Omwenteling

In 1967 begin ik mijn loopbaan in de verpleging en tot in mijn laatste baan als zorgmanager in een verzorgingshuis heb ik uitvindingen voorbij zien komen.
In 1967 zijn alle spuiten van glas en gaan na gebruik naar de sterilisatieafdeling. Maagsondes en blaaskatheters zijn van rood rubber en gaan dezelfde weg.
Infuusnaalden zijn dikke poken en de vloeistof die wordt toegediend zit in glazen flessen met een rubber dop die je moet desinfecteren voor de naald van het infuussysteem kan worden ingeprikt. Het toedieningssysteem is al wel van plastic en voor eenmalig gebruik bedoeld.
Verbandartikelen worden steeds beter en vooral de pleisters, gebruiksvriendelijker. De steriele trommel waarin de gazen worden opgeborgen en die met een zogenaamde korentang tevoorschijn worden gehaald, verdwijnt geleidelijk aan omdat de gazen apart worden verpakt.
Voor de steriliteit is dit een vooruitgang.
De eerste monitor vindt zijn weg en de cardioloog loopt van trots bijna naast zijn schoenen.
Er komen tilliften en hoog/laagbedden. Bediening gaat met de hand of voet maar ook dat is inmiddels achterhaald.
Het kleefpleisterrekverband, gedurende zes weken aangebracht bij een heupfractuur, is verleden tijd. De kunstheup biedt snelle genezing en na een kort revalidatieprogramma ben je weer thuis. Dat je het daar, in je eentje moet zien te redden is van ondergeschikt belang. Gelukkig is het looprekje, dat je moet optillen wil je vooruit komen, vervangen door de rollator.
Het eerste exemplaar dat ik in het verzorgingshuis zie verschijnen is groen van kleur en kost 1.100 gulden. Een bedrag dat destijds door de ziektekostenverzekering en later door de gemeente zonder morren wordt betaald. Inmiddels kun je dit hulpmiddel zelfs bij de Gamma aanschaffen en zijn de guldens omgezet in euro’s Technische uitvindingen zijn de zorg ten goede gekomen. Over marktwerking zullen we het maar niet hebben.
Niet alle omwenteling is verbetering.

foto ferrara
deze pleeg is een museumstuk
Openluchtmuseum Arnhem
klik aan voor vergroten

Geesje https://kreta8.wordpress.com/ heeft de draad in Blogland weer opgepakt en heeft de WE-300 nieuw leven ingeblazen. WE-300 staat voor een verhaal van exact 300 woorden over een opgegeven woord dat in het stuk niet mag voorkomen. Dit is een aangepast verhaal uit 2013.
Het woord is Veranderingen.

Alfabet

Deurkalf
 de horizontale regel tussen deur en bovenlicht
in Deventer komt het in deze
voormalige slagerij letterlijk tot uiting

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk bij Melody om te zien wat andere deelnemers 
hebben bedacht.

Grappig rondje Deventer

gelaarsde prullenbak 

er was er niet een meer over

waarheid volgens Jules Deelder

deze pelgrim heeft nog een been om op te staan

bijzondere straatnamen


maar de social sofa vrolijkt het straatbeeld op

ludieke aanwijzing voor de doodlopende straat
de afbeelding van de rondborstige dame en het woord kous
verwijzen naar het feit dat ooit op deze locatie
dames van lichte zeden hun beroep uitoefenden

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Nog een rondje Deventer

De gevel van het Penninckhuis die rijkdom
en geletterdheid weerspiegelt.
Drie beelden geloof, hoop en liefde.
Drie kardinale deugden voorzichtigheid, kracht, gematigheid
de vierde deugd gerechtigheid ontbreekt.
Helaas wordt in de beschrijving de reden daarvan niet verteld.
In dit pand is het VVV-kantoor gevestigd. 

Steegje in het Bergkwartier

Manhuissteeg in het Noorderbergkwartier
genoemd naar het oude mannenhuis dat hier ooit stond.

fleurig geveltuintje

trio hijsbalken

Snijraam in de Bergstraat
dit huis werd in de 16e eeuw 'de Papagaai' genoemd
De naam verwijst naar het gaaischieten op de Brink
waarbij de schutters op een houten gaai schoten.
Het snijraam is gemaakt door Ela Venbroek.
In Deventer zijn er meer van haar hand.

ere wie ere toekomt
Stadsherstel leverde prachtig werk

en natuurlijk mag de
Deventer koek niet ontbreken

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Morgen laatste rondje grappigheden op straat.

Groeten uit Deventer

Deventer glorierijke Hanzestad aan de IJssel. Overal in de oude binnenstad zijn locaties te vinden die herinneren aan de eeuwen oude rijke historie, maar ook de moderne tijd laat zich in het straatbeeld gelden. Deventer is een van de oudste steden van ons land en een bezoek meer dan waard. Het zal mijn vaste lezers niet verbazen dat ik bij de VVV het boekje kocht dat je langs gevelstenen, snijramen en andere ornamenten loodst.
Het werd een aangenaam weerzien. 

niet te missen de IJssel, het pontje
 en de Lebuinuskerk

een fresco in de kerk

en op straat

een oude gevel in het Bergkwartier

detail van de botermarkt

poortje dat herinnert aan de geslaagde renovatie
 van de Assenstraat in 1984

Jordenshofje

morgen meer

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Het is goed anderhalf jaar geleden dat mijn echtgenoot overleed.
Inmiddels heb ik het leven in mijn eentje, met ups en downs, aardig op de rit. Op dit moment zit ik middenin het experiment alleen op vakantie. Ik had er zin in, vond het ook spannend, want voor het eerst in een andere omgeving zonder je lief, hoe onderga je dat. Maar als je het niet probeert kom je er niet achter. Deze week woon ik een blokhut met alles erop en eraan onder de rook van Deventer. Een prachtige stad die we samen menigmaal doorkruist hebben. Tijdens de beroemde boekenmarkt, maar ook per fiets en wandelend vanaf campings in de omgeving. Het is nu woensdag en dag drie van mijn verblijf hier en het moet gezegd, ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn besluit deze gok te wagen. Tot nu toe waren de weergoden op mijn hand en heb ik de stad uitgebreid opnieuw verkend en op sommige plekken, waar de herinneringen stevig binnenkwamen, de emoties vrije toegang verstrekt.
Voor mijn vertrek had ik Judy van het blog Bubbels voorgesteld samen een keer koffie te drinken en dat vond gisteren plaats. We herkenden elkaar meteen. Judy had verteld dat ze met een kruk liep en ik had van mezelf een beschrijving gegeven, iets met oorknoppen en rode lipstick. We streken neer op De Brink en hebben onder het genot van koffie en cheesecake twee uur zitten kletsen. hier Wonderlijk hoe snel je, door elkaars blog te lezen,
het gevoel hebt elkaar al een tijdje te kennen. Het was een gezellig samenzijn.
Later op de middag zag ik deze spreuk en voor mij is hij, onder andere door de leuke ontmoeting, goed van toepassing.  

foto ferrara

klik aan voor vergroten

Alfabet

 C
Caecilia
beschermheilige van musici
vaak afgebeeld met een orgel
het kroontje duidt op haar adelijke afkomst
tal van koren, orkesten en fanfares zijn naar haar genoemd
snijraam in Zwolle

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk hier wat andere deelnemers hebben bedacht

Uit de oude doos

klik aan voor vergroten

Alfabet

 B
 Boekenwurm hangt uit in Delft
De foto is uit 2012 en voor zover ik heb kunnen zien
 op internet hangt hij er nog steeds
 bij boekhandel Paagman

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk bij Melody hier wat andere deelnemers hebben bedacht 

Uit de oude doos

Dit boekje is overduidelijk uit de tijd van grote katoenen luiers en dito veiligheidsspelden.
Voor wie meer wil weten over het bedrijf Sanders en co dat in 1851 werd opgericht voeg ik een linkje bij. https://nl.wikipedia.org/wiki/Koninklijke_Sanders.

aanklikken voor vergroten
om de tekst te lezen

Pech (slot)

Vanmiddag ben ik gebeld door het installatiebedrijf. ‘Ah’, zegt de telefoniste.
‘U bent thuis, is het goed dat onze monteur straks het afdekkapje komt plaatsen?’ Natuurlijk vind ik dat goed. Om mijn vraag of ik i.v.m. de lengte van de ladder de schuttingdeur zal openen, moet ze helaas het antwoord schuldig blijven. Voor de zekerheid haal ik de deur maar vast van het hangslot, dat er uit veiligheidsoverwegingen permanent op zit.
Ongeveer twintig minuten later stopt een busje voor de deur en de monteur, ik schat van een jaar of dertig, verschijnt met een compact trapje onder zijn arm. In de gang stelt hij zich netjes voor. Ik wijs op zijn trapje en zeg: ‘Daarmee ga je het niet redden.’ Hij grijnst. ‘Dat klopt, maar ik kan hem helemaal uitschuiven.’
Ik loods hem door de keuken naar de achtertuin en daar wordt het klein ogende hulpmiddel in rap tempo getransformeerd tot een solide ladder, die helaas een aantal treden te kort blijkt te zijn. Ai, dat is een tegenvaller. Ik vertel dat ik i.v.m. de hoogte een foto heb gestuurd.
Op licht verontschuldigende toon laat hij weten dat de baas heeft gezegd dat het om drie meter ging. Terwijl de ladder weer tot een handzaam trapje wordt omgebouwd denk ik stiekem. 'Of de baas kan niet goed inschatten of ik heb de foto onder de verkeerde hoek genomen.' Net als ik wil zeggen dat het klusje waarschijnlijk vandaag niet geklaard gaat worden zegt de jonge man: ‘Ik ga even een andere ladder halen, ben zo terug.’
Een half uur later verschijnt de redder in nood bij de schuttingdeur met op zijn schouder een ‘gewichtige’ stalen constructie die uitgeschoven tot ver boven de dakrand reikt. In een tijd van ja en nee heeft hij het euvel verholpen en controleert en passant ook nog even de afvoerpijp van de verwarmingsketel. Tussen het telefoontje en het afscheid bij de schuttingdeur, waarbij ik hem uiteraard bedank voor zijn snelle service, is er nog geen anderhalf uur verstreken. Dit probleem is ook weer opgelost. Zodra ik de rekening heb ontvangen laat ik weten wat het heeft gekost. 

Alfabet

Een nieuwe serie.

A
Aquaduct in de buurt van Nort-sur-Edre in Bretagne
de foto is uit 2015

foto ferrara
klik aan voor vergroten
kijk hier wat andere deelnemers hebben bedacht

Uit de oude doos

klik aan voor vergroten

In dit reclameboekje is de leus ‘Heineken houdt het helder.’

Ik dacht, dat lijkt erg op ‘Heerlijk, Helder, Heineken’. 

De kreet waarvan Freddy Heineken zegt dat hij hem heeft bedacht.

Ik ondernam een speurtocht op internet en vond daar tot mijn verrassing een uitgebreid verhaal over een andere telg uit het geslacht Heineken. 

De schuingedrukte tekst is van internet en voor wie de hele geschiedenis wil lezen voeg ik de link toe. Al was het maar om een tekening van de hoogwerker te bekijken.hier

Of de reclame die ik laat zien uit 1878 is durf ik niet zeggen.
Het adres klopt in elk geval wel.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Freddy Heineken toch lichtelijk plagiaat heeft gepleegd. 

Amsterdam had meer dan een eeuw geleden de primeur van de eerste Nederlandse ‘hoogwerker’: een ladderwagen met waterspuit die door paarden werd voortgetrokken. De introductie van dit Reinigingstoestel was een nieuw bewijs van modern ondernemerschap van A.G. Heineken, directeur van de Amsterdamsche Glazenwasscherij. Hij haalde de uit licht doch taai hout gemaakte ladders uit Neurenberg, de spuit kwam uit Leipzig en de waterwagen met perspomp was in Berlijn gekocht. Met het reinigingstoestel konden de raamwassers in hun witte oliepakken alleen voorgevels schoonmaken, maar er werd gewerkt aan toestellen voor achterpuien.

Al in maart 1878 liep de voormalige effectenmakelaar A.G. Heineken (een neef van G.A. Heineken, oprichter van de brouwerij) rond met het idee om de Amsterdamsche Glazenwasscherij te beginnen. Hij had een man in dienst genomen om de ramen van zijn kantoor aan het Damrak schoon te houden en het duurde niet lang of de buren wilden ook gebruik maken van deze raamwasser. Kort daarna had Heineken al schoonmaakcontracten afgesloten met bijna alle kantoren op het Damrak. Dat was het begin van glazenwassen als nieuwe industrietak. In maart 1878 schreef Heineken aan zijn relaties en aan verschillende ‘woningcorporatiën’ dat hij een maatschappij voor glas- en puireiniging wilde oprichten en op 15 mei 1878 was de zaak rond. In Van der Helststraat 1 ging het kantoor open van de Amsterdamsche Glazenwasscherij en Puibewassching.