In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.

dinsdag, augustus 25, 2026

Alfabet

 H
Hijsbalk

het mechaniek aan de binnenkant

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Bijgaand een column uit 2023 geschreven voor de Historische Vereniging Alkmaar.

Van hijsbalk tot verhuislift

In sommige columns van de Historische Vereniging Alkmaar wordt u gevraagd naar boven te kijken. Deze keer wordt de aandacht gevestigd op de vele hijsbalken die Alkmaar nog rijk is. Tot ongeveer 1600 werd handelswaar opgeslagen in de huizen van kooplieden op  zogenaamde pakzolders.
Omdat vervoer over water plaatsvond waren die huizen veelal aan de stadsgrachten gebouwd. Doordat de handel steeds belangrijker werd, denk aan de VOC, nam de behoefte aan opslagruimte toe. In het begin van de 17e eeuw werd begonnen met de bouw van hoge pakhuizen. Zowel de koopmanswoningen als de pakhuizen waren voorzien van hijsbalken. Eeuwenlang is de hijsbalk gebruikt om goederen naar hoger gelegen vertrekken te hijsen en indien gewenst in tegenovergestelde richting.
Dat gebeurde met behulp van touw en blok oftewel een combinatie van hijstouw en katrol. Tegenwoordig ligt handelswaar opgeslagen in magazijnen langs de grote verkeersaders en is het vervoer geregeld met vrachtwagens al dan niet voorzien van een liftje met daarop een kleine heftruck. De oude pakhuizen staan er nog, maar doen geen  dienst meer als opslagruimte.
Vele zijn omgebouwd tot woon- of kantoorruimte, maar de hijsbalken zijn in takt gebleven. In de binnenstad van Alkmaar steken heel wat exemplaren van hout of gietijzer hoog uit diverse gevels. Een enkele met overkapping.
Bij sommige is de hijshaak, waar de katrol aan werd bevestigd, nog aanwezig. 
Mits goed onderhouden en gekeurd kan de hijsbalk nog gebruikt worden bij verhuizingen. Navraag leert echter dat de moderne verhuizer zijn toevlucht zoekt tot de verhuislift.
De hijsbalk, monumentje uit het verleden, hou hem in het oog.

zondag, augustus 23, 2026

Bittere tranen

Op het strandbed naast haar draait de ingehuurde minnaar zijn hoofd in alle richtingen op zoek naar een nog een strakker lijf dan het hare. Het zoete aroma van zijn goedkope zonnebrandolie dringt haar neus binnen.
Terwijl rumoerig spelende kinderen de af en aan rollende golven overstemmen, doemt achter haar gesloten ogen een groene ommuurde tuin op. Oase van rust. De geur van vers gemaaid gras mengt zich met het zout van haar verborgen tranen op haar door de zon gedroogde lippen.
Hoe erg was die scheve schaats nou helemaal?
Vanavond boekt ze de reis naar huis.

UKV=ultra kort verhaal in 99 woorden.

dinsdag, augustus 18, 2026

Alfabet

 G
Gambrinus

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Gambrinus is een legendarische Germaanse koning die het brouwen van bier bij de Germanen geïntroduceerd zou hebben. Op de foto zit hij in het orgelmuseum in Utrecht. Zijn troon is hier een biervat dat een muziekautomaat is voor in het café. Het mechaniek bevindt zich in de ton. Helaas wordt op het tekstbordje de werking van dit instrument niet uitgelegd. 
Kijk bij Melody wat andere deelnemers bedachten.

zondag, augustus 16, 2026

Uit de oude doos

 


klik aan voor vergroten

donderdag, augustus 13, 2026

Zonsverduistering

Vanavond beleefde ik mijn derde zonsverduistering. Ik word oud …
Mijn eerste is in 1955. Ik ben 6 jaar en sta samen met medeleerlingen uit alle klassen op het schoolplein met de negatieven van zwart-wit foto’s voor onze ogen. De meesters en juffen zien erop toe dat we niet met het blote oog kijken. Of we tekst en uitleg hebben gekregen kan ik me niet herinneren en of ik diep onder de indruk ben weet ik ook niet meer.

Mijn tweede is die van 1999 en van een ander kaliber. Meneer F. koopt het boek over de zonsverduistering en daarin zit ook een brilletje dat ik vandaag weer gebruik. We reizen met een bevriend echtpaar af naar België om daar te overnachten en de volgende ochtend zetten we vroeg koers naar Frankrijk. Vriend E. is gewapend met een telescoop. Jammer genoeg is het licht bewolkt, maar neemt niet weg dat het een geweldige belevenis is.
Ik herinner me de reactie van de natuur. Het wordt doodstil, het gaat schemeren en alle bloempjes in de berm sluiten zich. De magische sfeer wordt doorbroken door de plop van de kurk van een fles champagne die een eindje verderop wordt ontkurkt. We zijn tenslotte wel in Frankrijk!

Voor mijn derde zonsverduistering fiets ik in mijn eentje naar de polder tussen Alkmaar en Egmond. Het gezelschap uit 1999 is niet meer. Ik zal ze vanavond extra missen.
Al snel vind ik een bankje waar een mevrouw zit. Zij vertelt dat ze gisteravond al is geen kijken naar de stand van de zon en inderdaad op dat bankje heb je vrij uitzicht over een groot deel van de polder. Ik schuif bij haar aan en zij zal nooit weten hoe ze met haar gezellige babbel het gemis naar de achtergrond schuift. Het blijft op deze plek redelijk rustig, de meeste mensen zijn op weg naar Egmond aan Zee. Later op de avond horen we over filevorming en geen parkeerplek meer te vinden.
Wij krijgen gezelschap van nog twee dames en zitten volstrekt eerste rang bij een spectaculair schouwspel boven de polder.  Aan een wolkenloze, blauwe hemel zien we hoe de maan langzaam voor de zon schuift tot er aan de bovenkant nog een klein gebogen streepje zonlicht is te zien. Het licht neemt een beetje af en geeft een aparte kleur en sfeer boven het weidse landschap.
De temperatuur daalt een paar graden. 

De reactie van de natuur heb ik, in tegenstelling tot Frankrijk, hier op het bankje in de gortdroge berm niet gemerkt. Er groeit enkel verdord gras.
Het geluid van het drukke verkeer op de ring achter ons werkt ook niet mee.
Ik wacht niet af tot de zon weer in haar volle glorie verschijnt, nadat ik afscheid van de dames heb genomen fiets ik door het park Alkmaarderhout naar huis. Daar is het opvallend stil. Geen vogel laat zich horen.

Het was te verwachten dat foto’s zouden mislukken. Kijk voor mooie plaatjes maar op internet. Als bewijs wel twee foto’s van mij met brilletje.
Eentje uit 1999 en eentje van vanavond.
Met dank aan de dame op het bankje.

dinsdag, augustus 11, 2026

Alfabet

 F
Fruitmand in Terwolde

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Wanneer ik tijdens mijn vakantieweek in Deventer een fietstocht langs de IJssel maak staat er zo’n flinke wind dat ik besluit einddoel Olst los te laten en de afslag naar Terwolde te nemen. Daar vind in het plantsoen naast de muziektent een kunstwerk dat op een fruitmand lijkt. Hebbes … de F van fruit, die is alvast mooi meegenomen. Thuis zoek ik op Google naar het kunstwerk en het blijkt de Hoorn des overvloeds te zijn. Het maakt deel uit van een verzameling kunstwerken en monumenten in de gemeente Voorst en is gemaakt door Marte Röling.
Kijk bij Melody wat andere deelnemers hebben bedacht.

zondag, augustus 09, 2026

Taalcuriosa

 Rondje Natuur

klik aan voor vergroten