Vandaag is het een jaar geleden dat ik deze rubriek van start liet gaan.
Wat vinden jullie zal ik er nog een jaartje aan vast plakken?
In 1967 begin ik mijn loopbaan in de verpleging en tot in mijn laatste baan als zorgmanager in een verzorgingshuis heb ik uitvindingen voorbij zien komen.
In 1967 zijn alle spuiten van glas en gaan na gebruik naar de sterilisatieafdeling. Maagsondes en blaaskatheters zijn van rood rubber en gaan dezelfde weg.
Infuusnaalden zijn dikke poken en de vloeistof die wordt toegediend zit in glazen flessen met een rubber dop die je moet desinfecteren voor de naald van het infuussysteem kan worden ingeprikt. Het toedieningssysteem is al wel van plastic en voor eenmalig gebruik bedoeld.
Verbandartikelen worden steeds beter en vooral de pleisters, gebruiksvriendelijker. De steriele trommel waarin de gazen worden opgeborgen en die met een zogenaamde korentang tevoorschijn worden gehaald, verdwijnt geleidelijk aan omdat de gazen apart worden verpakt.
Voor de steriliteit is dit een vooruitgang.
De eerste monitor vindt zijn weg en de cardioloog loopt van trots bijna naast zijn schoenen.
Er komen tilliften en hoog/laagbedden. Bediening gaat met de hand of voet maar ook dat is inmiddels achterhaald.
Het kleefpleisterrekverband, gedurende zes weken aangebracht bij een heupfractuur, is verleden tijd. De kunstheup biedt snelle genezing en na een kort revalidatieprogramma ben je weer thuis. Dat je het daar, in je eentje moet zien te redden is van ondergeschikt belang. Gelukkig is het looprekje, dat je moet optillen wil je vooruit komen, vervangen door de rollator.
Het eerste exemplaar dat ik in het verzorgingshuis zie verschijnen is groen van kleur en kost 1.100 gulden. Een bedrag dat destijds door de ziektekostenverzekering en later door de gemeente zonder morren wordt betaald. Inmiddels kun je dit hulpmiddel zelfs bij de Gamma aanschaffen en zijn de guldens omgezet in euro’s Technische uitvindingen zijn de zorg ten goede gekomen. Over marktwerking zullen we het maar niet hebben.
Niet alle omwenteling is verbetering.
gelaarsde prullenbak 
er was er niet een meer over
waarheid volgens Jules Deelder
deze pelgrim heeft nog een been om op te staan
bijzondere straatnamen
maar de social sofa vrolijkt het straatbeeld op
ludieke aanwijzing voor de doodlopende straat
de afbeelding van de rondborstige dame en het woord kous
verwijzen naar het feit dat ooit op deze locatie
dames van lichte zeden hun beroep uitoefenden
foto's ferrara
klik aan voor vergroten
De gevel van het Penninckhuis die rijkdom
en geletterdheid weerspiegelt.
Drie beelden geloof, hoop en liefde.
Drie kardinale deugden voorzichtigheid, kracht, gematigheid
de vierde deugd gerechtigheid ontbreekt.
Helaas wordt in de beschrijving de reden daarvan niet verteld.
In dit pand is het VVV-kantoor gevestigd. 
Steegje in het Bergkwartier
Manhuissteeg in het Noorderbergkwartier
genoemd naar het oude mannenhuis dat hier ooit stond.
fleurig geveltuintje
trio hijsbalken
Snijraam in de Bergstraat
dit huis werd in de 16e eeuw 'de Papagaai' genoemd
De naam verwijst naar het gaaischieten op de Brink
waarbij de schutters op een houten gaai schoten.
Het snijraam is gemaakt door Ela Venbroek.
In Deventer zijn er meer van haar hand.
ere wie ere toekomt
Stadsherstel leverde prachtig werk
en natuurlijk mag de
Deventer koek niet ontbreken
foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Morgen laatste rondje grappigheden op straat.
Deventer glorierijke Hanzestad aan de IJssel. Overal in de oude binnenstad zijn locaties te vinden die herinneren aan de eeuwen oude rijke historie, maar ook de moderne tijd laat zich in het straatbeeld gelden. Deventer is een van de oudste steden van ons land en een bezoek meer dan waard. Het zal mijn vaste lezers niet verbazen dat ik bij de VVV het boekje kocht dat je langs gevelstenen, snijramen en andere ornamenten loodst.
Het werd een aangenaam weerzien.
