Ondersteboven
klik aan voor vergroten
Aanvankelijk lijkt het een moeizame puzzeltocht te worden, maar nadat ik het meisje in handstand vind volgen er diverse plaatjes die bij het onderwerp passen. Het begin is er.
Ondersteboven
klik aan voor vergroten
Kies een mooi citaat en werk dat uit.
Dit tegeltje kreeg ik ooit van mijn moeder na een hectische periode in mijn bestaan. Sindsdien is het mijn lijfspreuk en probeer ik onder alle omstandigheden zo goed mogelijk op koers te blijven.
De creatieve uitwerking is uit de tijd dat ik kaarten en wandversieringen maakte met gedroogde bloemen uit de pers. Ik kan me niet herinneren wie dit werkje cadeau heeft gekregen. Gelukkig maakte ik destijds wel foto’s van wat ik zoal had gefröbeld.
De achtergrond is een staaltje gordijnstof. De zeilboot (skûtsje?) en de vogeltjes komen uit een tijdschrift en alles er omheen is gedroogd materiaal, waaronder verknipt rozenblad, de bloempjes van de vlierstruik, gras, fluitenkruid en vergeet-mij-niet.
Ik liet de afbeelding al eens eerder zien (2013).
Voor deze laatste bloghop zeilt de boot nog een keer voorbij.
Met oprechte dank aan Conny die deze Creatieve Bloghop heeft bedacht.
Hoewel het soms een flinke uitdaging was heb ik met heel veel plezier meegedaan. Niet onbelangrijk, geleerd van de andere creatievelingen en verrijkt met nieuwe contacten in Blogland.
Fantasy
Fantasy is de wereld van onder andere trollen, elfen, aardmannetjes en witte wieven. Volgens de overlevering gingen deze laatst genoemde wezens vrijwel altijd in het wit of vuilwit gekleed. Witte wieven werden ook wel als de geesten van heksen gezien of als andere vrouwen die kwaad gedaan hadden. Behalve in hunebedden zouden de witte wieven in kleine heuveltjes en terpen hebben gewoond. Ze hadden daar de in- en uitgang naar hun holen. 's Nachts kwamen ze langzaam zwevend tevoorschijn. In Overijsselse sagen zijn witte wieven feeën die verschijnen als witte nevels op heide en moerasgronden.
Ze verleiden mensen ze te volgen, met als resultaat dat deze mensen voor altijd verdwijnen.
Eerlijk gezegd ken ik de witte wieven enkel als mistbanken of mistflarden. Behalve dan het witte wief op bijgaande foto dat ik ergens in de Achterhoek heb gespot. Voor deze Bloghop ga ik op herhaling. Voor schrijfcursus schreef ik in 2017 een gedicht dat over duisternis en verbeeldingskracht moest gaan. Ik plaats het in het kader van de Bloghop opnieuw.

Voorouders
klik aan voor vergroten
Zwart-Wit
klik aan voor vergroten
Strand-Zee
klik aan voor vergroten
Geen idee hoe lang deze badgast nog rustig kan dobberen.
De golf lijkt hem snel te overspoelen.
Ik gebruikte een blaadje uit een disgnpad van de Action. Het mannetje vond ik in een kinderboek waar al eens in geknipt was en de strandstoelen zaten in mijn knipselarchief. Ziedaar : Strand-Zee
Kijk bij Conny om te zien wat andere deelnemers bedachten.
Zet een stuk groente of fruit in een officiële baan aan het werk.
Leuke opdracht, maar ik kom er niet helemaal uit en laat het creatieve proces even rusten. Voor je het weet is dan de week om en blijk je ook nog andere zaken op het programma te hebben. Kortom tijdnood.
Na enig geblader vind ik in de VPRO-gids een foto bij de aankondiging van de film "The Grand Budapest Hotel". Drie mannen achter de balie geposteerd.
Ik plak een radijs, een kruisbes en een wortel over hun hoofden en hoop nog wat tijd te hebben er een soort tv of filmscherm omheen te fröbelen, maar dat mislukt. Ik maak een foto van het stel en zie dat ze wel erg saai zijn uitgevallen en teken er met pen gezichtjes op.
Bij de tweede foto blijkt dat de zwarte ondergrond, die ik gebruik om het plaatje op te leggen, een nog betere balie tevoorschijn tovert.
Het zwaktebod dit keer niet mee te doen laat ik uiteindelijk varen.
Retro-Vintage
Retro
is iets nieuws gemaakt in de stijl van het verleden.
Vintage
verwijst naar iets dat oud en autentiek is.
Ik heb deze week
geen tijd voor knip-en-plakwerk dus maak ik een speurtocht door het
huis en kom tot de ontdekking dat ik amper retro design in bezit heb.
Geen stoel, geen krukje, geen enkel kledingstuk dat herinnert aan de
jaren 60/70. Vintage
is beter vertegenwoordigd. Allemaal uit de erfenis van mijn
grootouders en mijn moeder. Van de laatste erfde ik de collectie
hoedenpennen die ze in de loop der jaren heeft verzameld. Af en toe
heb ik er zelf nog wel eens eentje toegevoegd als het te betalen was.
De markt is behoorlijk afgeroomd en de prijzen zijn flink gestegen. In Frankrijk op een brocante markt heb ik wel eens een mazzeltje
gehad. De pennen op de hoed zijn allemaal origineel en oud, in het
vaasje staan de neppers die ik cadeau kreeg van gulle gevers die op
de hoogte waren van de collectie. Zelf zou ik ze nooit hebben
gekocht.
Wat mij betreft vallen de neppers onder de term retro.
De
hoedenpen werd rond 1900 gebruikt om de gigantische hoeden die toen
in de mode waren op de plek te houden. Opgestoken haar was een
voorwaarde om de pen houvast te geven. De foto van het bruidspaar
komt uit het familiealbum van mijn schoonvader en dateert uit 1911.
De Creatieve Bloghop is bedacht door Conny kijk bij haar wat andere deelnemers hebben bedacht.
Zelfportret met knipoog.
Ik ben voorzichtig met het plaatsen van herkenbare foto’s dus dit was een behoorlijke uitdaging. Neemt niet weg dat ik er wel plezier aan heb beleefd, want ik dook ik mijn niet digitale fotoboeken van vroeger en toen werd het nog lastig kiezen. Mijn vroege jeugd, puberteit, mijn eerste brommertje, de opleiding tot pleeg, vakantie met vriendinnen, trouwfoto’s. Kortom een groot deel van mijn leven trok voorbij. Hieronder vier foto’s. Drie uit mijn jonge jaren en eentje als volwassene en die is echt met knipoog.
Foto 1: begin jaren vijftig van de vorige eeuw. Ik ben ongeveer 2 jaar.
Mijn oma reed solex en nam mij regelmatig mee op een rijtochtje. Tegenwoordig is dit ondenkbaar.
Foto 2: ook begin jaren vijftig. Als peuter tijdens een fotosessie bij de vakfotograaf.
Foto 3: de kleuterschool. Een dag later lag ik met bof in bed. Je zou zeggen dat het op de foto al is te zien.
Foto 4: een sprong in de tijd. Jaren tachtig.
Ik ben hier halverwege de 30 en playback, als Nana Mouskouri tijdens een personeelsfeest, 'Weisse rosen aus Athen’. Vooral tijdens de repetities pret voor tien.
Wie het origineel wil horen kan het op YouTube vast vinden.
De bloghop is bedacht door Conny. Kijk hier wat anderen laten zien.
Vreemde vogels.
De drie wonderlijke figuren Shrek, Langnek en een echte vreemde vogel lieten zich makkelijk voegen. Vreemde letters zoeken en combineren kostte meer moeite.
Uitzicht uit jouw raam.
Ik koos voor drie ramen in mijn huis.
Het keukenraam:
Vette rook tijdens een brand in de binnenstad, een regenboog, de poes van de achterburen in de goot, uitbundig bloeiende stokroos in de achtertuin.


Het slaapkamerraam:
In een uitermate slordig nest op de schoorsteen van de overbuurvrouw kwamen drie meeuwtjes uit het ei, de prille voortuin die inmiddels is volgroeid.



Zet
een historische figuur in onze tijd.
Twee weken geleden schreef
ik dat ik zin had in deze opdracht. Eerlijk gezegd viel het niet mee.
Ik dacht een foto van Admiraal Tromp wel even ergens op een
cruiseschip in te voegen. Maar de afbeelding van Cornelis bleek te
groot, hij paste nergens tussen.
En
toen was daar Tijdgeest, de weekendbijlage van Trouw.
In het artikel ‘Ik en mijn auto’ vond
ik onderstaande foto. Ik zette Tromp op de motorkap. Van de twee
mannen in hun strakke pakken kreeg één het hoofd van Rembrandt
aangemeten en ik gaf hem benen uit de tijd van onze beroemde schilder. Nadat ik ook de ander had onthoofd plakte ik hem op
maat over de dame naast de auto. Klaar niks meer aan doen.
Laat je inspireren door ruïnes of treinstations. Mijn brein maakt van of en.
Nu ik de collage vandaag eindelijk tot een eindresultaat breng kom ik tot de ontdekking dat die ruïne niet had gehoeven. Nou ja het zij zo. Ik heb sowieso al een probleem met deze opdracht. In mijn voorraad zit enkel de groene locomotief, verder vind ik niets wat ook maar enigszins op een spoor of station lijkt. Op naar de kringloop en na een flinke partij grutten in de kaartenbak vind ik de Griekse arena in Taormina. Die bouwval heb ik alvast binnen.
Daarna vind ik een paar kaarten met treinen en stations. Opgewekt kom ik thuis. En dan begint het gepuzzel met vooral de ruïne, het ding is niet goed onder te brengen, maar ik weiger hem achterwege te laten … hoe dom kun je zijn.
De collage is op briefkaartformaat, de metalen overkapping is van het station in Den Bosch, de ruïne is uiteindelijk aan de onderkant geplakt.
De treinkaarten zijn verknipt en her en der opgeplakt. De groene locomotief blijkt ook moeilijk in te passen, maar ik vind dat hij een plek verdient. Klaar? Nou nee, ik vind het een saai geheel. Door middel van figuurtjes uit kerstkaarten heb ik geprobeerd de boel enig leven in te blazen. Op naar de nummer 5, nu al zin in.
Jouw drijvende droomhuis
klik aan voor vergroten
De uitdaging van deze week viel mij niet mee. Ik begon met mijn borduurspullen van stal te halen. Jaren geen kruissteekjes meer gemaakt, maar ik kan het nog. Ik fröbelde een motorjachtje, maar was er niet tevreden over. Te saai. De afbeelding die ik hier laat zien is uit 2013. In die tijd werkte ik veel met gedroogde bloemen en ook toen knipte en plakte ik het nodige bij elkaar. De achtergrond is een staaltje van gordijnstof, het zeilschip en de vogeltjes op de voorgrond zijn uitgeknipt, de rest is gedroogd materiaal. Het huisje op de achtergrond staat net niet in het water en op het schip kun je niet wonen. Maar de echte zeiler voelt zich er vast op thuis. Destijds gaf ik deze werkjes cadeau of verstuurde ze als kaart. Gelukkig maakte ik er wel foto's van.
Vandaag start de Creatieve Bloghop die Conny hier heeft bedacht.
Vandaag is de opdracht Ritme en Herhaling. Je mag zelf weten welke techniek je gebruikt. Over dat laatste moet ik nog eens goed nadenken want ik ben niet goed in tekenen en achter de naaimachine krijg ik geen naad recht.
Mijn eerste werkje is dus toch weer knip-en-plakwerk.
Ik koos voor een afdruk van een normaal ECG daarin zie je zowel ritme als herhaling. De hartjes spreken voor zich.
Ritme en herhaling zit ook in muzieknoten. Op het ritme kun je gezellig dansen.