Tegenstelling

Half-Heel
in Oldenzaal

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Taalcuriosa

klik aan voor vergroten

Tegenstelling

 Uit-Aan
Voor wie een kaarsje wil branden
NH-kerk Wieuwerd

foto ferrara
klik aan voor vergroten

WE-300

François

'Heb je het al gehoord? François is er vandoor.'
'Hoe zo, vandoor?'
'Nou gewoon, afgenokt, de hooggehakte kuierlatten genomen.'
'Ga weg, ervan tussen met de Noorderzon?'
'Ja zoiets.'
'Opgestapt, met stille trom?'
'Nee dat niet helemaal, er lag wel een soort afscheidsbrief op de keukentafel.'

'Ik ben er helemaal klaar mee, voortdurend dat gezanik aan mijn kop. François, doe niet zo overdreven. François, aangeplakte wimpers staan je niet. François, ik mep je in elkaar als ik je nog een keer met make up op je wangen zie. Jullie behandelen me als een vreemd wezen dat je zo snel mogelijk over de dorpsgrens wilt duwen. Ik vertik het nog langer om het getreiter te ondergaan en buitengesloten te worden. Deze mens houdt het voor gezien. Doe geen moeite mij over te halen. Ik ben niet van plan ooit weer thuis te komen. Wees gerust ik zal het tijdelijke niet voor het eeuwige verwisselen, daarvoor vind ik het leven veel te leuk. Maar dat ik mezelf niet kan zijn daar heb ik schoon genoeg van. Jullie hebben me allemaal aan mijn lot overgelaten. Nooit ben ik serieus genomen. Niemand wil mij zien zoals ik werkelijk ben. Een dorpsgenoot die soms een beetje overdreven buiten de lijntjes kleurt, maar dat hoort nou eenmaal bij een dragqueen. Als ik op pumps wil lopen is dat mijn zaak. Zonder afscheid te nemen reis ik af naar een plek waar ik welkom ben en waar ze niet constant op me letten en commentaar leveren, een plek waar ik wel wordt geaccepteerd om diegene die ik ben, waar ze niet opkijken van een dragqueen meer of minder. Ik wil nooit meer de wijk hoeven nemen omdat ik niet aan de zogenaamde norm voldoe.
Spijtig dat jullie mijn gedrag niet tolereren en mij het dorp uit jagen.' 

De WE-300: schrijf in 300 woorden over een woord dat in het stuk niet genoemd mag worden. De WE van september lag nog op de plank. Vertrekken was toen het woord. In november is het woord vallen gekozen. Ik heb de WE van september wat aangepast en een combinatie gemaakt. Voor meer informatie:
https://platoonline.wordpress.com/2023/11/08/we-300-november/

Tegenstelling

 Licht-Zwaar
gemak dient de mens

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Sjaantje

 'Ik ben Sjaantje en behoor tot het geslacht van de buikpotigen met de exotische naam gastropoda. Hoewel ik uitermate schaars gekleed ga zal ik met mijn huiveringwekkende uiterlijk geen schoonheidswedstrijd winnen. Vanwege mijn niet te stillen honger ben ik in de wereld van de flora een niet graag geziene gast. In bloemperken en moestuinen ga ik mij flink te buiten en laat daar zichtbaar gaten vallen. Traag als ik ben zien ze me in de wereld van de fauna graag rondkruipen. Niet in staat me snel uit de voeten te maken loop ik groot risico ten prooi te vallen aan de glibberige bek van een pad of de scherpe snavel van een merel die in mij een smaakvol hapje zien.

Om van het ene naar het andere perk te komen en om voor dat gespuis ongezien te blijven sleep ik mijn weke lijf zoveel mogelijk in het donker voort. Dagen nadat ik ben langsgekomen zijn nog glinsterende sporen in bochtige patronen te zien. Bij een wedstrijd lijntrekken zou ik hoge ogen gooien, waarbij ik op gejuich van eigenaren van sier- en moestuinen niet hoef te rekenen.

Zij haten mij tot op het bot omdat ik met verve stokroosbladeren tot de nerf toe afkluif en als toetje een flinke portie van de hosta naar binnen slobber.

In hun moestuinen vreet ik alles wat voor mijn glibberige snoetje komt en knaag me niets ontziend een weg door de zorgvuldig ingezaaide groenten.

Pas nog ben ik samen met een stel familieleden op een nacht belaagd door zo'n tuinder met groene vingers. Ik hoor nog zijn stem; "Wat dachten jullie kale slijmjurken. Het is donker hij ziet het toch niet, laten we de kooltjes en kropsla eens te lijf gaan. Valt tegen hè dat deze tuinman 's nachts op inspectie gaat. In mijn moestuin eet niemand zich ongestraft zijn buikje rond." De wreedaard heeft een deel van mijn familie verdronken. Zelf kon ik ternauwernood ontsnappen.

Uit pure wraak heb ik 600 eitjes achtergelaten. Ik heb het heft in eigen hand genomen, wij Gastropodas zijn namelijk genderneutraal en uitgerust met zowel vrouwelijke als manlijke attributen om ons volk in stand te houden.
Als zich geen leuke bloterik voor een langdurige vrijpartij in slakkengang aandient zetten we zelf ons kroost af. De tuinman die denkt ons te kunnen uitroeien met zout of door verdrinking komt bedrogen uit.
Zijn zaaigoed valt ten prooi aan mijn nazaten, zowaar ik Sjaantje heet.'

foto internet

Tegenstelling

 Licht-Donker
zonnepaneel
in de buurt van De Lutte

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Kerkdeur

Dopen
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2023/11/de-kerkdeur.html