Iedereen die hier komt lezen
sfeervolle kerstdagen en een goede start in 2025
gewenst

Ik hou voor onbepaalde tijd blogpauze

Tegenstelling

Grootste Vreugde-Grootste Angst
standbeeld van Truus Wijsmuller-Meijer
Alkmaar

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Truus Wijsmuller was een verzetsvrouw die in de Tweede Wereldoorlog Joodse kinderen in veiligheid bracht. Vreugde en angst gingen hand in hand.  Ze werd in Alkmaar geboren. Haar standbeeld staat op de Gewelfde Stenenbrug niet ver van haar geboortehuis.
Op de sokkel staat: Tante Truus, moeder van 1001 kinderen.
Voor meer in formatie: https://tantetruusishier.nl/

WE-300

Scheve schaats

In haar rode Nissan jakkert Dorien over de A 9 van Akersloot naar Haarlem.
De geheime ontmoeting met haar jeugdliefde Peter is door haar moeder ruw verstoord. Ze is zich rot geschrokken van de telefoon. Ze is met haar verliefde hoofd de tijd totaal vergeten. Gehaast heeft ze afscheid van Peter genomen. Vanmorgen kon haar werk nog de smoes zijn dat ze haast had en niet wilde praten, nu heeft ze haast om thuis te komen.
Haar moeder heeft haar nog zo gewaarschuwd. 'Ga niet naar die reünie. Neem de gok niet dat je Peter daar tegen het lijf loopt. Waag je huwelijk niet aan die charmeur.' Ze is toch gegaan. Op het moment dat ze Peter zag verschijnen, laaide het smeulend vuurtje van jaren oud op tot een vuurzee die niet meer wil doven. 

Dorien parkeert haar auto op de stoep. De knipperende alarmlichten zeggen: 'Zo terug'.  Over haar schouder springt de autogordel als een strakke veer in de houder. Met snelle, ongeduldige bewegingen legt ze de gordels van het kinderstoeltje op de achterbank in de goede stand. Met een doffe dreun gooit ze de autodeur dicht. Ze neemt niet de moeite haar tas mee naar binnen te nemen en de auto af te sluiten. Niet van plan ook maar één woord met haar moeder te wisselen over haar late verschijning, rent ze de straat over naar de open voordeur. Met haar geliefde knuffel onder een arm gedrukt wacht dochtertje Paula in de deuropening op de arm van haar oma. Gretig grijpt ze het vrije uitgestoken armpjes vast. 'Dag lieverdje, mama komt je halen. Was het leuk bij oma?'
'Dorien, weet je wel wat je doet? Stop hiermee. Doe Paula het verdriet van een scheiding niet aan.'
'Mam, niet mee bemoeien, het is zo al moeilijk genoeg.' 

WE-300: Schrijf een stuk in 300 woorden over een opgegeven woord zonder dat woord te gebruiken. Geesje hier geeft dat woord op de 26e van de maand. Deze maand is het woord verzwijgen. Bij Geesje kun je zien wat andere deelnemers hebben geschreven.

Tegenstelling

 Geloven-Weten

De bakker wist het maar ik moest maar geloven
dat er iets lekkers in deze fietsmand zat
die in coronatijd, ter ere van mijn verjaardag, werd bezorgd
foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Brief aan de Kerstman

Beste Claus,

Mijn verjaardag zit erop. Eerlijk gezegd had ik er totaal geen zin in.
Voldoende manschappen rekruteren die aan alle malle eisen voldoen is niet meer te doen. Je weet hoe het de afgelopen jaren is gelopen. Alle kleuren van de regenboog zijn voorbij gekomen. Gek eigenlijk dat de LHBTIQA+beweging daar niet tegen in opstand is gekomen. Een deel van de pieten heeft ontslag genomen ze hadden geen zin om, ondanks alle inspanningen, opnieuw in demonstraties en blokkades te belanden. Ik kon ze geen ongelijk geven.
Maar goed het is me dit jaar gelukt roetveegpieten in te huren. En het is wat betreft demonstreren mooi rustig gebleven. Dan heb jij het toch een stuk makkelijker. Ik weet niet of je het Sinterklaasjournaal hebt gevolgd, maar het uitzendbureau heeft me niet het meest intelligente deel uit hun voorraad verhuurd. Ik heb me rot geërgerd. Alleen al dat gedoe om fietssleuteltjes en een boot die niet door bruggen kon. Wat een uitgemolken nieuws werd dat. Net het grote mensenjournaal, bij geen nieuws vallen ze gewoon in herhaling. Veel volwassenen hebben bezwaar gemaakt dat ik afgevoerd werd naar het ziekenhuis met een onduidelijke kwaal. Eerlijk gezegd vond ik dat ook ver gezocht, maar de makers van het journaal wilden het nou eenmaal.
Het spijt me als ik het kleine grut een slapeloze nacht hebt bezorgd.
Ben ik eindelijk van het imago van de boeman af duwen ze me in een andere angstaanjagende rol.
Het mag een wonder heten dat de milieuactivisten, vanwege een vervuilende stoomboot, mij in november niet stonden op te wachten. Ik waarschuw je alvast voor de partij voor de dieren, mijn schimmel hebben ze tot nu toe met rust gelaten, maar of jouw rendieren buiten de gevarenzone blijven moet ik nog zien. Zoals jij met die kudde bij nacht en ontij door de lucht jakkert nemen ze je vast niet in dank af.
Nou ja al dat gedoe maakte dat ik het liefst rechtsomkeert wilde maken maar dat kon ik de onschuldige kinderen niet aandoen.
De enige die nog een beetje zin had in het spektakel was mijn paard. Hij kon niet wachten om eindelijk het dak op te gaan.
Een klauterpartij die met het jaar gevaarlijker wordt. De met rijkssubsidie geplante zonnepanelen maken de daken voor paardenhoeven extra kwetsbaar. Voorzichtig laveren is het devies, voor je het weet heb je schadeclaims aan je tabberd. Een kledingstuk dat ook al aan de modernste eisen moet voldoen.
Met die nieuwerwetse pelletskachels vliegen je de vonken soms om de oren.
De Arbowet schrijft sinds dit jaar brandbestendige kleding voor.
Het zit voor geen meter, met name in het kruis zit het veel te strak en de mijter is er extra zwaar van, maar dat zal de volwassen goegemeente een zorg zijn.
Opdraven, liefst als de wind door de bomen waait. In hun huizen hebben ze daar geen last meer van. De meeste huizen zijn tot in alle hoeken en gaten geïsoleerd. Romantisch tochtende ramen bestaan niet meer. Net als met gulle hand pepernoten strooien. Dat mag niet meer want de kindjes lijden tegenwoordig en masse aan allergieën. Krijgen pukkeltjes van chocola en de tandjes vallen uit door teveel aan suiker. Om over het gewicht van het kroost maar te zwijgen. Daar komt nog eens bij dat een kinderhand tegenwoordig niet meer zo snel gevuld is. Ik heb heimwee naar de tijd dat een kind blij was met kleurpotloden en een kleurboek met mijn afbeeldingen erin. Tegenwoordig liggen de ballen en slingers voor jouw feest al ver voor  mijn verjaardag in de winkels. Je wilt niet weten hoe vaak ik iets cadeau moet geven wat met jouw feest heeft te maken. Kun je me nog eens uitleggen waarom daar ook lingeriesetjes voor de moeders bij zijn?

Claus ik word oud. Ik krijg steeds meer moeite om de nieuwe tijd bij te houden.
Ik zal blij zijn als ik via de nieuwe sluizen van IJmuiden dit opstandige landje weer voor een jaar kan verlaten.
Succes eind van de maand. Hopelijk ligt er sneeuw, dan glijdt je slee wel zo makkelijk. We zien elkaar in januari op ons geheime adres.

Vriendschappelijk groet, 

Klaas 

afbeelding internet

Tegenstelling

Naar uitzien-Tegenop zien
Saint-Marcel Frankrijk

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Deur

Posthoorn
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/11/posthoorn.html

Collage Uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week tien en de laatste van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op: Geel, jong, schoeisel en judaspenning.
Ik koos voor een gele achtergrond en accenten in het schoeisel.
De beide kinderen uit een tijdschrift voor kunst staan voor jong. Het jongetje kreeg gele laarsjes uit een stickerboek van Action. Het meisje gaf ik gele balletschoentjes uit de VPRO-gids. Ze zit op een gele bank uit de Libelle.
De kinderen kijken met enige verbazing naar een stapel schoeisel.
De judaspenning heb ik na eindeloos speurwerk moeten vervangen voor een wisselwoord en koos voor de zonnebloem. Past goed bij geel. Dit was de laatste in de serie van tien. Conny start voor 2025 een nieuwe uitdaging en ik ga meedoen. Zo leuk! 
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben bedacht klik:hier 

Tegenstelling

 Jong-Oud
in de Laurenskerk
Rotterdam

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Sint-Nicolaas, beschermheilige van kinderen.
Een van de legendes verhaalt over drie jongens die door een herbergier in een pekelvat zijn gestopt. Sint-Nicolaas wekt de jongens weer tot leven en schenkt de herbergier en zijn vrouw vergeving wanneer ze berouw tonen.

WE-300

Eldorado

De deadline voor de WE-300 komt dichterbij, nog vijf dagen om een verhaal te schrijven. Tot nu toe wil de schrijverij niet erg lukken. Dat komt deels omdat ik doende ben met het maken van kerstkaarten en een wekelijkse collage. 
Na uren knippen, schuiven, compositie maken en plakken zijn de meeste kaarten klaar. Met de hand de tekst schrijven is de volgende stap.
De voorraad oude kaarten is net als voorgaande jaren behoorlijk geslonken.
Soms heb ik drie kaarten nodig om één nieuwe te maken. In januari begin ik onder kennissen, vrienden en familie al een bedeltocht. Ik vraag of ze de kerstkaarten die ze weggooien voor mij willen bewaren. Doorgaans levert dat voor de kerstdagen aan het eind van dat jaar toch weer een kleine schoenendoos vol materiaal op.

Tegen eind september als het kampeerseizoen erop zit, beginnen mijn vingers al te jeuken en aangezien dezelfde vingers niet vrij zijn van artrose begin ik dan ook op tijd met knippen zodat ik voldoende pauzes in kan lassen en een paar dagen niet hoef te fröbelen. De kaarten koop ik bij Action evenals ander materiaal wat ik goed kan gebruiken. Wat betreft materiaal om te knutselen is Action voor mij een eldorado. Hetzelfde geldt voor mijn schrijf/hobbykamertje.
Het op één na kleinste kamertje in ons huis is mijn domein waar ik uren zoet kan zijn achter de laptop en in deze tijd van het jaar trek ik alle dozen met papier en knipsels uit de kast.
De chaos op de werkplank en de vloer rond mijn stoel wordt stilaan groter en overal zwerven snippertjes papier. Niemand, behalve ik, die er last van heeft. Zo lang ik zelf de weg in de chaos weet te vinden is er geen vuiltje aan de lucht. Ik voel me prima in mijn vrouwenhol.

klik aan voor vergroten
ik heb wel een beetje opgeruimd,
anders was de foto niet te maken

Geesje hier heeft de WE-300 nieuw leven ingeblazen.
De WE-300 is een schrijven dat bestaat uit 300 woorden over een woord dat Geesje bedenkt. Het opgegeven woord mag in het stuk niet worden genoemd.

Deze maand is het woord ,Paradijs'.

Collage Uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week 9 van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op:
Turquoise, kwasten, tevreden en tulp.
De collage is op briefkaartformaat.
De kleur turquoise is in een paar onderdelen te zien. De dames stonden te pronk tijdens levende standbeelden en werden vereeuwigd op een kaart met een gedicht van het dichtersgilde in Alkmaar. Het object onderaan de collage komt ook van een kaart van hetzelfde gilde. Het palet met kwasten vond ik in de kunstkrant en de tulp had ik al eens uitgeknipt en bewaard. De poes ligt tevreden te slapen. Het staat er allemaal heel simpel, maar wat ik hier laat zien is de tweede collage die ik maakte. De eerste verhuisde naar de prullenbak. Volgende week de laatste van deze uitdaging.
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik hier

Tegenstelling

 Binnenlands-Buitenlands
dit hondje vond ik in 2012 in Friesland,
waarschijnlijk in Sloten
Wacht u voor de hond in het Italiaans

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Poging tot poëzie

in oneindig landschap

staan bloemen in de knop gebroken
waarom wil uit mijn brein
zo'n regel niet ontspruiten
al dagen broei ik op een vers
dat loopt, dat rijmt, dat klopt
ik lees kwatrijnen en sonnetten
probeer een limerick
ik spiek bij Holst en bij Verwey
en Annie M.G. Schmidt
wat kunnen zij wat ik niet kan
waarom lukt mij dat niet
ik denk nu na zo'n dag of zeven
de poging toch maar op te geven

Schrijfcursus: zoek een bestaand gedicht en maak er een eigen versie van.
Wat ik ook las en wat ik allemaal probeerde, het lukte niet.
Ik leverde eigen werk in. De schrijfcoach kon er wel om lachen.
Ze vond het een geslaagde poging.

Collage Uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week 8 van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op:

zee, stoel, metallic en hibiscus. 

Ik vond de combinatie knap lastig, vooral hibiscus was naar mijn idee moeilijk in te passen. De collage is op briefkaartformaat.
De zee komt van de achterkant van de flyer waar ik twee weken geleden een jas van gebruikte. De dames op het strand vond ik ook ergens evenals de meeuw op de strandpaal.
De stoel kon alleen maar een strandstoel zijn, maar ja bleef ik zitten met de hibiscus en het metallic. Uiteindelijk scheurde ik een randje metallic folie (action) om de grens van het strand aan te geven en het exotische zeepaardje kreeg een aureool. De hibiscus komt van een kaart die door een mondschilder is geschilderd. Ik kon er geen andere plek voor bedenken en ik wilde geen vervangwoord gebruiken want het bleek dat die hibiscus gewoon tussen het postpapier lag waar ik hem in mijn zoektocht op het spoor kwam. Op naar de volgende uitdaging.
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt kijk hier

Tegenstelling

 Modern-Ouderwets

foto ferrara
klik aan voor vergroten

moderne scheepvaart, maar in Kalenberg
in Park Weerribben-Wieden
wordt het bruggeld nog op 
ouderwetse manier geïnd
De brugwachter gaf toestemming voor de foto

Collage Uitdaging

 
klik aan voor vergroten

Voor week 7 van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op:
Wit, naaien, bloempot en vogels.

De collage is op briefkaartformaat.
De kleur wit is op diverse manieren verwerkt. De dames komen uit een design pad 'Classic Vintage', ooit gekocht bij Action. Het schaartje, speldenkussen en het snoertje kralen (eigenlijk zijn het parels) vond ik op een foto van een trompe l'oeil van Samuel van Hoogstraten. De jas stond in een flyer voor een expositie van design kleding.  De bloempot is uit een folder geknipt evenals het plantje dat er mooi inpast. De vogels waren snel gevonden, maar ja waar geef je die een plek. De roodborstjes komen van een kerstkaart. Eentje siert de bloempot en de andere dient als een soort sluiting op de jas. De duiven die het woord fashion aanvliegen knipte ik van een theeverpakking.
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik hier

Tegenstelling

 Zuur-Zoet
op de overdekte markt 
in Boedapest

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Deur

Orgels
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/11/orgels.html

Collage Uitdaging

Voor week 6 gaf Conny voor de collage-uitdaging de volgende woorden:
Rood-lopen-korrelig-kangoeroe.
De collage is op briefkaartformaat.

Ik koos ervoor om lopen uitgebreid aan de orde te laten komen. Je ziet het lopen in polonaise, Otje wacht voor het rode stoplicht tot ze kan doorlopen.
In de kruiwagen met geld laat ik een paar benen binnenlopen en ik vond een wandelaar met twee kanonslopen. Ik voegde nog wat loopkreten en wandelschoenen toe. De kangoeroe was het lastigst, klein uitgevallen en bijna niet terug te vinden in het korrelige zand. Eenmaal klaar vond ik de collage rommelig en druk. 
Ik maakte een tweede met een rustiger uiterlijk, maar ja toen vond ik het jammer van al het werk en dus laat ik ze beide zie.

Als achtergrond zie je een deel van het werk van Jan Sluijters -Maannacht- met veel roodtinten, er staat een hekje op dat mocht dienen als vervangwoord voor kangoeroe en verder strooide ik kiezelstenen voor het woord korrelig.
Eigenlijk is het een afbeelding van een hoopje pijnboompitten dat ik tot strookjes verscheurde.
Wie meer wil lezen en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik: hier

Tegenstelling

 Vastberaden-Aarzelend
De paardenfokker wist wat hij wilde
het veulen dacht er anders over
weg bij moeder valt niet mee

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Aardappelverlof

Vanuit het aanrechtkastje waarin de bak met aardappelen staat slaat een verstikkende rotte walm in mijn neus. Ik herken de geur meteen en plons jaren terug in de tijd. Mijn lagere school heeft een soort najaarsvakantie, ook wel aardappelverlof genoemd. Terwijl een aantal van mijn klasgenootjes dagelijks mee moet naar het land om aardappelen te rapen, mag ik een keer in de aardappelschuur van mijn opa aan de schudmachine helpen. De verse oogst moet van rotte exemplaren worden ontdaan. Mijn beide volwassen ooms Herman en Klaas staan in blauwe overalls aan weerszijden van de machine. Op een omgekeerd aardappelkistje sta ik naast oom Klaas toe te kijken.
Op het ratelende, oorverdovende ritme van de machine springen de verse aardappelen vrolijk op. Al schuddend rollen ze van boven naar beneden over een trillend rooster in een jute zak.  Als de zak bijna vol is schakelt Herman de machine uit en tilt Klaas de zware handel op de bascule. Nu het even stil is in de schuur lijk het of ik de muffe geur van aardappelen en vochtige klei meer ruik. Naast de bascule ligt een rolletje stevig touw en een grote kromme naald.
Bij het juiste gewicht naait Klaas met grote steken de zak dicht.
Ondertussen hangt zijn broer een nieuwe zak op en zet de schudmachine weer in beweging. Aandachtig kijk ik toe hoe oom Herman vliegensvlug een aardappel grijpt die niet opspringt en rolt. De toppen van zijn vingers verdwijnen in de aardappel. Uit de schudmachine rijst een misselijk makende verstikkende stank op. Kokhalzend spring ik van het kratje en ren onder plagend gelach van mijn ooms de schuur uit regelrecht naar de warme keuken van mijn oma.

'Wat is er met jou, ben je ziek?' Ik schud mijn hoofd. 'Misselijk', piep ik. 'Een stinkende aardappel, zo vies.'  'Volwassen kerels die jou plagen met een rotte aardappel. Als ze straks brood komen eten zal ik ze even flink de waarheid vertellen. Stelletje mispunten.'
Ha, er zwaait wat voor mijn ooms. Langzaam trekt de misselijkheid weg.
Oma reddert bij het fornuis waarop de ketel met warm water gezellig staat te zingen. Op de melk die staat op te warmen trekt langzaam een vel. Ze port het fornuis op om de melk aan de kook te brengen. Oma trakteert me op warme chocolademelk. In een beker met boerenbontopdruk strooit ze twee flinke lepels bruine cacaopoeder, daarop gaan twee scheppen suiker en een klein scheutje koffiemelk. Ze roert met een theelepeltje tot een bruin papje, dat glinstert van de suiker, op de bodem verschijnt. Ze vult de beker tot de helft met de melk die aan de kook is gekomen en roert net zo lang tot het bruine goedje is opgelost. Daarna gaat de zoet ruikende volle melk erbij. Ongeduldig wacht ik tot de loeihete drank zover is afgekoeld dat ik voorzichtig een slok durf te nemen. De bitterzoete lekkernij glijdt warm en zacht over mijn tong naar mijn maag waar ik het voel aankomen. De geur van de warme chocolade verdringt de stank van de rotte aardappel. Ik neem me voor nooit meer aan de schudmachine te helpen.

Terwijl ik met de bak naar de groenbak loop bereid ik me voor op de greep in de rottende aardappel. Bij gebrek aan een schudmachine ben ik genoodzaakt elke aardappel op te pakken. Onder een schimmelende schil voel ik mijn vingers wegzakken in vochtige brij. Hebbes. Ook al was ik mijn handen vandaag nog tien keer, het zal niet helpen. In een van de aanrechtkastjes vind ik een doos Droste cacaopoeder.

Schrijfcursus: oefening zintuigelijk schrijven.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week vijf van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden:
paars, kop en schotel, poes en bescheidenheid.
De collage is op briefkaartformaat.
Ik koos voor een paarse achtergrond en de kleur komt ook terug in het kleedje op het aanrecht en in het potje in het rek op de achtergrond. De kop en schotel was lastig, te groot, niet de goede kleur. Op het kleedje staan drie koppen met een schotel op zijn kant.

De ene poes zit brutaal op een krukje te kijken of er in de keuken iets te snaaien valt. De andere poes houdt bescheiden het kopje achter de voorpoten verborgen.
De afgebeelde tafel komt uit een tijdschrift voor kunst. De achterkant van de keuken, het paarse kleed en de poezen komen van een verjaardagskaart.
Ik bewaar veel en soms nog niet genoeg. 
Wie meer wil weten en wil zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik: hier

Tegenstelling

 Voor-Na
de streep
 in Heino-Overijssel

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Dit is weer een foto die ik ooit heb gemaakt onder het motto
je weet nooit waar het goed voor is.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week vier van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op: 
burnt-sienna (roodachtig bruin) kind, koud, schrijven
De collage is op briefkaartformaat. Het jongetje komt van een kerstkaart.
Hij staat in de sneeuw naar een etalage vol boeken te kijken. Op de vensterbank ligt sneeuw dus koud is het wel. De boeken staan voor schrijven. Op twee ruggen heb ik titels geplakt. Voor de kleur heb ik wat roodbruine boeken rondgestrooid. De schrijver links onder in beeld (ook van een kerstkaart) maakt gebruik van een schrijfveer, de versieringen rond de etalage zijn kroontjespennen de rest van de collage spreekt voor zich. 
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik:hier

Tegenstelling

Snel-Langzaam
in Ouddorp

foto ferrara
klik aan voor vergroten

grappig om met een klassieke fiets

aandacht te vragen voor de snelle jongens
in de etalage 

Ik had geen keus

'Hier sta ik. Voor eeuwig vastgezet in een leeuwenkuil. Toen ik er werd ingegooid was het niet de bedoeling dat ik die kuil levend zou verlaten.
Met hulp van de Voorzienigheid is dat wel gelukt. Ik leef, maar sta voor altijd oog in oog met die kwijlende meute en moet hun gebrul dag en nacht aanhoren. De stank die ze verspreiden is niet te harden. Ik begrijp dat mijn verhaal zo tot de verbeelding spreekt  dat ik in verschillende kledij en houdingen ben vastgelegd.  Geschilderd door Peter Paul Rubens zit ik als een smekende gespierde vent in mijn blootje tussen de kwijlende leeuwen.
Het enige voordeel aan dat kunstwerk is dat ik mijn handen vrij kan bewegen. Zo lijkt het of ik die, naar mensenvlees stinkende, meute eigenhandig van mijn lijf kan houden.

De kunstenaar Briton Rivière zet me geboeid en wel op twee doeken te kijk. Van de gespierde vent is niets over. Briton maakt een mager aftands scharminkel van me waar de moed niet bepaald van afdruipt. De grijze vormloze jurk maakt het nog erger. Op het ene doek sta ik geboeid en wel met mijn rug naar de leeuwen. Zo dom! Je moet het beest in de bek kijken om het te kunnen overwinnen.
Op het andere lijkt het alsof ik de beesten vriendelijk toespreek. Het moet wel haast een bezweringsformule zijn want de leeuwen lijken als tamme lammetjes naar me te luisteren. Behalve die bloeddorstige rechtsboven in beeld, die ziet nog altijd een hapklare brok in me. Het zou heel wat opschudding geven als ik die weet te temmen. Door die kunstwerken heb ik het gevoel nog iets zinnigs aan de wereld bij te dragen, maar naarmate de jaren vorderen voel ik me steeds minder serieus genomen. 

Tegenwoordig sta ik in felle kleuren op covers van kinderboeken afgebeeld met leeuwen die eerder in een poezenmand thuishoren. Die tekenaars doen alsof zo'n leeuwenkuil een feestje is. Met de komst van de bioscoop en YouTube ben ik verworden tot een tekenfilmfiguur en ligt mijn dreigend gezelschap op één hoop met types als de Lion King.
Soms denk ik dat de leeuwen me beter hadden kunnen verscheuren dan was me deze afgang bespaard gebleven. Hoewel, nu ik een opdracht voor een schrijfcursus ben, kikker ik weer een beetje op.
Er wordt tenminste met aandacht naar me gekeken. De schrijvers moeten bedenken wat ik hier sta te doen en hoe ik me voel. Een van de vragen luidt. Voelt hij zich voor het blok gezet? Het antwoord is ja, want hoe je het wendt of keert, ik heb geen keus.' 

foto internet

Schrijfcursus: We kregen bovenstaande foto aangereikt met de opdracht,
schrijf een monoloog interieur. Ik vond het vandaag mooi samenvallen met de schrijfveer: 'Ik had geen keus.' Voor meer schrijfveren klik op de schrijfveer rechts op de pagina.

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Voor week drie van de collage-uitdaging gaf Conny de volgende woorden op.
Goud, sleutel, timide en zeester.
Ik gebruikte goud voor de achtergrond. De snavel van de vogel eindigt in een sleutel en in de baard zette ik een brutale meeuw die hebberig loert op de sleutel die het meisje angstvallig bij hem probeert weg te houden.
De vogel kreeg ik ooit als kaart opgestuurd door medeblogster Rietepietz, het meisje komt van een kinderkaart uit de jaren 50 van de vorige eeuw, de sleutel vond ik in een blad over kunst. Eigenlijk waren de zeesterren het lastigst, maar ik vond bij de Readshop in de standaard met goedkope kaarten zowaar een kaart met zeesterren. Die was dus snel gekocht.
Wie meer wil weten en zien wat andere deelnemers hebben gemaakt klik hier

Tegenstelling

 Diepgaand-Oppervlakkig
Bij lezen kun je beide doen
in het kader van de kinderboekenweek
leek me dit Rupsje Nooit Genoeg
heel geschikt

foto ferrara 
klik aan voor vergroten

Collage uitdaging

klik aan voor vergroten

Bij Conny van het blog CONNYSQUILTS had ik de collage-uitdaging voorbij zien komen. Ik dacht er geen tijd voor te hebben en besloot niet mee te doen.
Toen de eerste resultaten verschenen kreeg ik toch spijt en vroeg of ik nog kon aanhaken. De uitdaging duurt 10 weken en de bedoeling is naar aanleiding van vier woorden een collage in elkaar te knutselen die je op woensdag op je blog plaatst. Deze week waren de woorden: koraal, kunst, ladder en hand. Het eerste wat bij mij opkwam bij het woord koraal was kerkmuziek en Bach en ik kwam niet meer van dat thema af. Kunst vind je terug in de muziekinstrumenten en de muzikanten. Door de prachtige muziek raak je in hoger sferen waar ik de ladder (uitgeknipte vangrail) voor gebruikte die wordt vastgehouden door een hand uit de hemel. Ik plakte nog een strookje dat wel iets op koraal lijkt want echt koraal heb ik niet in mijn voorraad knipsels kunnen vinden. De collage is op briefkaartformaat.
Op naar de volgende uitdaging.
Wie meer wil weten en wil zien wat andere deelnemers hebben bedacht klik hier

Op en Rond de Deur

Naaldwerk
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/10/naaldwerk.html

Tegenstelling

 Heet-Koud
Erfurt

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Vroeger werden brandverzekeringsplaatjes door de brandverzekeraars tegen de gevel gespijkerd wanneer een pand bij hen tegen brandschade verzekerd was. Tegenwoordig doen ze geen dienst meer en zijn nagenoeg uit het straatbeeld verdwenen.  

Tegenstelling

 Afschuwelijk-Schitterend

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Ik las de tegenstelling en wist meteen dat ik eindelijk die spuuglelijke, glimmende krokodil uit mijn archief kon loslaten. Twee jaar geleden lag dit monster in het gras op een brocantemarkt in Losser.

Grote Clubactie

De bel gaat. Onderweg naar de voordeur probeer ik te bedenken wat ik nu weer eens in het ruilspel zal inbrengen. Maar nee, deze keer is één van de voetballertjes uit de straat op pad voor de Grote Clubactie. Gekleed in het tenue van zijn club en met een boekje in zijn hand vraagt hij of ik loten van hem wil kopen. Op serieuze toon vertelt hij dat mijn bijdrage aan materiaal voor de club wordt besteed.  Als ik zie wat ik met een lot kan winnen vrees ik dat er voor zijn club niet veel over blijft. Waarom moet je toch kans op een ton of een dure reis maken als je de jeugdige sportievelingen wilt steunen.
Voor dat geld kunnen de clubs heel wat ballen en doelpalen aanschaffen.
Uiteraard val ik het verkopertje met die gedachten niet lastig. Hij heeft met zijn bejaarde buurvrouw een heel andere hindernis te nemen. Meedoen via de app op de telefoon. 

Geduldig wacht hij tot ik mijn mobieltje heb opgediept en legt me uit wat ik moet doen. Code scannen, dat is inmiddels wel gesneden koek, maar dan ... wachten tot er een link in beeld verschijnt en de instructies volgen.
Invullen hoeveel loten ik wil, naam en e-mailadres, en eenmalig toestemming aan de bank geven. Halverwege de handelingen weigert mijn telefoon dienst. Tevergeefs  proberen we samen de boel weer op gang te krijgen.
'Zet hem maar even uit', zegt het knulletje. Braaf doe ik wat hij zegt.
'En nu weer aan.'  En ja hoor ik kan opnieuw beginnen. Dit keer gaat het allemaal goed en verschijnt op het scherm dat ik van R. loten heb gekocht voor de Grote Clubactie. Ik reageer verbaasd over zoveel vernuft en prijs meteen ook zijn handigheid. 'Je zal wel lang onderweg zijn als je oude mensen zoals ik aan de deur krijgt.' Hij grijnst. 'Er zijn er meer die niet weten hoe het moet.' Of dat leeftijdgenoten van mij zijn laat hij wijselijk achterwege. Ondanks dat ik het een troostrijke gedachte vind ben ik blij met de lessen van mijn buurjongetje. Voor de volgende actie ben ik 'up-to-date'. Op naar de kinderpostzegels.

Tegenstelling

 Welkoop-Miskoop
Markt in Barcelos-Portugal
Je weet het pas als je thuis bent

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Het spookt in de Efteling

Het belletje op de balie in de bibliotheek wordt diverse keren met volle kracht bewerkt. Odile laat haar boekenwagentje staan om de ongeduldige klant te woord te staan. Gekleed in een wijde joggingbroek en zwart T-shirt met een schreeuwerige opdruk, beent een opgewonden man van een jaar of dertig voor de balie op en neer. Vanonder zijn opgeschoren kapsel kijkt de tatoeage van een doodshoofd haar dreigend aan.  Zodra de man haar ziet steekt hij van wal. 'Wat is dit voor toko, een onbemande balie en als er dan iemand komt, sturen ze een jonge meid op me af. Zeker vrijwilliger hier. Je ziet er niet uit als iemand die verstand van boeken heeft.'
Razend snel repeteert Odile de lessen hoe om te gaan met een ontevreden klant. Ze negeert zijn houding en vraagt vriendelijk; 'Wat kan ik voor u doen, meneer.' Ze hoopt dat de man de lichte beving in haar stem niet opmerkt.
Met een agressief gebaar schuift de man het boek  'Sprookjes van de Efteling'  over de balie naar haar toe. 'Ik eis dat je dit boek uit de schappen haalt, het is een schande zoals de verhalen in dit boek worden verteld. Mijn zoontje hier is helemaal van streek. Een klein jochie met net zo'n opgeschoren kapsel als zijn vader klemt zich verlegen vast aan de rechter broekspijp. Vorige week waren we samen in De Efteling en hij wilde daar dolgraag nog eens over voorgelezen worden. Nou is dat niet mijn favoriete bezigheid, maar je doet wat om zo'n knulletje een lolletje te bezorgen.
Wat denk je? In dit boek heeft Assepoester haar glazen muiltjes geruild tegen de zevenmijlslaarzen van Klein Duimpje omdat de man die een vrouw zoekt geen prins is maar een boer. Een variant op boer zoekt vrouw, zal ik maar zeggen. Nou ja, moet kunnen denk ik, tenslotte krijgt mijn zoontje ook al te maken met lessen in lentekriebels. Heb ik ook mijn zegje over gedaan bij de directeur. Maar om mijn ventje, vanwege die seksuele voorlichting, naar een andere school te sturen blijkt een hoop gedoe te geven en daar heb ik geen zin in. Maar goed, ik blader snel door naar het volgende sprookje. Nou dame, daar werd ik niet vrolijker van. Roodkapje heeft geen fles wijn en appeltjes in haar mandje. Nee, Roodkapje vertelt aan de wolf, die eruit ziet als een schurftige hond, dat ze haar oma een doosje wiet en een verpakkinkje coke gaat brengen. Die verslaafde hond wacht niet eens tot ze haar vrachtje heeft afgeleverd, hij rukt het mandje uit haar handen en gaat er met de buit vandoor. Ik denk nog het gaat wel ver in deze moderne versie, maar je wilt niet kinderachtig zijn. Ik ben zelf ook niet vies van een snuif en tenslotte krijgt mijn joch via het jeugdjournaal ook het nodige mee van de verrotte maatschappij.  Maar als ik ontdek dat niet Sneeuwwitje in haar glazen kist ligt, maar een vent met opgepompte tieten en lippen en dat er geen zeven dwergen, maar zeven geiten op die kist liggen te janken is bij mij de maat vol. Dit kan een volwassen vent amper aan laat staan een kind van zes. Ik eis dat dit boek niet meer wordt uitgeleend en als je daar geen gehoor aan geeft ga ik naar de krant. Weet je wat haal er meteen je baas maar bij, ik heb helemaal geen zin om met zo'n snotneus te onderhandelen. Om zijn woorden kracht bij te zetten hangt de man voor over en plant zijn ellebogen op de balie.
Odile slikt, het klamme zweet breekt haar uit. Alle geleerde lessen over ontevredenheid en agressief gedrag glijden als een geest uit de fles tussen de ellebogen door over de balie. Lamgeslagen door het relaas van de klant is ze niet in staat iets te zeggen. Met zijn volle vuist ramt de man op het belletje.
Het geluid haalt haar terug naar de werkelijkheid. 

Fel maanlicht schijnt door een kier in de slaapkamergordijnen en trekt een streep tussen haar bed en de volgestouwde boekenkast.
'Volle maan, ook dat nog'.
Wat staat er ook weer in het psychologieboek over de invloed van volle maan en slecht slapen. De ene wetenschapper acht het bewezen, terwijl de andere de theorie in twijfel trekt. Hoewel de onrust die haar nachtrust teistert meer heeft te maken met het sollicitatiegesprek voor een functie als bibliothecaresse in de plaatselijke bibliotheek, vindt ze dat de eerste gelijk heeft. De verlichte cijferplaat van de digitale wekker op het nachtkastje wijst twee uur aan. Nog een een flink aantal uren te gaan voor ze, liefst, uitgerust aan het gesprek moet beginnen. Ze spreekt zichzelf toe.
'Kom op, ontspan, adem in, adem uit, je bent geslaagd met een mooie cijferlijst, wie doet je wat.'

De aantekening dat ze aan haar verlegenheid moet werken, wil ze de klanten goed van dienst zijn, probeert ze te negeren.

De schrijfopdracht was: schrijf een verhaal met de volgende gegevens.
We konden kiezen uit vier mogelijkheden ik koos voor de onderstaande.
Omgeving:         maanverlichte nacht
Karaktertrek:      verlegen
Personage:        bibliothecaresse
Situatie:              bezocht door een spook 

De schrijfveer voor vandaag is ongekende taferelen komt dat even mooi uit.              

Tegenstelling

Wildplassen is verboden,
maar in deze telefooncel mag het.
Ik zag het tijdens een fietstocht ergens
tussen De Lutte en Oldenzaal.
Onder het motto 'je weet maar nooit'
te mooi om niet te fotograferen. 

Mogen-Verboden 

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Tegenstelling

 Zuur-Zoet
Gespot in Ootmarsum

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Op en Rond de Deur

Muziek
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/09/muziek.html

Tegenstelling

Zacht-Hard
in het sluisje van Blokzijl

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Taalcuriosa

Deze keer gooi ik een visje uit

behalve de foto die ik deze zomer maakte
 zitten onderstaande krantenknipsels
 al tijden in mijn archief

hier even doorlezen

foto ferrara
aanklikken voor vergroten

Tegenstelling

 Ooit-Nooit
in Goedereede

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Ter afsluiting van ons caravanseizoen waren we een weekje op het eiland Voorne-Putten. Met prachtig weer maken we een paar mooie fietstochten waarbij we ook in Goedereede belanden en daar staat aan het sluisje een oude travaille. Ziedaar de uitkomst van de tegenstelling van deze week.
Ooit werden hier paarden beslagen, nu zie je dat in een dergelijk werktuig nooit meer. In sommige plaatsen o.a. in Zwolle en Beesd staat de travaille, net als hier, als monument in het straatbeeld.

Tegenstelling

 Op-Neer
in Vicenza

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Het wiegje van Hildo Krop (1884-1970)

Nederlands beeldhouwer en sierkunstenaar.
Geboren in Steenwijk als zoon van een banketbakker waartoe hij ook wordt opgeleid. Van moeders kant erft hij echter kunstzinnige genen. 
Wanneer hij als kok voor een Engels echtpaar werkt wordt zijn tekentalent ontdekt. Hij volgt een zomercursus beeldende kunst in Londen en na terugkeer in Nederland besluit Hildo Krop kunstenaar te worden. Om zijn doel te bereiken volgt hij diverse opleidingen. Na omzwervingen in Parijs, Berlijn en Rome komt hij terug in Amsterdam waar hij zich in de meubelfabriek van Gieben in houtsnijwerk bekwaamt. Later is Krop medewerker in het atelier van van den Eijnde die verantwoordelijk is voor het beeldhouwwerk aan het Scheepvaarthuis in Amsterdam. Na afloop van dit project wordt Hildo Krop benoemd tot stadsbeeldhouwer van de hoofdstad. Op bruggen, panden, in parken en op pleinen zijn honderden werken, in Amsterdamse School, van zijn hand te zien.

Naast beelden heeft Hildo Krop ook meubilair, keramiek, glas en smeedwerk ontworpen.
In Villa Rams Woerthe in Steenwijk is in de Hildo Kropkamer een en ander te bewonderen. Persoonlijk was ik erg gecharmeerd van de lindehouten wieg die in opdracht van huisarts van Kimmenade is gemaakt. De wanden zijn met allerlei symbolen versierd. Het echtpaar van Kimmenade was liefhebber van muziek. Aan het hoofdeind van de wieg staan een man en vrouw afgebeeld samen met notenbalken. Aan het voeteneind is een moeder met kind uitgesneden en op één van de zijkanten prijkt een esculaap. Er is ruimte uitgespaard voor bordjes waar de namen van toekomstige kinderen op kunnen staan. Zes kinderen en twee kleinkinderen hebben van de wieg gebruikt gemaakt.

In het souterrain van de villa is het Hildo Krop museum ingericht. De overgang tussen de harmonieuze wieg en het gehalveerde robuuste beeld van Spinoza is even slikken.
De gipsen voorstudie op ware grootte imponeert behoorlijk.
Het marmeren beeld van de beroemde filosoof staat in Amsterdam voor het lyceum dat naar hem is genoemd.
In de filmzaal is aan de hand van een indrukwekkende film te zien hoe de humanist, filosoof Erasmus uit een stuk natuursteen tevoorschijn komt en uiteindelijk in 1934 zijn definitieve plek krijgt voor het Vossius Gymnasium in Amsterdam. Voor dat karwei zijn paarden en behoorlijk wat mankracht nodig. In die tijd huurde je niet even een kraan of hoogwerker om de klus te klaren. In andere vertrekken vind je voorstudies van diverse werken waaronder die van een ander beeld van Erasmus dat bij het Vredespaleis in Den Haag staat.
De maskers die ik hier laat zien zijn gemaakt voor toneeluitvoeringen. Eerlijk gezegd fascineert zijn houten werkbank me meer. In de openbare ruimte kan Hildo Krop beslist op mijn waardering rekenen, maar hier in Rams Woerthe wint het wiegje.

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Voor meer afbeeldingen van de wieg klik: hier

Voor Hildo Krop klik:hier

Tegenstelling

 Stop-Ga
Sluis bij Wijk bij Duurstede

foto ferrara
klik aan voor vergroten