Uit de oude doos

Vandaag is het een jaar geleden dat ik deze rubriek van start liet gaan.
Wat vinden jullie zal ik er nog een jaartje aan vast plakken?

klik aan voor vergroten

Omwenteling

In 1967 begin ik mijn loopbaan in de verpleging en tot in mijn laatste baan als zorgmanager in een verzorgingshuis heb ik uitvindingen voorbij zien komen.
In 1967 zijn alle spuiten van glas en gaan na gebruik naar de sterilisatieafdeling. Maagsondes en blaaskatheters zijn van rood rubber en gaan dezelfde weg.
Infuusnaalden zijn dikke poken en de vloeistof die wordt toegediend zit in glazen flessen met een rubber dop die je moet desinfecteren voor de naald van het infuussysteem kan worden ingeprikt. Het toedieningssysteem is al wel van plastic en voor eenmalig gebruik bedoeld.
Verbandartikelen worden steeds beter en vooral de pleisters, gebruiksvriendelijker. De steriele trommel waarin de gazen worden opgeborgen en die met een zogenaamde korentang tevoorschijn worden gehaald, verdwijnt geleidelijk aan omdat de gazen apart worden verpakt.
Voor de steriliteit is dit een vooruitgang.
De eerste monitor vindt zijn weg en de cardioloog loopt van trots bijna naast zijn schoenen.
Er komen tilliften en hoog/laagbedden. Bediening gaat met de hand of voet maar ook dat is inmiddels achterhaald.
Het kleefpleisterrekverband, gedurende zes weken aangebracht bij een heupfractuur, is verleden tijd. De kunstheup biedt snelle genezing en na een kort revalidatieprogramma ben je weer thuis. Dat je het daar, in je eentje moet zien te redden is van ondergeschikt belang. Gelukkig is het looprekje, dat je moet optillen wil je vooruit komen, vervangen door de rollator.
Het eerste exemplaar dat ik in het verzorgingshuis zie verschijnen is groen van kleur en kost 1.100 gulden. Een bedrag dat destijds door de ziektekostenverzekering en later door de gemeente zonder morren wordt betaald. Inmiddels kun je dit hulpmiddel zelfs bij de Gamma aanschaffen en zijn de guldens omgezet in euro’s Technische uitvindingen zijn de zorg ten goede gekomen. Over marktwerking zullen we het maar niet hebben.
Niet alle omwenteling is verbetering.

foto ferrara
deze pleeg is een museumstuk
Openluchtmuseum Arnhem
klik aan voor vergroten

Geesje https://kreta8.wordpress.com/ heeft de draad in Blogland weer opgepakt en heeft de WE-300 nieuw leven ingeblazen. WE-300 staat voor een verhaal van exact 300 woorden over een opgegeven woord dat in het stuk niet mag voorkomen. Dit is een aangepast verhaal uit 2013.
Het woord is Veranderingen.

Alfabet

Deurkalf
 de horizontale regel tussen deur en bovenlicht
in Deventer komt het in deze
voormalige slagerij letterlijk tot uiting

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk bij Melody om te zien wat andere deelnemers 
hebben bedacht.

Grappig rondje Deventer

gelaarsde prullenbak 

er was er niet een meer over

waarheid volgens Jules Deelder

deze pelgrim heeft nog een been om op te staan

bijzondere straatnamen


maar de social sofa vrolijkt het straatbeeld op

ludieke aanwijzing voor de doodlopende straat
de afbeelding van de rondborstige dame en het woord kous
verwijzen naar het feit dat ooit op deze locatie
dames van lichte zeden hun beroep uitoefenden

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Nog een rondje Deventer

De gevel van het Penninckhuis die rijkdom
en geletterdheid weerspiegelt.
Drie beelden geloof, hoop en liefde.
Drie kardinale deugden voorzichtigheid, kracht, gematigheid
de vierde deugd gerechtigheid ontbreekt.
Helaas wordt in de beschrijving de reden daarvan niet verteld.
In dit pand is het VVV-kantoor gevestigd. 

Steegje in het Bergkwartier

Manhuissteeg in het Noorderbergkwartier
genoemd naar het oude mannenhuis dat hier ooit stond.

fleurig geveltuintje

trio hijsbalken

Snijraam in de Bergstraat
dit huis werd in de 16e eeuw 'de Papagaai' genoemd
De naam verwijst naar het gaaischieten op de Brink
waarbij de schutters op een houten gaai schoten.
Het snijraam is gemaakt door Ela Venbroek.
In Deventer zijn er meer van haar hand.

ere wie ere toekomt
Stadsherstel leverde prachtig werk

en natuurlijk mag de
Deventer koek niet ontbreken

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Morgen laatste rondje grappigheden op straat.

Groeten uit Deventer

Deventer glorierijke Hanzestad aan de IJssel. Overal in de oude binnenstad zijn locaties te vinden die herinneren aan de eeuwen oude rijke historie, maar ook de moderne tijd laat zich in het straatbeeld gelden. Deventer is een van de oudste steden van ons land en een bezoek meer dan waard. Het zal mijn vaste lezers niet verbazen dat ik bij de VVV het boekje kocht dat je langs gevelstenen, snijramen en andere ornamenten loodst.
Het werd een aangenaam weerzien. 

niet te missen de IJssel, het pontje
 en de Lebuinuskerk

een fresco in de kerk

en op straat

een oude gevel in het Bergkwartier

detail van de botermarkt

poortje dat herinnert aan de geslaagde renovatie
 van de Assenstraat in 1984

Jordenshofje

morgen meer

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Het is goed anderhalf jaar geleden dat mijn echtgenoot overleed.
Inmiddels heb ik het leven in mijn eentje, met ups en downs, aardig op de rit. Op dit moment zit ik middenin het experiment alleen op vakantie. Ik had er zin in, vond het ook spannend, want voor het eerst in een andere omgeving zonder je lief, hoe onderga je dat. Maar als je het niet probeert kom je er niet achter. Deze week woon ik een blokhut met alles erop en eraan onder de rook van Deventer. Een prachtige stad die we samen menigmaal doorkruist hebben. Tijdens de beroemde boekenmarkt, maar ook per fiets en wandelend vanaf campings in de omgeving. Het is nu woensdag en dag drie van mijn verblijf hier en het moet gezegd, ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn besluit deze gok te wagen. Tot nu toe waren de weergoden op mijn hand en heb ik de stad uitgebreid opnieuw verkend en op sommige plekken, waar de herinneringen stevig binnenkwamen, de emoties vrije toegang verstrekt.
Voor mijn vertrek had ik Judy van het blog Bubbels voorgesteld samen een keer koffie te drinken en dat vond gisteren plaats. We herkenden elkaar meteen. Judy had verteld dat ze met een kruk liep en ik had van mezelf een beschrijving gegeven, iets met oorknoppen en rode lipstick. We streken neer op De Brink en hebben onder het genot van koffie en cheesecake twee uur zitten kletsen. hier Wonderlijk hoe snel je, door elkaars blog te lezen,
het gevoel hebt elkaar al een tijdje te kennen. Het was een gezellig samenzijn.
Later op de middag zag ik deze spreuk en voor mij is hij, onder andere door de leuke ontmoeting, goed van toepassing.  

foto ferrara

klik aan voor vergroten