donderdag 5 januari 2017

Verloren thuisland

in de straat van mijn jeugd
is nummer zeven
met de grond gelijk gemaakt
herinneringen voor het leven
trotseren de sloophamer, de huisspin
aan het plafond die iedere avond verscheen
en dolle avonturen beleefde
stierf onder de schoen van mijn tante
een roemloze dood
op nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is de deur verdwenen
waartegen we een sneeuwhoop bouwden
ik hoor nog de zachte plof
en zie het verbaasde gezicht
van de man die deed alsof
hij onze voetstapjes in de sneeuw niet zag
de sportieve buurman
naast nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is de scheiding tussen stoep en straat
verdwenen in een woonerf
nergens een poes die op de visboer wacht
de kreet ‘nu kun je bakken en braden’,
is al lang verstomd, de bakker,
de slager, de kruidenier,
komen niet meer aan de deur
bij nummer zeven

in de straat van mijn jeugd
is niets meer van wat was
mijn dorp en ik spreken
elkaars taal niet meer
enkel mijn tongval is gebleven
restant van nummer zeven

8 opmerkingen:

  1. Mooi beschreven maar toch ook een melancholieke ondertoon....

    Mijn geboortehuis staat er dan nog steeds, ik reed er toevallig een paar weken terug nog langs..... de straten uit mijn jeugd zijn er nog maar inderdaad niet meer zoals het toen was.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tjonge wat heb je Verloren thuis donders mooi verwoord

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi... een mooie herinnering.. Maar ook jammer!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dames, dank voor jullie 'mooie' reacties. Ik kom nog een enkele keer in mijn geboortedorp om familie te bezoeken. Je hoort wel van mensen die na pensionering teruggaan naar hun roots.
    Ik zou er niet meer kunnen aarden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ferrara,

    Mooie terugblik op wat eens was!

    -----------------------------------------

    het moois uit de jeugd

    ogenschijnlijk verdwenen

    herinnering blijft

    -----------------------------------------

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En nog twee mooie reacties, waarvoor dank.

    BeantwoordenVerwijderen