woensdag 14 februari 2018

Een levensveranderende ontmoeting


Voor de schrijfcursus kregen we naar aanleiding van 13 tekeningen van Wilhelm Busch waarin een man op jacht is naar een bromvlieg de volgende opdracht. hier
Kies een tekening en schrijf er vertonend over. Gisteren kregen we het huiswerk terug en vandaag past hij in de schrijfveer.

Gehuld in een kamerjas, waarop nog vaag de kleuren bruin en oranje in blokmotief zijn te zien, sluipt Berend Verschoor behoedzaam naar de tafel.
De uiteinden van het gedraaide koord, dat zijn corpulente buik binnen de kamerjas houdt, bewegen ritmisch mee. 
Zijn half vergane slippers flipfloppen bij elke voetbeweging. 
Kleine zweetdruppels parelen op zijn glimmende schedel.
Op de tafel staat een gehavende Wedgwood theepot vol warme thee op consumptie te wachten. Er naast een kopje van hetzelfde servies. Ingespannen volgt Verschoor de vliegbewegingen van een zwarte bromvlieg, die met zijn groen geaderde, doorzichtige vleugels het geluid van een helikopter probeert te evenaren .
Nadat de rustverstoorder een aantal luidruchtige rondjes heeft gedraaid landt hij op de rand van het kopje, vouwt zijn fijnmazige attributen zorgvuldig op de rug en treiterend langzaam beweegt hij zijn gitzwarte pootjes over het ribbelpatroon dat Wedgwood beroemd maakte.
Berend Verschoor wacht met opgeheven rechterhand en met de linker steunend op het pluchen tafelkleed zijn kans af.
Vliegensvlug slaat hij toe als zijn vliesvleugelige vijand zijn zwarte kop boven de rand van het theekopje uitsteekt. Tussen de vlezige vingers van zijn belager sterft de vlieg een geruisloze dood.

5 opmerkingen:

  1. Heel knap verwoord. Ik krijg bijna medelijden met die vlieg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe beeldend heb je dit beschreven! Je vertelt het bijna niet, maar laat het ons zien. Heel knap gedaan en ook knap dat je een schrijfcursus volgt.
    Groetjes ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In gedachte zag ik de thee in het rond spatten maar ja, even niet opgelet, het was de theepot die vol zat met thee, niet het kopje;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @ Aan allen, fijn om te lezen dat niet alleen de schrijfcoach vond dat ik in de opzet ben gelsaagd. Het was leuk/leerzaam om te doen, dat maakt de schrijfcursus zo de moeite waard.
    Er liggen drie stukken waar nog aan geschaafd moet worden. Lang niet alles lukt in één keer. Valkuilen genoeg.
    Ik zie de schrijverij als hobby, waar de een het geld naar de sportschool brengt, breng ik het naar de schrijfcursus.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ferrara,

    Mooi beeldend ge(be)schreven. Ik zie het helemaal voor me, omdat ik zelf vaak zo een vlieg vang. Echter met één verschil, ik knijp hem niet fijn, maar laat hem weer vrolijk buiten vrij.
    Het was hier voor de vlieg een dramatische ontmoeting met een dodelijke afloop. Bij een levensveranderende ontmoeting heeft één uitgetrokken pootje ook al een behoorlijke impact voor de vlieg. Het verandert zijn leven, maar hij leeft dan nog wel.
    Voor mij voelt het meer als vliegenleed!
    Heel toevallig schreef ik 5 jaar geleden op 16 februari 2013 een tekstje met de titel Vliegenleed:
    http://haiku--blog.blogspot.nl/2013/02/vliegenleed-gedachte-van-deze-week-8.html

    Groetjes,

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen