Zo lang Post NL post blijft bezorgen blijf ik kaarten sturen. De service neemt steeds meer af, maar ik geef nog niet op. Bij Janny hier bestelde ik vijf landschapskaarten die ze zelf maakt. Gekleurde reepjes stof, fijne steekjes en allemaal met diepte gerangschikt. Zo knap.
Kijk wat een prachtige vrolijke exemplaren ik op de deurmat vond.
Daar kan ik weer vijf ontvangers blij mee maken. Janny vindt het goed dat ik ze hier laat zien. Dank je wel!
Mieke hier organiseerde weer de jaarlijkse ATC-ruil. Zelf verzamel ik de kaartjes niet, maar vind het wel leuk om ze te maken. Hieronder 15 kaartjes met envelopjes die ik Mieke stuurde om uit te delen.
Wat betreft de gekozen onderwerpen heb ik gebruikgemaakt van de Creatieve Bloghop van Conny hier. ATC staat voor Artist Trading Card, het kaartje heeft een standaard formaat van 6,4 x 8,9 cm.
Eldorado
De deadline voor de WE-300 komt dichterbij, nog vijf dagen om een verhaal te schrijven. Tot nu toe wil de schrijverij niet erg lukken. Dat komt deels omdat ik doende ben met het maken van kerstkaarten en een wekelijkse collage.
Na uren knippen, schuiven, compositie maken en plakken zijn de meeste kaarten klaar. Met de hand de tekst schrijven is de volgende stap.
De voorraad oude kaarten is net als voorgaande jaren behoorlijk geslonken.
Soms heb ik drie kaarten nodig om één nieuwe te maken. In januari begin ik onder kennissen, vrienden en familie al een bedeltocht. Ik vraag of ze de kerstkaarten die ze weggooien voor mij willen bewaren. Doorgaans levert dat voor de kerstdagen aan het eind van dat jaar toch weer een kleine schoenendoos vol materiaal op.
Tegen eind september als het kampeerseizoen erop zit, beginnen mijn vingers al te jeuken en aangezien dezelfde vingers niet vrij zijn van artrose begin ik dan ook op tijd met knippen zodat ik voldoende pauzes in kan lassen en een paar dagen niet hoef te fröbelen. De kaarten koop ik bij Action evenals ander materiaal wat ik goed kan gebruiken. Wat betreft materiaal om te knutselen is Action voor mij een eldorado. Hetzelfde geldt voor mijn schrijf/hobbykamertje.
Het op één na kleinste kamertje in ons huis is mijn domein waar ik uren zoet kan zijn achter de laptop en in deze tijd van het jaar trek ik alle dozen met papier en knipsels uit de kast.
De chaos op de werkplank en de vloer rond mijn stoel wordt stilaan groter en overal zwerven snippertjes papier. Niemand, behalve ik, die er last van heeft. Zo lang ik zelf de weg in de chaos weet te vinden is er geen vuiltje aan de lucht. Ik voel me prima in mijn vrouwenhol.
Dit jaar deed ik voor de vijfde keer mee aan de ruil die Mieke hier ieder jaar organiseert. Ik maakte vier series. Elke serie bestaat uit drie kaartjes.
Een voor Mieke en twee om te ruilen. Zelf verzamel ik ze niet, maar beleef veel plezier aan het maken.
Hieronder het resultaat en de titels die ik ze gaf. Van links naar rechts.
Het zijn de kleine dingen die het doen, Wijsheid, Zwart-Wit en Anton Pieck
Het is dit jaar 11 jaar geleden dat ik achter mijn eerste laptop kroop. Ik ben er destijds in alle vroegte voor uit mijn bed gekomen om van een aanbieding bij Lidl gebruik te maken. Die ochtend stond ik als eerste klant voor de deur en ging binnen de kortste keren met mijn verovering in de fietstas huiswaarts, waar echtgenoot nog lekker op één oor lag.
Met Medion kon mijn blogavontuur beginnen.
In de loop der jaren is Medion een keer vervangen voor Acer, die onlangs ook ouderdomskuren begon te vertonen. Opstarten duurde eindeloos, sommige toetsen wilden drie keer met kracht aangeraakt worden voor ze hun werk deden en zo waren er nog wat meer mankementen die storend begonnen te worden. Toen op een dag bij het opstarten, het scherm gedurende lange tijd voor de helft zwart bleef, kreeg ik het toch benauwd. Ik zag de boel al crashen en voor mij belangrijke bestanden verloren gaan. Nou maak ik van mijn blog elke maand een back-up op een memory stick met flink wat geheugen en foto’s staan ook nog op een aparte schijf, maar liefst wil je helemaal niets kwijtraken. Om een lang verhaal kort te maken, er kwam begin deze week een nieuwe Asus laptop. Nadat mijn echtgenoot de nodige programma’s installeerde, waar ik lang niet alles van begrijp, was mijn speeltje gebruiksklaar. Een van die handelingen die ik wel had kunnen doen was het downloaden van de gebruiksaanwijzing, maar dat deed meneer F. heel wijselijk zelf. Met andere woorden, lezen en eerst zelf proberen of je eventuele vragen kunt oplossen. Asus mag in omvang dan kleiner zijn het geheugen is aanzienlijk groter dan dat van Acer. Ik geloof het graag. Vraag me niet hoe het zit met de capaciteit van de harde schijf. Van giga en terabytes heb ik geen verstand. Ik zal het heus in de gebruiksaanwijzing kunnen vinden maar al te veel techniek kan ik met mijn brein op alpha niveau niet verwerken. Voor mij is het belangrijkste dat ik weer met een gerust hart mijn hobby kan bedrijven. Vandaag tik ik dus mijn eerste stukje op Asus terwijl Acer, na jaren trouwe dienst, voorlopig nog standby staat.
