In de hal van het treinstation in Haarlem hangt naast de koffiecorner een brievenbus in de kleuren van de Nederlandse Spoorwegen. Het is een knalgeel exemplaar met in blauwe letters het opschrift ‘Alleen Liefdesbrieven’. De bus is opgehangen door Theo van Beurden, een conducteur met een romantisch hart. Hij houdt van het station dat in Jugendstil is opgetrokken.
Het donkere hout op de bankjes en de kleurige tegeltableaus ademen de romantiek van de jaren rond 1900. Het liefst had Theo zijn brievenbus in die stijl gezien, maar hij is bang dat de gehaaste reiziger die snel een beker koffie haalt, zo’n stijlvol attribuut niet eens opvalt. Voor hij zijn idee uitwerkte heeft hij het met zijn vrouw Riet besproken. ‘Weet je, Riet het valt me steeds vaker op dat de mensen in de trein elkaar niet meer zien. Of ze nou op weg zijn naar hun werk of naar huis, de eenling zit constant op de telefoon of laptop te kijken. De mensen die samen reizen maken nog wel een praatje met elkaar, maar ook in gezelschap speelt de digitale wereld een grote rol, al was het maar om op de NS-App te kijken of alles nog volgens dienstregeling verloopt. Het zou een stuk leuker reizen als de mensen wat meer oog voor elkaar hebben of nog mooier dat er een liefde kan opbloeien. Toen de gratis Metro nog in het krantenstandaardje lag, las je nog wel eens een oproepje van iemand die een leuk persoon in de trein of op het perron had gezien.
Zo’n kleine advertentie waarin stond dat iemand een gele jas en een rode bril droeg. Je las dat de opsteller van de oproep zijn ogen niet in de zak had. Tegenwoordig letten ze nergens meer op. Ik loop al een tijdje met het idee om een brievenbus op te hangen waar alleen liefdesbrieven in gepost mogen worden. Wie weet kan ik een stel alleengaande reizigers gelukkig maken.’
Riet, met hetzelfde romantische sop overgoten, geeft zijn plan grote kans van slagen.
De eigenaar van de koffiecorner schudt meewarig zijn hoofd als Riet en Theo van hun plan vertellen, maar hij biedt uit pure nieuwsgierigheid het plekje naast zijn winkel aan. Terwijl Theo twee gaten in de muur boort houdt Riet de bus voor hem vast. Het is nog een heel prutswerk om de schroeven aan de binnenkant goed vast te draaien. Onder het genot van een bekertje koffie bekijken ze tevreden het resultaat. Dat de bus een beetje scheef hangt zal de verliefde brievenschrijver niet opvallen.
foto internet
Vragen: Wie hing de bus op, wie beheert hem en wat gebeurt er met de brieven.
Mijn verhaal is te lang om in één keer te plaatsen. Na enig schaafwerk is deel 1 geschikt voor publicatie. Een feuilleton wordt het niet!
