Zonsverduistering

Vanavond beleefde ik mijn derde zonsverduistering. Ik word oud …
Mijn eerste is in 1955. Ik ben 6 jaar en sta samen met medeleerlingen uit alle klassen op het schoolplein met de negatieven van zwart-wit foto’s voor onze ogen. De meesters en juffen zien erop toe dat we niet met het blote oog kijken. Of we tekst en uitleg hebben gekregen kan ik me niet herinneren en of ik diep onder de indruk ben weet ik ook niet meer.

Mijn tweede is die van 1999 en van een ander kaliber. Meneer F. koopt het boek over de zonsverduistering en daarin zit ook een brilletje dat ik vandaag weer gebruik. We reizen met een bevriend echtpaar af naar België om daar te overnachten en de volgende ochtend zetten we vroeg koers naar Frankrijk. Vriend E. is gewapend met een telescoop. Jammer genoeg is het licht bewolkt, maar neemt niet weg dat het een geweldige belevenis is.
Ik herinner me de reactie van de natuur. Het wordt doodstil, het gaat schemeren en alle bloempjes in de berm sluiten zich. De magische sfeer wordt doorbroken door de plop van de kurk van een fles champagne die een eindje verderop wordt ontkurkt. We zijn tenslotte wel in Frankrijk!

Voor mijn derde zonsverduistering fiets ik in mijn eentje naar de polder tussen Alkmaar en Egmond. Het gezelschap uit 1999 is niet meer. Ik zal ze vanavond extra missen.
Al snel vind ik een bankje waar een mevrouw zit. Zij vertelt dat ze gisteravond al is geen kijken naar de stand van de zon en inderdaad op dat bankje heb je vrij uitzicht over een groot deel van de polder. Ik schuif bij haar aan en zij zal nooit weten hoe ze met haar gezellige babbel het gemis naar de achtergrond schuift. Het blijft op deze plek redelijk rustig, de meeste mensen zijn op weg naar Egmond aan Zee. Later op de avond horen we over filevorming en geen parkeerplek meer te vinden.
Wij krijgen gezelschap van nog twee dames en zitten volstrekt eerste rang bij een spectaculair schouwspel boven de polder.  Aan een wolkenloze, blauwe hemel zien we hoe de maan langzaam voor de zon schuift tot er aan de bovenkant nog een klein gebogen streepje zonlicht is te zien. Het licht neemt een beetje af en geeft een aparte kleur en sfeer boven het weidse landschap.
De temperatuur daalt een paar graden. 

De reactie van de natuur heb ik, in tegenstelling tot Frankrijk, hier op het bankje in de gortdroge berm niet gemerkt. Er groeit enkel verdord gras.
Het geluid van het drukke verkeer op de ring achter ons werkt ook niet mee.
Ik wacht niet af tot de zon weer in haar volle glorie verschijnt, nadat ik afscheid van de dames heb genomen fiets ik door het park Alkmaarderhout naar huis. Daar is het opvallend stil. Geen vogel laat zich horen.

Het was te verwachten dat foto’s zouden mislukken. Kijk voor mooie plaatjes maar op internet. Als bewijs wel twee foto’s van mij met brilletje.
Eentje uit 1999 en eentje van vanavond.
Met dank aan de dame op het bankje.

Alfabet

 F
Fruitmand in Terwolde

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Wanneer ik tijdens mijn vakantieweek in Deventer een fietstocht langs de IJssel maak staat er zo’n flinke wind dat ik besluit einddoel Olst los te laten en de afslag naar Terwolde te nemen. Daar vind in het plantsoen naast de muziektent een kunstwerk dat op een fruitmand lijkt. Hebbes … de F van fruit, die is alvast mooi meegenomen. Thuis zoek ik op Google naar het kunstwerk en het blijkt de Hoorn des overvloeds te zijn. Het maakt deel uit van een verzameling kunstwerken en monumenten in de gemeente Voorst en is gemaakt door Marte Röling.
Kijk bij Melody wat andere deelnemers hebben bedacht.

Taalcuriosa

 Rondje Natuur

klik aan voor vergroten

Alfabet

E
Eenspan
bord op een boerderij in Nijland-Friesland

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk bij  Melody wat andere deelnemers bedacht hebben

Uit de oude doos

Vandaag is het een jaar geleden dat ik deze rubriek van start liet gaan.
Wat vinden jullie zal ik er nog een jaartje aan vast plakken?

klik aan voor vergroten

Omwenteling

In 1967 begin ik mijn loopbaan in de verpleging en tot in mijn laatste baan als zorgmanager in een verzorgingshuis heb ik uitvindingen voorbij zien komen.
In 1967 zijn alle spuiten van glas en gaan na gebruik naar de sterilisatieafdeling. Maagsondes en blaaskatheters zijn van rood rubber en gaan dezelfde weg.
Infuusnaalden zijn dikke poken en de vloeistof die wordt toegediend zit in glazen flessen met een rubber dop die je moet desinfecteren voor de naald van het infuussysteem kan worden ingeprikt. Het toedieningssysteem is al wel van plastic en voor eenmalig gebruik bedoeld.
Verbandartikelen worden steeds beter en vooral de pleisters, gebruiksvriendelijker. De steriele trommel waarin de gazen worden opgeborgen en die met een zogenaamde korentang tevoorschijn worden gehaald, verdwijnt geleidelijk aan omdat de gazen apart worden verpakt.
Voor de steriliteit is dit een vooruitgang.
De eerste monitor vindt zijn weg en de cardioloog loopt van trots bijna naast zijn schoenen.
Er komen tilliften en hoog/laagbedden. Bediening gaat met de hand of voet maar ook dat is inmiddels achterhaald.
Het kleefpleisterrekverband, gedurende zes weken aangebracht bij een heupfractuur, is verleden tijd. De kunstheup biedt snelle genezing en na een kort revalidatieprogramma ben je weer thuis. Dat je het daar, in je eentje moet zien te redden is van ondergeschikt belang. Gelukkig is het looprekje, dat je moet optillen wil je vooruit komen, vervangen door de rollator.
Het eerste exemplaar dat ik in het verzorgingshuis zie verschijnen is groen van kleur en kost 1.100 gulden. Een bedrag dat destijds door de ziektekostenverzekering en later door de gemeente zonder morren wordt betaald. Inmiddels kun je dit hulpmiddel zelfs bij de Gamma aanschaffen en zijn de guldens omgezet in euro’s Technische uitvindingen zijn de zorg ten goede gekomen. Over marktwerking zullen we het maar niet hebben.
Niet alle omwenteling is verbetering.

foto ferrara
deze pleeg is een museumstuk
Openluchtmuseum Arnhem
klik aan voor vergroten

Geesje https://kreta8.wordpress.com/ heeft de draad in Blogland weer opgepakt en heeft de WE-300 nieuw leven ingeblazen. WE-300 staat voor een verhaal van exact 300 woorden over een opgegeven woord dat in het stuk niet mag voorkomen. Dit is een aangepast verhaal uit 2013.
Het woord is Veranderingen.

Alfabet

Deurkalf
 de horizontale regel tussen deur en bovenlicht
in Deventer komt het in deze
voormalige slagerij letterlijk tot uiting

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk bij Melody om te zien wat andere deelnemers 
hebben bedacht.