten en routes is gesneden koek voor hem.
    En sommige zaken zijn nu eenmaal handig dus met TomTom op het dashbord kan ook ik inmiddels aardig uit de voeten.

    BeantwoordenVerwijderen