Lollypop

De toegangsdeur van de kleine kapsalon waar ik klant ben, is voor een groot gedeelte afgeplakt met reclame. Door een vrijgelaten kiertje in het raam zie ik een paar parmantige laarsjes in tijgerprint rondscharrelen. Eenmaal binnen constateer ik dat ze aan de voetjes steken van een peuter die van top teen in bleek roze is gekleed. Zelfs de speldjes in haar blonde krulletjes hebben die kleur. De man die door de kapster van dienst onder handen wordt genomen is onmiskenbaar haar vader, want meer klanten zijn er niet.
Terwijl ik mijn jas ophang neemt de kleine meid mij van top tot teen op. Blijkbaar kan ik door de beugel want zodra ik neerstrijk in het zitje met een tafeltje waarop de krant net past, schuift ze me haar kleurboek onder de neus. Na instructies over de kleurpotloden die ze uit een etui tovert, mag ik op een bladzij met afbeeldingen uit de ruimtevaart de sterren blauw kleuren. 
Hoewel ik liever de Alien van een  gifgroen pakje had voorzien doe ik volgzaam wat me is opgedragen. Zelf neemt ze een soort zon voor haar rekening die vooral buiten de lijntjes felgeel oplicht. Algauw is het onderwerp niet interessant meer en bladert ze door naar een schone pagina. Ze neemt me het potlood uit handen en steekt het demonstratief in het rooster van het verwarmingselement waar we naast zitten. Streng spreekt ze me toe.
’Daar mag je niks opleggen want als het erin valt is het weg.’ Ik beloof dat ik de kleurpotloden terug zal leggen in het etui. Blijkbaar vertrouwt ze me niet helemaal want tijdens het inkleuren van de stippen van een uit de kluiten gewassen lieveheersbeestje herhaalt ze haar boodschap nog zeker twee keer. Braaf knik ik haar toe en denk er het mijne van. Vermoedelijk ligt ergens in die verwarming een kleurpotlood dat ze bij een vorige knipbeurt van haar vader is kwijtgeraakt. Het wordt me echt duidelijk dat ze hier vaker komt als haar vader uit de kappersstoel opstaat en aanstalten maakt om af te rekenen.
Razend snel pakt ze haar spullen bij elkaar en duwt ze in zijn hand. De man krijgt amper kans zijn bankpas op te bergen. Zijn dochtertje pakt de zachte bezem die naast de kassa staat. In haar kleine handjes zwaait de lange steel gevaarlijk heen en weer als ze de losse plukken haar in de richting van een kastdeurtje veegt. Met een glazen snoeppot in de handen houdt de kapster met haar voet het deurtje open.
Als vader en dochter het pand verlaten steekt het juffertje de lolly die ze heeft verdiend naar mij op. Ze spreekt me nog één keer streng toe.‘Lopen met een lolly in je mond is gevaarlijk, die mag je thuis pas opeten.’ 
Een half uur later verlaat ik, zonder lolly, de kapsalon.

Tegenstelling

 Bol-Hol
zonnewijzer in Grein

foto ferrera
klik aan voor vergroten

Taalcuriosa

Deze zomer heb ik de rubriek Taalcuriosa op een laag pitje gezet.
Tijd om de draad weer op te pakken.
Medeblogster Melody hier stuurde komische vondsten op.
De laatste zag ik zelf op de markt in Dokkum. 

Eten en Drinken

klik aan voor vergroten

Tegenstelling

Hoog-Laag
wenteltrap Radio Kootwijk
op de Veluwe

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Wens

Ik had zo graag een fiets gewild
een hele snelle,
zo eentje met een trommelrem
en op het stuur een handeltje
om trappend te versnellen
met links daarvan een ferme bel
om luidruchtig mee te schellen
het budget stokt bij een tweedehands brik
met roestige spaken, in de ketting een tik.
wat had ik graag als een Piet Pelle
willen rijden op Gazelle

De opdracht: schrijf een gedicht over iets wat je heel graag wilde hebben en dat met iets anders werd gecompenseerd.

Laptop

Het is dit jaar 11 jaar geleden dat ik achter mijn eerste laptop kroop. Ik ben er destijds in alle vroegte voor uit mijn bed gekomen om van een aanbieding bij Lidl gebruik te maken.  Die ochtend stond ik als eerste klant voor de deur en ging binnen de kortste keren met mijn verovering in de fietstas huiswaarts, waar echtgenoot nog lekker op één oor lag.
Met Medion kon mijn blogavontuur beginnen.
In de loop der jaren is Medion een keer vervangen voor Acer, die onlangs ook ouderdomskuren begon te vertonen. Opstarten duurde eindeloos, sommige toetsen wilden drie keer met kracht aangeraakt worden voor ze hun werk deden en zo waren er nog wat meer mankementen die storend begonnen te worden. Toen op een dag bij het opstarten, het scherm gedurende lange tijd voor de helft zwart bleef, kreeg ik het toch benauwd. Ik zag de boel al crashen en voor mij belangrijke bestanden verloren gaan. Nou maak ik van mijn blog elke maand een back-up op een memory stick met flink wat geheugen en foto’s staan ook nog op een aparte schijf, maar liefst wil je helemaal niets kwijtraken. Om een lang verhaal kort te maken, er kwam begin deze week een nieuwe Asus laptop. Nadat mijn echtgenoot de nodige programma’s installeerde, waar ik lang niet alles van begrijp, was mijn speeltje gebruiksklaar. Een van die handelingen die ik wel had kunnen doen was het downloaden van de gebruiksaanwijzing, maar dat deed meneer F. heel wijselijk zelf. Met andere woorden, lezen en eerst zelf proberen of je eventuele vragen kunt oplossen.  Asus mag in omvang dan kleiner zijn het geheugen is aanzienlijk groter dan dat van Acer. Ik geloof het graag. Vraag me niet hoe het zit met de capaciteit van de harde schijf. Van giga en terabytes heb ik geen verstand. Ik zal het heus in de gebruiksaanwijzing kunnen vinden maar al te veel techniek kan ik met mijn brein op alpha niveau niet verwerken. Voor mij is het belangrijkste dat ik weer met een gerust hart mijn hobby kan bedrijven. Vandaag tik ik dus mijn eerste stukje op Asus terwijl Acer, na jaren trouwe dienst, voorlopig nog standby staat. 

Tegenstelling

Achter-Voor
Windwijzer in Terheijden

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Bever spotten

Terug van weggeweest.
Wij genoten nog van 12 dagen kamperen in een zonovergoten Brabant.
Vanaf minicamping Munnikenhof in Terheijden reden we menig fietsroute in de omgeving en gingen een paar uur met een boottocht de Biesbosch in. Bedoeling van die vaart was bevers te spotten. De meevarende gids vertelde onderweg over het wel en wee van de bever, liet poten, huid en een namaakstaart rondgaan en tot slot een potje waarin de geur van de bever zat gevangen. Het aroma is absoluut niet geschikt om parfum van te maken.

We zagen veel water waarop talloze vogels hun domicilie hebben.
De zwanen kwamen op de foto het mooist tot hun recht.

In een hoogspanningsmast had een visarend een nest met in elk geval één jong.

We zagen bijzondere wolkenluchten en voeren langs prachtige rietkragen, maar de bever liet zich niet zien.

Net toen ik op de terugweg nog een romantisch plaatje had geschoten, riep een medepassagier: ‘Daar, daar zit er een.’ De schipper had het ook gezien en nam meteen vaart terug. De bever van dienst, zoals meneer F. hem noemde, deed zijn uiterste best om de passagiers aan boord uiteindelijk waar voor hun geld te geven. Het beest zwom naast de boot heen en weer, klom op walkant, knabbelde wat aan een tak en ging weer te water. Niemand wilde er ook maar iets van missen met gevolg dat de boot lichtelijk naar één kant overhelde. Helaas was het te schemerig om een heldere foto te maken, ik had van te voren niet bedacht de isostand van de camera aan te passen. Jullie moeten me maar geloven. Inmiddels hadden de muggen de boot met menselijke inhoud ook ontdekt en werd het tijd naar de haven in Drimmelen terug te varen.
We hadden natuurlijk wel gelezen dat er bevers in de Biesbosch zitten, maar van eentje weten we het nu zeker.

Klik voor vergroten op de foto's.
Wie meer wil weten klik hier

Tegenstelling

 Begin-Eind
Drents Museum Assen
trapleuning het is maar net
hoe je het bekijkt

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto